قفلی که با ایثار تن و جان باز شد

اگر شهید شدم پیکرم را برنگردانید که زحمتی برای جمهوری اسلامی ایران نداشته باشم.

؛ مدت زیادیست لطف الهی شامل قلم ناچیزم شده و هم‌صحبت همسفران دلم. از ثانیه‌های اول شنیدن صدایشان آرامشی عجیب بر دلم نشست، بیش از یک‌سال است بی‌تاب این گفتگویم، اختیار کلمات را به همسر “حاج حسین” می‌سپارم.

وقتی از او حرف می‌زد، محال بود بتواند عشق و محبتش را کتمان کند. این را در لحظه لحظه گفتگو می‌توانستم با همه وجود درک کنم، هنگامی که پرسیدم: “این روزها برایتان سخت نیست؟” و بی‌درنگ شنیدم: وقتی به مجلس اهل‌بیت(ع) رفته و از مصیبت‌ها‌یشان می‌شنوم می‌گویم مصیبت ما در مقابل مصیبت این بزرگواران چیزی نیست…