بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، ضد انقلاب در نقاط مختلف کشور دست به فعالیت علیه انقلاب اسلامی مردم ایران زد. در یکی از اولین اقدامات، آنها در مهاباد، پادگان تیپ ۳ ارتش را اشغال کردند. در این میان همزمان با مقاومت و ایستادگی مردم و نیروهای نظامی در برابر ضدانقلاب، دولت موقت باب گفتگو با آنها را باز کرده و با اعزام هیئت "حسن نیت" به کردستان زمینه ساز خسارتهایی در این منطقه شد.
حجتالاسلام ناطق نوری در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است در این رابطه میگوید: معتقدم مقصر اصلي در جنايات كردستان دولت موقت بود. مرحوم شهيد سپهبد قرني كه رئيس ستاد مشترك بود و دوران جوانياش را در كردستان گذرانده بود، ميگفت كردستان را من ميشناسم؛ اگر آن را در اختيار من بگذاريد بحرانش را حل ميكنم و معتقد بود اشرار و ضد انقلاب با ناز مشكلشان حل نميشود بايد با اينها برخورد قاطع شود. اگر اقتدار حكومت مركزي نزد اينها ضعيف باشد، دست به شورش ميزنند.
اما متأسفانه دولت موقت بسيار ضعيف عمل كرد؛ حتي در نامههايي كه اعضاي دولت موقت مينوشتند، توصيه ميكردند، كه عزالدين حسيني و قاسملو را تحويل بگيريد. در نخستوزيري، جلسه تشكيل ميدادند. يك طرف ميز ضد انقلاب و طرف ديگر تيمسار قرني، طرف ضد انقلاب را بالا مينشاندند و فرمانده لايق را پايين. تا قرني ميخواست حرفي بزند اشاره ميكردند شما چيزي نگوييد. با چنين رفتاري، ضد انقلاب پروبال گرفت. يونسياستاندار كردستان هم از خودشان بود. هر چه پول به كردستان داده ميشد بهوسيله استاندار براساس تحليل ليبرالي خود خرج ميكرد تا به اصطلاح خودشان "حسن نيت" نشان بدهند. پولها به دست كومله و دموكرات ميافتاد و به اين طريق بر ضدنظام مسلح ميشدند.
زماني كه پادگان سنندج سقوط كرد، از فاصله استانداري تا پادگان، چند صد نفر شهيد شدند تا پادگان را نجات بدهند و شهيد صياد شيرازي با كلاه سبزهايش و بچههاي بااخلاص سپاه و ارتش و شهيد بروجردي و كاظمي و شهرامفر تلاشهاي طاقتفرسايي را انجام دادند تا كردستان آرامش پيدا كند.
در يكي از سخنرانيهاي خود گفتم: «اگر من در كشور كارهاي بودم، نهضت آزادي را به خاطر جناياتشان در كردستان محاكمه ميكردم و معتقد هستم اگر خون بچهها در كردستان ريخته شد به خاطر مديريت غلط اينها و كارهاي اشتباهي بود كه در آنجا كرده بودند و به همين خاطر بايد محاكمه شوند…»
