قصه پرغصه آسمان بی باران یزد
به گزارش خبرگزاری بسیج از اشکذر، محمود رضا رحمانی:داستان پرغصه آسمان بی باران را باید با روزهای پایانی فصل پاییز مرور کرد، وقتی که آمارهای این داستان بیانگر کاهش ۹۲ درصد میزان بارشها در استان یزد از ابتدای مهر تا ۱۱ آذر ماه نسبت به مدت مشابه بلند دارد.
این در حالی است که بارشهای کشوری از اول مهر تا دهم آذر نسبت به دوره مشابه پارسال ۲۸ درصد افزایش دارد که بر پایه آمارهای هواشناسی، بارندگیها در فلات مرکزی ایران نسبت به پارسال کمتر شده است.
چشم یزدیها از بس به آسمان دوخته شد، خشک و دستهای ملتمس هم از بس رو به آسمان بی باران با ابرهای بی بخارش دراز شده، ترک ترک شده است.
امروز کفت دستان مردم از کف رودهای تفتیده و خشکیده بیشتر ترک دارد و سوز دل و عطش آنها بیش از همیشه به درگاه الهی برای بارش قطرهای باران بلند است.
چرا؟!
چون، آمار بارشهای پاییز امسال بیانگر آن است که در ۷۱ روز این فصل نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۷ درصد و نسبت به میانگین یک سال آبی ۹۹ درصد کاهش دارد و این یعنی در حال حرکت به روزگاری هستیم که اگر بخواهیم باران را برای فرزندانمان تعریف کنیم باید آنها را به شمال ایران و نواحی پرباران کشور برای سفر برد.
شهر بی باران هم شده یک برند جدید برای یزد که میراث جهانی شده؛ شهری که امسال هنوز رنگ باران را ندید و تنها در یکی از شبها چند قطرهای برای زمین بارید تا کسی صدایش را نشنود و رخسار نایابش را نبیند.
فقط چند روز اخیر سوز و سرمای پاییز بر قد رعنای شهر تشنه ما همچون شلاق تازیانه میزند و تن رنجور این خطه را که قریب به ۲ دهه با خشکسالی دست و پنجه نرم میکند، میلرزاند.
استان یزد در ۲ دهه اخیر در زمره کم آبترین و کم بارشترین استانهای کشور بود و ساکنان بسیاری از آبادیها و روستاهای آن از کم آبی به ستوه آمدند.
با توجه به خشکسالیهایی که اتفاق افتاد، متأسفانه متوسط بارندگیها از ۶۰ میلیمتر بعضی مواقع به ۴۵ میلی متر رسید و این یعنی بازهم تداوم تشنگی و عطش در مرکز ایران.
آخرین دوره خشکسالی در یزد از سال ۷۸ شروع و تاکنون ادامه دارد طوریکه نزدیک به دو دهه میهمان یزدی هاست و نخستین دوره خشکسالی شدید نیز در یزد در حدود ۶۰ سال قبل بین سالهای ۳۷ تا ۵۴ اتفاق افتاد که حدود ۱۵ سال طول کشید و بعد از آن یک دوره چهار ساله خشکسالی بین سالهای ۶۵ تا ۶۹ و یک دوره سه ساله خشکسالی بین سالهای ۷۴ تا ۷۷ نیز به وقوع پیوست؛ و امسال که نوزدهمین سال خشکسالی در یزد است، دست به دعا برداشته ایم و باران را طلب میکنیم و از خدواند متعال میخواهیم تا کویر همچنان کویر بماند و زندگی بر مدار آب در آن تداوم یابد.
این در حالی است که بارشهای کشوری از اول مهر تا دهم آذر نسبت به دوره مشابه پارسال ۲۸ درصد افزایش دارد که بر پایه آمارهای هواشناسی، بارندگیها در فلات مرکزی ایران نسبت به پارسال کمتر شده است.
چشم یزدیها از بس به آسمان دوخته شد، خشک و دستهای ملتمس هم از بس رو به آسمان بی باران با ابرهای بی بخارش دراز شده، ترک ترک شده است.
امروز کفت دستان مردم از کف رودهای تفتیده و خشکیده بیشتر ترک دارد و سوز دل و عطش آنها بیش از همیشه به درگاه الهی برای بارش قطرهای باران بلند است.
چرا؟!
چون، آمار بارشهای پاییز امسال بیانگر آن است که در ۷۱ روز این فصل نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۷ درصد و نسبت به میانگین یک سال آبی ۹۹ درصد کاهش دارد و این یعنی در حال حرکت به روزگاری هستیم که اگر بخواهیم باران را برای فرزندانمان تعریف کنیم باید آنها را به شمال ایران و نواحی پرباران کشور برای سفر برد.
شهر بی باران هم شده یک برند جدید برای یزد که میراث جهانی شده؛ شهری که امسال هنوز رنگ باران را ندید و تنها در یکی از شبها چند قطرهای برای زمین بارید تا کسی صدایش را نشنود و رخسار نایابش را نبیند.
فقط چند روز اخیر سوز و سرمای پاییز بر قد رعنای شهر تشنه ما همچون شلاق تازیانه میزند و تن رنجور این خطه را که قریب به ۲ دهه با خشکسالی دست و پنجه نرم میکند، میلرزاند.
استان یزد در ۲ دهه اخیر در زمره کم آبترین و کم بارشترین استانهای کشور بود و ساکنان بسیاری از آبادیها و روستاهای آن از کم آبی به ستوه آمدند.
با توجه به خشکسالیهایی که اتفاق افتاد، متأسفانه متوسط بارندگیها از ۶۰ میلیمتر بعضی مواقع به ۴۵ میلی متر رسید و این یعنی بازهم تداوم تشنگی و عطش در مرکز ایران.
آخرین دوره خشکسالی در یزد از سال ۷۸ شروع و تاکنون ادامه دارد طوریکه نزدیک به دو دهه میهمان یزدی هاست و نخستین دوره خشکسالی شدید نیز در یزد در حدود ۶۰ سال قبل بین سالهای ۳۷ تا ۵۴ اتفاق افتاد که حدود ۱۵ سال طول کشید و بعد از آن یک دوره چهار ساله خشکسالی بین سالهای ۶۵ تا ۶۹ و یک دوره سه ساله خشکسالی بین سالهای ۷۴ تا ۷۷ نیز به وقوع پیوست؛ و امسال که نوزدهمین سال خشکسالی در یزد است، دست به دعا برداشته ایم و باران را طلب میکنیم و از خدواند متعال میخواهیم تا کویر همچنان کویر بماند و زندگی بر مدار آب در آن تداوم یابد.
ارسال نظرات شما
