وداع مدافع حرم و مادر
وداع مدافع حرم و مادر
ببوسم مادر ...
به لبخندم نگاه مکن ، مسافرم
تو گریه کن، بغضت را فرومده
بگذار گونه هایم ، خیس اشک تو باشد .
سینه ام را مادر ، پرکن از کینه ددمنشان ....... ببوسم .
ببوسم اما
به چشمانم نگاه مکن، که نگاهم ، در جستجوی خوبیهاست .
با مهربان دستهایت ، قامت استوارم را ، در آغوش بگیر مادر ... ببوسم .
ببوسم ...
ببوسم که پرورده جانت ، قصد سفر دارد .
ببوسم مادر ، ببوس زیر گلویم را
آری زیر گلویم را ، با بوسهء وداع .
که مسافر حرم ، جزحلقوم حق گویش ، بوسه گاهی ندارد .
ببوسم مادر ...
که سخنها آرم از سفر عشق
روزی که با دسته گل ، به استقبالم می آیی ...
دیگر بوسه گاهی در تن معجوزم ، نخواهی یافت ، ببوس .
ببوسم مادر که روز تجدید دیدار ، تن مجذورم در آغوشت جای نخواهد گرفت ببوس .
ببوسم مادر تا جگر گوشه تو هم ، فرزند , فاطمی شود .
ببوس ، ببوس وعده گاهی را که ، پیامبر خوبیها ، شهادت را برعزیزیش نوید داد .
ببوسم مادر که عاشقان ولی را جسم چکار آید ، که برآن بوسه نشیند .
ببوس و دوازده بار ببوس که ، بوسه های گرم تومادر........................... رضایتی برشهادت من است
ببوس و هزاران بار ببوس . هزاران بار ، ببوس
شعر: پیشکسوت بسیجی رسول بیگدلی
