سرویس های خبری
‌استان ها
‌اقشار
سایر خدمات
r_marquee
امام خمینی(ره):من در میان شما باشم یا نباشم نگذارید این انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد/پشتیبان ولایت فقیه باشید تا مملکت شما آسیب نبیند. از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در این عصر و عصرهای آینده می خواهم که اگر خدای نخواسته عناصر منحرفی با دسیسه و بازی سیاسی وکالت خود را به مردم تحمیل نمودند، مجلس اعتبارنامه آنان را رد کنند و نگذارند حتی یک عنصر خرابکار وابسته به مجلس راه یابد . . . و از همه نمایندگان خواستارم که با کمال حسن نیت و برادری با هم مجلسان خود رفتار و همه کوشا باشند که قوانین، خدای نخواسته از اسلام منحرف نباشد و همه به اسلام و احکام آسمانی آن وفادار باشید تا به سعادت دنیا و آخرت نائل آیید       
l_marquee
کد خبر: ۹۳۰۲۶۸۳
تاریخ انتشار: ۲۲ آذر ۱۳۹۹- ۴۱: ۰۹
تا اینجا عنوان چهار کلمه ای "شورای عالی انقلاب فرهنگی" با چهار دسته مانع تراش در بیرون و درون حاکمیت مواجه است که از اثرگذاری شورا باصفت "عالی"، "انقلابی" و "فرهنگی" به اشکال گوناگون تا توانسته اندجلوگیری کرده اند.

 خبرگزاری بسیج:دکتر حسن رحیم پورازغدی/چهارپاره ( شورای/ عالی/ انقلاب/ فرهنگی) و چهارگروه "ضدشورا"

( بمناسبت ۱۹.۹.۹۹ چهلمین سالگشت تاسیس شورا)

 

. "شورای عالی انقلاب فرهنگی" ، چهار مانع در درون وبیرون حاکمیت داشته است:

 خلط "شوری" با گروه مشاوران

 جایگزینی تدریجی "شورای عادی" بجای "شورای عالی"

 نگاه لائیک به مسئولیت "دولت" در فرهنگ وآموزش

 رویکردغیرفرهنگی به "انقلاب" و رویکرد غیرانقلابی به "فرهنگ"

 

 خلط "شورا" با گروه مشاوران :

آنانکه این شورا را "شوری" نمی‌خواهند، نگاهشان به اعضای شورا گرچه همچون سران قوا منصوب رهبری درشورا هستند ، همچون نگاه به اعضای "هیئت دولت" است، به آنان چون کارگزار خود دستور می دهند و از آنان اطاعت می طلبند، اعضای شورا را مشاور یدکی خود، بدون حق نقد و استیضاح دانسته، برای خود، حق وتوی مصوبات، تعریف کرده و اگر میل نکنند، مصوبات شورا را امضا یا ابلاغ نمیکنند .مواجهه ای تشریفاتی و بدون پاسخگویی بدان حد که بخود اجازه دهند در ملی ترین سیاست های فرهنگی ، به اراده شخصی یا سلیقه جناحی وگاه حتی ازسر انفعال محض دربرابر تحمیل بیگانگان بدون تصویب یا حتی طرح درشورا و گاه بدون اطلاع رسانی به نهادهای قانونی، بی سروصدا پروژه ای کشوری را به اجرا گذارده ، بودجه بیت المال ،خرج اجرای فرمان دیگران کرده و قانون را دور زنند، مواردی چون ۲۰۳۰ و بعضی دیگر از کنوانسیون های تحمیلی آمریکا و اروپا

 

 تبدیل تدریجی "شورای عالی" به "شورای عادی":

آنانکه تفاوت "شورای عالی" را با "شورای غیرعالی" نمیدانند یا مصلحت است که ندانند، این عالی ترین "شورای فرا قوه" در
سیاستگزاری علمی وفرهنگی کشور را درعرض شوراهای عادی تحت فرمان قوا، نشانده و گمان یا تظاهر می‌کنند که حضور سران سه قوه و همه نهادهای علمی و آموزشی و فرهنگی و رسانه‌ای کشور در این شورا از باب "دید و بازدید" است و سران سه قوه و سایر مدیران و شوراهای پایین تر درحوزه‌های فرهنگی و علمی، همه از پاسخگویی معافند. گردنهای کلفت آموخته اند که چگونه باصدای کلفت ، مدیریت کنند، بدون عذاب وجدان ، خود را ببخشند و بدون ترس از پیگرد قانون ، تصمیم ها را بگیرند. میدانند که در ایران ، سیستم نظارت ، دنبال دردسر نمی گردد، خجالتی و اهل تعارف است ، "آمد نیامد" دارد و دربرابر ارباب قدرت ، جامیزند. دیدید چگونه دراین سالها دزدی واختلاسها به هزارمیلیارد رسید و رسیدگی نمیشد. ضعیفان عرصه فرهنگ واقتصاد، البته وضع دیگری دارند و اگر صدی صد، قانونمند نباشند قاطعانه وعادلانه مجازات خواهندشد!

