خبرگزاری بسیج قزوین: وقتی به طارم سفلی می روید با شگفتی های خدای متعال همراه و هم نوا می شوید.طبیعتی شگرف که به هندوستان ایران شهرت یافته است.
اما راه های مواصلاتی این بخش زیبای استان علیرغم همه استعداد ها به جاده های مرگ تبدیل شده و هر ساله شاهد از دست رفتن عده ای ازهموطنان عزیز در این جاده ها هستیم.
در منطقه طارم سفلی که انتهای مرز جغرافیایی با طارم علیا زنجان می باشد، جاده روستایی از نحران تا روستای شیزر بیش از ۱۸ کیلومتر مسیر وجود دارد که هر ساله با زیر سازی جاده و غلطو زنی همراه است اما دوباره رها می شود تا اینکه با بارندگی های فصلی جاده با ریزش و جاری شدن گل و لای مواجهه می شود و این امر سبب هدر رفت بیت المال و کار های انجام شده می باشد.
جاده هایی عریض که هر ساله مرگ را برای بسیاری از مردم به ارمغان می اورد و آسیب های اجتماعی،غرامت های بیمه و مشکلات فرهنگی که در یک تصادف منجر به فوت متوجه دولت و مردم می شود بیش از یک میلیارد تومان می باشد!
بهتر نیست که با ایمن سازی جاده و نظارت بر عملکرد مسئولان در منطقه از خسارت های مالی و جانی و ناهنجاری ها جلوگیری شود تا بتوان هزینه هایی که پس از اعمال می شود با بخش کوچکی از آن پیشگیری از حوادث کنیم!
به ازای هر ۱۰فوتی بیش از ۲ملیارد و ۵۰۰میلیون تومان بیمه باید پول پرداخت کند،هزینه نهادهای حمایتی یا زنان و کودکان بی سرپرست نیز بسیاری از اقوام را تحت تاثیر قرار داده که در این خصوص نیاز است مسئولان دلسوزانه وارد شوند.
جاده لوشان به سیاهپوش که به محل تردد کامیونها تبدیل شده است به قدری عریض است عبور دو وسایط نقلیه با صلوات و صدقه همراه است در یک تصادف که در این مسیر اتفاق افتاد بیش از ۳۶دانش آموز کشته و زخمی شدند اما باز جاده دست نخورده باقی ماند!
جاده ای که به دلیل داشتن خاک نرم و نداشتن مسیر های کوهستانی سنگی تنها با یک بولدزر و گریدر می توانند جاده را پهن و شانه خاکی ها را ایمن سازی و از حوادث بعدی جلو گیری کرد.
مسیر سیاهپوش به لوشان یا نهران به شیزر به جاده مرگ معروف هستند و دریغ از توجه مسئولان به منطقه طارم سفلی که راه به عنوان معضلی امنیت آنها را به خطر انداخته است!
کارهای بسیاری از قبیل گاز،برق،و توسعه کشاورزی صورت گرفته است که در زمینه ایمنی راه روستایی در مناطق یاد شده کارنامه رضایت بخشی ندارند.
چه کسی پاسخگوی حوادث و مرگ مردم به دلیل ایمن نبودن راه خواهد شد که با کمترین ابزار و هزینه می تواند بازسازی گردد و زمینه اشتغال و توسعه را هم فراهم آورند؟
1002/ت30/ب