استانداری برای ضمانت این اشتغال واسطه شد و قراداد دومیلیاردتومانی باجهاد دانشگاهی استان بسته شد تا بخشی از نیروی کار شرکتهای گاز کشی ازجوانان استان تامین شود.
اما انچه درحال رخ دادن است به این زیبایی نیست ازمیان صدها نفراز افراد اموزش دیده فنی حرفهای وجهاد دانشگاهی، تعدادی کمتر از انگشتان دست جذب شده اند.
همه شرکتهای گازکشی خارج از استان بوده و همه نیروهای کارشان از دیگر استانهاست حتی گچکار و شاگردش از استان ما نیست.
درحالی که کارگران ما سر چهاراهها برای یک نصف روز کار، منتظر ترمز یک ماشین هستند. دستمزد ۳۰۰ هزارتومانی یک جوشکار و یاگچکار وارداتی این شرکتها آزار دهنده است و ازطرفی موجب بالارفتن هزینه گازکشی در شهر میشود.
بی دلیل نیست مردمی که برای آمدن گاز لحظه شماری میکردند حالا برای گازکشی منازلشان تعلل میکنند.
به نظر میرسد باید در اسرع وقت همه این شرکت را فراخوان کرد و قبل ازاین که این مرکب عادت کند به بار کج بردن، توجیه شوند و بر امور آنها نظارت گردد.
البته باید اقرار کرد مساله ضعف نظارتها و رها شدن کارها همچنان مردم استان ما را آزار میدهد.
نگاه مسولان، علما وحتی رسانهها بیش ازاینکه به چشمه روزی مردم باشد به انتصابها، تکذیبهها، رای زنیها، نشستها ومطالبات جناحی و سیاسی معطوف شده است غافل از اینکه فکرنان باید که خربزه آب است.
غافل ازاینکه در پی فرصتهای نان آور استان باید بود که یکی پس ازدیگری از دست ما میرود. شغلهای بخش گاز، بخش پوست و چرم، خرما، گوشت، انرژی و... مشتی از این خروارفرصت هاست
یادداشت روز؛ احمد ملاشاهی