 

 نگاه غیر دینی به "مسئولیت دولت" در فرهنگ و آموزش :

آنانکه حتی با لفظ "انقلاب فرهنگی"، مشکل دارند ، "شورای عالی انقلاب فرهنگی" را با "شورای عالی فرهنگی" در سایر کشورها اشتباه گرفته‌ و کلمه "انقلاب" را در این میان، زائد، تشریفاتی و محصول جوزدگی دهه ۶۰ دانسته و معتقدند فرهنگ ،مقوله ای اصولا غیر انقلابی است و جایی برای انقلاب و رویکرد انقلابی در "فرهنگ" نیست، نه "ارزش" های انقلابی و توحیدی و نه "روش" های انقلابی و کارآمد ، هیچ نسبت فامیلی با فرهنگ ندارند. پچ پچ هایی هم شد که کلمه "انقلاب"، کم کم باید از عنوان شورا، حذف و به یک "شورای عالی فرهنگی" ازنوع عادی با رویکردی بی ربط با انقلاب اسلامی و صرفاً در حد یک دبیرخانه برای هماهنگی های روتین تبدیل شود. این جماعت در دولتهای گوناگون در این ۴۰ سال، انقلاب را مقوله ای اورژانسی و اضطراری و بنابراین، مقطعی، دفاعی و دفعی می دانند نه یک فرهنگ فراگیر و پروژه ای ملی و تاریخی ( بلکه فراملی وفراتاریخی ) در جهت برداشتن گام دوم تمدن سازی.

 

عدول از "انقلاب فرهنگی" به "فرهنگ غیر انقلابی" و انقلاب غیر فرهنگی":

آنان که نه تنها انقلاب فرهنگی و فرهنگ انقلابی را بلکه اساساً جنس "فرهنگ" را امری بی‌ربط با حکومت و حکومت را عاری از هر گونه مسئولیت نسبت به شعور اجتماعی و فرهنگ عمومی وخرده فرهنگها در سبک زندگی اجتماعی میدانند ،گرایش لائیک دارند و صدایش را فعلا درنمیاورند، "لائیسیته" را با "مسلمانی" در یک ماهیتابه، بمقدارکافی حرارت داده وترکیب کرده اند، فرهنگ را "کالایی اقتصادی" و صرفاً تابع "قانون عرضه و تقاضا" می دانند که باید چون سایر بازیچگان ، وارد بازی بازیگران حرفه ای شود. "دولت بی مسئولیت و بلاتکلیف" را با پوشش شعار "دولت بی طرف" ، تئوریزه میکنند و عملاً حتی بیطرف نیستند و بودجه بیت‌المال را به جای گسترش فرهنگ اسلامی و ملی ، حت

ی مصرف کارگزاران داخلی غربیان یافرهنگ‌نمایی جناحی و حتی تبلیغ شخصی می‌کنند. چه بایدکرد که کاسبان فرهنگ ، وقتی کاتولیک تر از "پاپ" ولیبرال تر از "لاک" شدند که حتی دولتهای قبله غربی نیز علیرغم این شعار "عوام رنگ کن" ، بی کم وکاست درخدمت فرهنگ "سرمایه داری" و کارگزار "ایدئولوژی لیبرال" و حتی مفتش لامذهبی وبی اخلاقی شده و درهیچ قلمرویی، بی طرف نیستند.

تا اینجا عنوان چهار کلمه ای "شورای عالی انقلاب فرهنگی" با چهار دسته مانع تراش در بیرون و درون حاکمیت مواجه است که از اثرگذاری شورا باصفت "عالی" ، "انقلابی" و "فرهنگی" به اشکال گوناگون تا توانسته اندجلوگیری کرده اند .

 

 

بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
عضویت در خبرنامه
گزارش خطا
نظر ‌بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
tr_sar
پر بیننده ها
tc_sar
tl_sar