به گزارش خبرگزاری بسیج از قم، حقیقتاً چنانچه در چرایی وقوع عاشورا نیک نگریسته و به معنای واقعی کلمه تعمقی ژرف داشته باشیم، به این حقیقتِ تلخ دست مییابیم که روز واقعه آن هنگامی رخ داد که سبک زندگی اسلامی در جامعه رو به زوال و فراموشی رفت و سنتهای اسلام ناب عملاً در حال تعطیلی بود.
در چنین وضعیتی، طبیعی است که شخصیتی، چون سیدالشهدا (ع) در برابر فسادها و بدعتهای یزیدیان سکوت نکرده و این گونه قیام خونین، اما همیشه جاودانه خود را در اوج مظلومیت بپا دارد و همان طور که در وصیت نامه خویش خطاب به برادرشان فرمود: برای احیای سنتهای جدشان رسول خدا (ص) و امر به معروف و نهی از منکر حرکت کند و این گونه بود که هدف امام حسین (ع) این بود که جامعه غفلت زده و رو به فساد را به مسیر اصلی بازگرداند و مردمان را همچون سالهای حکومت نبوی و علوی، پای سفره دین و ارزشهای الهی بنشاند.
به دیگر سخن، وقتی سبک زندگی مردمان صدر اسلام در پیِ حاکمیت سران اُموی و به ویژه در دورانِ یزید بن معاویه، چرخشی صد و هشتاد درجه پیدا کرد و از رنگ و بویِ معنوی و ایمانی مطابق آنچه پیامبر اکرم (ص) و امیرالمومنین (ع) میفرمود: به سمت و سویِ سبک زندگی حیوانی و شهوانی سوق پیدا کرد و در این میان دستگاه حاکمیت طاغوت نیز خود عملاً مروج فساد و ظلم شد تا آن جا که سنتهای اصیل جامعه محمدی (ص) کم کم به فراموشی سپرده شد و جای آنها را بدعتهای اُموی و یزدیدی گرفت و در این میان نسل جوان جامعه که محضر رسول خدا (ص) و امیرالمومنین (ع) را درک نکرده بود، دچار ضلالتی خطرناک میشد.
این سان بود که خون خدا برای اصلاح امت و هدایت آنها، عَلَم اصلاح گری برافراشت و با سلاح امر به معروف و نهی از منکر به مقابله با دین فروشان اُموی رفت و گرچه به ظاهر شکست خورد و در مظلومانهترین شکل ممکن به شهادت رسید، اما پیروز حقیقی سراسر تاریخ لقب گرفت و مرام و مسلک حسینی به عنوان بالاترین عیار و سنگ محک در سنجش حق و باطل شناخته شد.
از این حیث حقیقتاً نباید مکتب عاشورا را تنها در یک بُعد محدود بررسی کرد چه آن که فراتر از قیاسهای زمانی و مکانی و بررسیهایی از این دست، عاشورا اشارتی است به یک فرهنگ متعالی که از دل آن گوهری به نام " سبک زندگی عاشورایی" استخراج میشود؛ سبکی که در آن مولفههایی همچون شناخت حق از باطل، ارجحیت مرگ با عزت بر زندگی با ذلت، زیر بار حرف ناحق نرفتن، ایثار، بصیرت، حجاب و عفاف، ولایتمداری و تسلیم بودن در برابر خواست پروردگار، همچنین جوانمردی و اخلاص، تبلور و درخشش دارد و روشنگر مسیر هر کسی است که میخواهد به سعادت و عاقبت بخیری حقیقی نائل شود.
این گونه اگر به کربلا و عاشورا بنگریم، "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" معنا و مفهوم دیگری برای همه ما پیدا میکند چه آن که سبک زندگی عاشورایی و حسینی شدن و حسینی ماندن به راز و رمزی تبدیل میشود که در همه قرون و اعصار و در هر جغرافیایی، بزرگترین و اصلیترین نشانه هدایت خواهد بود برای آنها که حقیقتاً باور دارند که به تعبیر امام راحل، " سیدالشهدا (ع) تکلیف همه ما را معین کرده است"
آری به راستی که عاشورا، تکلیف است و عاشورایی شدن عمل به تکلیف و ما بسیار اُمیدواریم که به برکت ِعظمت این شبها و روزهای حُزن آمیز و عنایت خود حضرت ارباب، از این آزمون سخت و همیشگی، سربلند بیرون بیاییم