بهگزارش خبرگزاری بسیج استان مرکزی؛ 12 خرداد 1313، رضا خان عازم سفر ترکیه شد. کشوری که از نظر معیارهای غربی به پیشرفتهای چشمگیری دست یافته بود.
رضا خان پس از بازگشت، بی درنگ به تغییر اوضاع ایران در همه امور، بویژه در زمینه فرهنگی پرداخت و شدیدتر از گذشته به تلاش هایش در راستای « اسلام زدایی» بویژه « حجاب زدایی زنان مسلمان» گام برداشت.
اقدامات رصا خان در غربی کردن کشور و تأسیس مراکز رسمی و نیمه رسمی در جهت رواج فرهنگ غرب و کشف حجاب، مدتها قبل از اعلام رسمی آغاز شده بود و مخالفت های زیادی را از سوی مردم به رهبری روحانیت آگاه در پی داشت که نمونه آن قیام مردم در مسجد گوهرشاد بود.
شش ماه بعد از قیام مردم در مسجد گوهرشاد، در 17 دیماه 1314 رضاخان با حضور در جشن فارغالتحصیلان دانشسراهای عالی و مقدماتی که از سال 1312، آغاز به کار کرده بودند، اجرای قانون کشف حجاب را به شکل رسمی اعلام کرد.
مأموران رضا خان شب و روز در کوچه ها و خیابان ها هر جا زن با حجابی را میدیدند، چادر و روسریش را بر می داشتند و مردان را مجبور می کردند تا زنان خود را سر برهنه به خیابان ها و مجالس ببرند.
در واقع روز 17 دیماه 1314 و اعلام رسمی کشف حجاب از جمله اتفاقات مهم و قابل توجه در تاریخ ایران است که نمونه ای بسیار روشن از استبداد و مدرن سازی جامعه ایرانی با زور تفنگ و سرنیزه را به نمایش می گذارد.
رضاخان، تصمیم می گیرد برای برای مقابله با کشف حجاب روحانیون را هم وادار به همکاری کند و برای این منظور از روحانیون هم میخواهد تا در جشن هایی به مناسبت کشف حجاب برپا می شود، شرکت کنند اما با مخالفت شدید روحانیون از جمله حضرت امام خمینی(ره) و آیت الله کاشانی مواجه میشود و این طرحی ناکام می ماند.
اما نسخه فرهنگی که از آن سوی آب ها با هدف تغییر فرهنگ ایرانی تجویز شده بود به درد فرهنگ این طرف آب نمی خورد. مقاومت زنان ایرانی در مقابل کشف حجاب تا زمانی که نوبت به رفتن رضاخان رسید ادامه یافت و در شهریور 1320 بود که با کنار رفتن دیکتاتور کشف حجاب از شکل اجباری خارج شد هر چند در مدت زمان اجرا توانست در بین جمع کثیری از جامعه ایرانی اثرگذار باشد و جامعه ایرانی را که از زمان باستان تا سال 1314 به حجاب و پوشش پایبند بود را از ارزشهای اصیل خود دور سازد.
انتهای پیام/