" آینه ی جمال حق " * ۲

عشق رضای فاطمه ، مرا رهانمی کند

از در پرمحبت اش ، دمی جدانمی کند

دل شده دیوانه او، روی به مشهدآورد

آینه ی جمال حق ، هیچ  خطا نمی کند

عاشق دلشکسته را،کسی صلانمی زند

هیچکسی به جزرضا،جودوعطانمی کند

بنده ی پاکباخته ، رو به کسی نمی برد

به شهرطوس جزرضا،غمی دوانمی کند

عا شق بینوا بیا ، چنگ به دامنش بزن

هرکه بریده از خدا ، رضا رضانمی کند

شیعه معتقدچرا،ضجه به شب نمی زند؟

روی به مشهد رضا ، خدا خدا نمی کند

معر فتی می طلبد ، خا ک نشین در او

پیر و ی او حقیقتا ، رنگ و ریا نمی کند

زدردورنج دوستان،چرانشسته ای خموش

مکتب شیعه پس چرا؟شور به پا نمی کند

آتش جو ر ظالمان ، زبانه می کشد هنوز

خصم زبون و فتنه گر ، دمی حیانمی کند

ا ما م ر ا ستین ما ، مدد رسان اگر شود

دشمن د ین ا حمد ی ، د گر بقا نمی کند

جان به فدای او کند ، فرائی ازصمیم دل

عاشق کوی آشنا ، چون و چرا نمی کند

سروده "عبدالمجیدفرائی"

صفحه ۱۰۸،۱۰۹ کتاب پر پرواز