درد دلی با شهید آوینی
به گزارش خبرگزاری بسیج از آذربایجان شرقی، روزگاری آوینی هنر غربی را حدیث نفس می دانست نه حدیث شیدایی حق «آنان که در کار هنر مدعی عدم تعهد شده اند، درست در این داعیه خویش ناندیشیده اند، اگرنه، در می یافتند که گریز از تعهد در عالم محال است».
سرداری رسته از سر تاریخ را دوباره در محک «حنجر و خنجر» شرمگین می کند و اینجا کسی در اسارت نفس قلم فرسایی می کند! آری «آزادی در نفی همه تعلقات است، جز تعلق به حقیقت که عین ذات انسان است...» آن ها که قلم هایشان، سایت ها و روزنامه هایشان حججی و امثالهم را درست نمی بینند آزادی و اختیار را نه تکلیف، بلکه حقی برای ولنگاری و رهایی از همه تعهدات می دانند.
سخن از لسان آوینی خوشتر است آنجا که می گوید «... هنرمندان با رغبت فراوان حاضرند در خدمت تبلیغ صابون و پودر لباسشویی ... و آفیش فیلم های سینمایی کار کنند ،اما چون سخن از صدور انقلاب یا پشتیبانی از رزم آوران میدان مبارزه با استکبار جهانی به میدان می آید ،روی ترش می کنند که ؛نه آقا، قبول سفارش، هنر را می خشکاند! این کدامین هنر است که برای پروپاگاند تجارتی فوران می کند اما برای عشق به خدا نه؟
روزگارتان در سایه پیکرهای بی سر خوش باد پادگان نرفته ها! یک «به چپ چپ » چهارستون تان را می لرزاند چگونه به خود اجازه می دهید در فضای خوش به حالی تلگرام و غیرُهُم تحلیل عملیات و تبیین صحنه رزم بکنید ،خسته نباشید پهلوان پنبه ها!
در اندیشکده های پنتاگون و سیا «جنگ نامتقارن واستراتژی نبرد عاشوراییم مفهوم غریبی است بیچاره ها! چیزی عایدتان نشود از نوشته هایتان، باخته اید حواستان باشد، نرخ تورم را به دلار حساب می کنند اخیراً گویا! فقط مواظب باشید دبه در نیاورند این بد قلق ها.
راستی به فکر توراهی نورس تان باشید آن ور آب زایمان کنند «گرین کارت» شان محفوظه، عجبی نیست اگر ژن برترند دوتابعیتی ها!
این یک درد دل است از پی فرمان آتش به اختیار، تیر و تهمت ها را فی الحال و در آتیه به جان خریداریم .... الخیر فی ماوقع .
حسین حاتمی
