16 گلوله تا رسيدن به اوج پرواز

به گزارش خبرگزاری بسیج در قزوین، شهيد دكتر داريوش رفيعي متولد چوبيندر قزوين بود و از ابتداي انقلاب وارد جبهه هاي حق عليه باطل گرديد و بيش از 16 گلوله به بدنش اصابت كرد و تير خلاص دشمن هم به پهلويش اصابت كرد و در كنار قلبش ماوا گرفت. استاد ادبيات فارسي و مداح و شاعر توانمند بود كه هيچ گاه از بندگان و مسئولان طلب ياري نكرد.
استوار در ميان بحران ها به خدايش نزديك تر شد و از بندگان دنيا زده فاصله گرفت، آن روز كه عده اي از ورود شهداي گمنام به دانشگاه ها جلوگيري مي كردند او وارد شد و با بدن رنجور از آن سالها ايستاد و كتك خورد تا هنوز هم بگويند مرداني از آن طايفه زنده اند كه براي خط قرمزها سر مي دهند و جان فشاني مي كنند.
دكتر شعري ماندگار در محضر رهبر انقلاب خواندند و چقدر سوزناك و با اه و ناله همراه است كه جاده مانده  من و اين سر باقي مانده!!
 همزمان در قزوين شهيد مجيد نبيل با حضور حداكثري مسئولين به ديار باقي بدرقه شد و كتابها و مصاحبه ها در موردش نوشتند كه در خصوص اين بزرگواران هرچه قدر كار شود ناچيز و اندك است.
چرا در خصوص شهيد رفيعي كه از نخبگان سياسي و فرهنگ ادبي  انقلاب بود خبري نشد؟ مسئولين حضور نيافتند تا اينكه چند رسانه اعتراض كرد و صدا و سيما يك برنامه به فرزندش اختصاص داد. 
وقتي كنكاش به عمل امد متوجه شديم اي داد از اسيري كه از ياد رفته باشد. دردام مانده صيد و صياد رفته باشد.
بله! يكي بزرگان فاميل او بودند و لازم بود برايش مراسمي گرفته شود اما كسي همانند دكتر رفيعي مردم مستضعف چوبيندر فريادرس روزهاي تنهايي اش بودند. دكتر رفيعي در مسجد توحيد سخنراني مي كرد كه چند كلامي با وي هم صحبت شدم.
دكتر گفت: از خدا هراسان نباشيد زيرا مهربانتر از پدر و مادر بوده و انسان خليفه خدا بر روي زمين است و خودتان را به كمتر از خدا نفروشيد. هيچ جايگاهي نمي تواند انسان را به كمتر از جايگاه الهي راضي كند.
دلش پر بود از فراموش شده هاي كهريزك. از فرياد هاي خاموش جانبازان. از فرهنگ دفاع مقدس كه برخي ان را در پستو هاي خانه هايشان نگه داشته اند تا با خود به گور ببرند.
او با خنده گفت: همه در پرواز خويش جامانده ايم،هر قدم از لطف حق وامانده ايم،بشتابيد كه فرداي دگر بايد رفت،پرده ناب از عزا بايد بست.
پس از اينكه به شهادت نايل امد متوجه شدم كه در كنار چه انسان بزرگي  بوده ام و ناشناخته همانند مالك اشتر ها در كوچه و خيابان رد مي شوند و در جبهه سر مي دهند و در ميان امت براي آرامش و هدايت دعا مي كنند.
دكتر رفيعي از چهره هاي زيبا و مردمي و نخبه بود كه هيچ گاه قزوين و مسئولانش اورا آن چنان كه بايد نشناختند و پس از رفتنش نيز مظلومانه پرواز كرد.
1002/ت30/ب