شقاوت در تاسوکی، پیروزی خون بر گلوله

نیمه‌های شب، عده‌ای سنگدلِ گرفتار در دام شیطان، گرگ وار، پوستین میش بر تن، راه را بر مردم بی گناه و بی دفاع بسته، ۲۲ تن را از قوم و مذهب مشخصی، نژادپرستانه جدا کرده و بردهان و دست‌هایشان چسب زده و در چنین حالتی، با رگبار‌ی دهشتناک، از آنان «حق حیات» را سلب نمودند و تعدادی را نیز به اسارت بردند.

تُف بر تو‌ای موجود دوپای انسان گونه، که احکام و اخلاقیات ۱۲۴۰۰۰ پیامبر مرسل و غیرمرسل بعد از ۱۴ قرن سیطره‌ی آخرین دینش، برای «انسان» شدنت کافی نبود و در اسفل السافلین وجود پلیدت، نام رحمان و رحیم را در جنایتی که خلق کردی بر زبان آوردی و با عمل ننگینت به او کفر ورزیدی.

هزاران لعن و نفرت بر اندک نادانانی که با شنیدن این عمل ننگین، لبخند رضایت بر لب داشتند و در بعضی محافل، از شهامت جانیان سخن گفتند.

اینک در ساعت ۱۰:۳۰ صبح امروز در آفتاب سوزان برهوتِ تاسوکی که بیش از صد کیلومتر تا شهر‌ها فاصله دارد، صد‌ها تن از انسان‌های پاک سرشت و ادامه دهنده‌ی راه خونین شهدا، یاد و خاطره‌ی آنان را گرامی داشتند و پیاده با قلوبی مالامال از عشق به اهل بیت، معراج آن شهدای والامقام را هدف قرار داده اند.
نوجوانان، جوانان، زنان و مردان، دو سه نسل انقلابی، شیعه و سنی، فارس و بلوچ، در این حرکت خودجوش مردمی حضور دارند.

امام انقلاب، یاد شهدا را کمتر از شهادت نمی‌داند، ولی نگاهی انحرافی، در بخش‌هایی از دولت، این عظمت را در کمال کوته بینی، موجب تفرقه می‌داند، تفاوت دیدگاه در کژاندیشی و کم فهمی و انحراف از خط ولایت است.‌ای کسانی که بر مناصب به وجود آمده در سایه قطرات خون شهدا، تکیه زده اید، برای عمران یادمان این شهدا و رونق آن برنامه‌ریزی کنید، نگذارید این قتلگاه به دست فراموشی و تخریب سپرده شود در غیر این صورت، موج سهمگین و خودجوش اقیانوس مردمی که امروز در آن بیابان مشاهده کردم، شما را به زیر خواهد کشید.

عباس نورزائی