وقتی فراموش می کنیم!

 در آنجا و طبق روال همیشگی و انجام آزمایش توصیه پزشکان بر آن شد که یک شب را تحت نظر پزشک بگذراند. بهرحال خانمم بستری شد و من به همراه سایر همراهان بیماران به سالن انتظار هدایت شدیم. ذات و حس کنجکاوی ما را بر آن داشت تا با همراهان سایر بیماران به گپ و گفتگو بپردازیم.

صحبت های خودمونی آغاز شد از گفتن شفای عاجل برای بیماران یکدیگر گرفته تا پیگیری ساخت بیمارستان جدید شهرستان و قدمت بیمارستان کنونی. در این بین مرد سالخورده ای پیرامون تاریخچه بیمارستان شهید چمران گفت که این بیمارستان زمانی پر از پزشکان و پرستاران هندی و بنگلادشی بود. برای من جای تعجب داشت که پزشک و پرستار خارجی جلای وطن کند و به کشور غریب رود بهرحال از چنین موضوعی به سادگی گذشتم و از خود اصلا نپرسیدم مگر ما پزشک نداشتیم که هندی ها و بنگلادشی ها به درمان بیماران مان بپردازند و ایرانی جماعت را موش آزمایشگاهی قرار دهند.

گذشت و گذشت تا اینکه 40 سالگی انقلاب اسلامی رسید، شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان از اصحاب رسانه برای تبیین دستاوردهای انقلاب اسلامی دعوت به عمل آورد. نشست هم اندیشی بود اما اصحاب رسانه بیشتر به نقد پرداختند تا ارائه راهکار و چاره!!

از اعتراض به ساخت اشتباه سد گتوند گرفته تا حقوق های نجومی و اختلاس و اینکه چنین کارهایی فاصله مردم و مسؤولان را زیاد کرده و دلسردی از نظام اسلامی را به بار آورده است البته بیان چنین سخنانی از نسل سوم و چهارمی که نه پیش از انقلاب و نه جنگ تحمیلی را دیده بود، بعید نبود؛

گفته های یک جوان رسانه ای که بیشتر نیمه خالی لیوان را دیده بود و هیچگاه به او گفته نشد که انقلاب اسلامی عوض سد گتوند، سدهای شهید عباسپور، کرخه، و. ... را ساخته بود هر چند که مقام مسئول حاضر در جلسه به روشنگری پرداخت و بیان داشت که چنین تفکرانی ناشی از تبلیغات سوء رسانه ای علیه نظام و برای سرپوشی بر عظمت آن و دستاوردهایش است.

اما به راستی چرا فراموش شد به این جوان و دیگر جوانان گفته شود که حضور پزشکان و پرستاران هندی و بنگلادشی در کشور بخاطر نبود پزشک ایرانی بود، چرا فراموش شد به جوان ایرانی گفته شود که زمانی روستاها از آب و برق تهی بود و روستائیان با گاز ناآشنا بودند.

چرا فراموش کردیم به جوان ایرانی بگوییم که شاه و دوستانش میلیون ها دلار به جیب زدند و بجای فرار از کشور، ترفیع درجه گرفتند.

چرا فراموش کردیم به جوان ایرانی بگوییم که زمانی سگ یک آمریکایی از او در همین مملکت والاتر بود.

چرا فراموش می کنیم به جوان ایرانی بگوییم که روزگاری در عرصه پژوهش و علم نامی از ایران نبو

اینکه گفته نمی شود را نمی دانم چرا و به چه علت است اما قطعا می دانم اگر گفته شود جوان ایرانی به خود می آید و علل دشمنی ها با نظام اسلامی را متوجه می شود.

جوان ایرانی اگر با وجود فعالیت مخرب صدها کانال تلویزیونی، رسانه و خبرگزاری غربی از دستاوردهای انقلاب اسلامی آگاه شود قطعا به خود می آید.

جای دوری نرویم اصلا نمیخاد دنبال دستاوردها بگردیم کافی است اندکی فکر کنیم سفر به اقصی نقاط کشور نتیجه چیست؟ قطعا نتیجه امنیتی است که نظام اسلامی برای ما به بار آورده است.

جوان ایرانی خود را با سایر جوانان خارجی مقایسه می کند و انتظاراتی دارد که کمترین آنها شغل است.

جوان ایرانی را دریابیم تا خون شهدا پایمال نشود، انقلابی ها پای کار بیایند و واقعیت های انقلاب را بگویند تا همگان بدانند که اصل نظام اسلامی و حدود و اختیارات هر شخصی بیان شده است.

بهر حال انسان ذاتا فراموشکار است اما اینکه انقلابی های دیروز چرا امروزه ساکت شدند و در قبال چپاول بیت المال و القای شبهات دشمنان بر انقلاب اسلامی سکوت کردند، جای تعجب دارد.

یادداشت: حاتم شرفی