نکند سالها گذر کند و کربلا را ندیده جان بدهم!

 به گزارش خبرنگار فرهنگ و جامعه خبرگزاری بسیج عارفه دهقانی، شاعر و ترانه سرای ارزشی و مدرس المپیاد ادبی صاحب دفاتر شعری آخر شخص مفرد، آیینه کاری و زلف ضریح می‌باشد.
یکی از شعرهایی را که تا به حال در دفاتر شعری ایشان منتشر نشده است ، می‌خوانیم:
مثل هر سال، دل، پر از داغ است
باز هم پای مرکبم لنگ است
اینکه جامانده‌ایم، تکراری ست!
آن که جامانده است، دلتنگ است!
شعرها گفته‌اند در دوری
همه شاعران جامانده!
مطمانم ولی سه ساله تو
همه شان را یکی یکی خوانده!
دختری که زبانزد است به عشق
حبها نور، فی قلوب الناس
گرچه بی دست شد عمویش، آه
رفع الله رایت العباس
خواستم درد و دل کنم اما
چه کنم روضه پیش می‌آید!
این چه سری است در غمت، که به اشک
دل غافل، به خویش می‌آید!
هرچه را خواستم به من دادی
هرچه را غیر کربلا آقا
هر سری یک بهانه پیش آمد
هر سری پر بها نیست آقا
جان زهرا بگو چگونه دگر
نوکری را به تو نشان بدهم؟
نکند سالها گذر کند و
کربلا را ندیده جان بدهم!