محله احمد آباد با داشتن جمعیتی بالغ بر ۴ هزار نفر یکی از بزرگترین محلات پر جمعیت شهر میناب به شمار می رود که محله فرسوده‌ای در فضای شهری است که مسائل و پیچیدگی‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و شیوه خود را دارد .

بافت این محله از یک سو دارای ریشه‌های سکونتی ارزشمند با غنای فرهنگی، اجتماعی و همچنین در ضلع غربی آن چسبیده به باغ های بزرگ و معروف”باغ احمدآباد” دارای پتانسیل توریستی دارد.

احمد آباد در فراموشی

محله احمد آباد به دلیل فرسودگی شدید، نبود دسترسی مناسب به خدمات شهری و بهداشتی، وجود مشکلات اجتماعی و امنیتی و آسیب‌پذیری در برابر زلزله، سیل و آتش سوزی و همچنین با مشکلات زیر ساختی فراوانی روبه رو است.

محله ای که محروم از امکانات است

احمد آباد در ده های گذشته تا کنون مورد بی مهری واقع شده و کمتر به زیر ساخت های شهری این محله توجه شده و همچنین کمبود امکانات آموزشی مناسب که تنها یک دبستان در این محله ۴ هزار نفری وجود دارد که هیچ تناسبی با جمعیت محله نداشته و کمبود فضاهای ورزشی، فرهنگی و هنری در این محله احساس می شود.

این محله فاقد خانه بهداشت یا هر گونه مرکز بهداشتی و درمانی بوده که این مشکلات و معضلات سبب ناهنجاری های اجتماعی شده است شاید مسئولان سالهاست آن را فراموش کرده‌اند، چهره رنگ و رو رفته این محله نشان از بی‌توجهی برخی مسئولان به این محله را دارد.

یوسف رنجبر، شهروند محله احمد آباد میناب در گفتگو با خبرنگار فرهنگ کده، اظهار کرد: احیا و حفظ محلات قدیمی در سرزندگی محلات، هویت فرهنگی و تاریخ شهر بسیار تاثیر گذار بوده و باعث ایجاد توازن میان کالبد فضای بافت قدیم و جغرافیایی جدید در راستا و چارچوب توسعه مناطق و نواحی شهری متعادل و پایدار خواهد شد.

بوی تعفن زندگی مردم را تلخ کرده/جوی فاضلاب محل بازی کودکان

رنجبر با بیان اینکه بوی تعفن زندگی مردم را تلخ کرده است، گفت: سهم کودکان این محله کوچه‌های خاکی و عبور کانال‌های فاضلاب از میان محله چهره خوبی از این منطقه را در اذهان تداعی نمی‌کند و محرومیت خدمات شهری به وضوح در این محله نمایان است.

وی افزود: بازی کودکان در کنار کانال‌های فاضلاب انگار در این محله امری عادی شده و خانواده‌ها با تمام دلهره‌ای که از شیوع بیماری‌های مختلف دارند، باز هم ناگزیر نظاره‌گر بازی کودکان خود هستند.

این شهروند مینابی با اشاره به کمبود فضای فرهنگی و آموزشی در این محله، گفت: شهروندان محله احمدآباد به نوعی از فضای ورزشی، فرهنگی و آموزشی سهمی ندارند و دوران زندگی را در مظلومیت سپری می‌کنند.

احمد آباد خارج از دید مسئولان

رنجبربا اشاه به اینکه احمد آباد خارج از دید مسئولان و محله ای محروم از امکانات است، تصریح کرد: مشکلات این محله از شهرستان میناب آنقدر زیاد است که گویی بیماری لاعلاج گرفته و دیگر درمانی برای آن نیست.

وی افزود: ساکنان این محله با همین بوی نامطبوع آن و انواع بیماری‌های ویروسی و انگلی، روزگار می‌گذرانند و صدای اعتراض آن ها هم به جایی نمی‌رسد و مسئولان در خواب غفلت به سر می برند.

اینجا کوچه ها در حسرت آسفالت است

این شهروند مینابی با بیان اینکه بافت این محله کاملا فرسوده است، اظهار کرد: تمام کوچه های محله احمدآباد خاکی است که با توجه به خاکی بودن و نبود آسفالت در هنگام طوفان گرد و غبار فراوان محلات را در برمی گیرد و کودکان هم در همین کانال های فاضلاب به بازی مشغول هستند.

رنجبر بیان کرد: از مسئولان شهرداری انتظار می رود جهت آسفالت این محله بزرگ شهر اقدار کند تا شهروندان آن طعم زندگی بدون خاک را بچشند.

وی خاطر نشان کرد: متاسفانه در حق این محله اجحاف های فراوانی از گذشته تا به حال صورت گرفته و به عنوان مثال دو محله همجوار آن تمامی کوچه ها آسفالت دارای فضا های آموزشی مناسب بوده اما محله احمدآباد جز بافت فرسوده محسوب نشده است.