گمنامانی که پروای نام ندارند!
میگویند که هیچ رد و نشانی از شما باقی نمانده و بینام و نشانید! نه پلاکی! نه کارتی! اما شما فقط پلاکتان را گم کردهاید یا نه! شاید از گردن خویش درآوردهاید تا مانند مادرتان، زهرا گمنام و بیمزار بمانید! یا نه شاید آنقدر التماس کردهاید که شهادت زهرایی نصیبتان شود!
اما شما گمنام نیستید! خوشنامان پرآوازهاید که ستاره رهنمایند و در مسیر عبودیت و بندگی در نزد خدای متعال در بالاترین مقام معنوی جای دارند!
شما آوازه و شهرت ایران و ایرانی هستید! گرچه گمنامید و نامی از خود بر جای نگذاشتهاید؛ اما نظر کردههای زهرای اطهرید و در آسمان ها مشهور و نزد پروردگارتان کاملا شناخته شده اید!
این دنیا با نام و نشان دارهایش هم خوب تا نکرده است و اکنون این ماییم که گمنامیم و نامی از ما وجود ندارد.
گمنامانی هستید که به عشق امام، میهن، انقلاب و اسلام سر سودای عشق گذاشتید و در سیم خاردارهای نفس خود گیر نکردید!
الگویتان سیدالشهدا(ع) و تفکرتان حسینی بود و خداوند غرور و غیرت را در رگهایتان جاری ساخت تا لایق این همه آوازه و شهرت شوید.
اکنون خاک قزوین میزبان شما گمنامان زهرایی ست که عرش اعظم، آرزوی به آغوش کشیدنشان را دارد.
اعظم علویری
انتهای پیام/۱۰۰۴
