انتظار فرج؛ سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی در گام دوم انقلاب
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، انتظار در فرهنگ شیعه، صرفاً دعا و چشمبهراهی نیست؛ بلکه یک مسئولیت اجتماعی و سبک زیستی جامع است که تمام ابعاد فردی، خانوادگی، فرهنگی، علمی و اقتصادی را در بر میگیرد. جامعهای که خود را منتظر میداند، باید با عمل و تلاش زمینهساز تحقق عدالت جهانی باشد.
نخستین عرصه تحقق این فرهنگ، خانواده است. تربیت فرزندانی مؤمن، پرسشگر و عدالتخواه، سادهزیستی و رعایت حلال و حرام، بنیان خانواده را به پایگاهی برای جامعه مهدوی تبدیل میکند.
در سطح اجتماعی، انتظار به معنای مسئولیتپذیری و خدمت به مردم است. مشارکت در فعالیتهای خیرخواهانه، کمک به نیازمندان و تلاش برای کاهش آسیبهای اجتماعی، بخشی از سبک زندگی منتظرانه است که جامعه را به سوی همبستگی و عدالت سوق میدهد.
رسانه و فضای مجازی امروز میدان اصلی نبرد فکری هستند. انتظار ایجاب میکند که مؤمنان در این میدان فعال باشند و با جهاد تبیین، آموزههای مهدوی را با زبان روز بیان کنند. پاسخ به پرسشها و شبهات نسل جوان درباره غیبت و عدالت، سنگر اصلی حفظ ایمان و امید در جامعه است.
از سوی دیگر، انتظار با پیشرفت علمی و اقتصادی نیز پیوندی جدی دارد. جامعهای که در عرصه علم، فناوری و اقتصاد عقبمانده باشد، توانایی زمینهسازی برای ظهور را نخواهد داشت. تلاش برای خودکفایی، کارآفرینی و تولید ملی، بخشی جداییناپذیر از فرهنگ انتظار و سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی است.
انسجام ملی و پرهیز از تفرقه نیز یکی از پایههای مهم فرهنگ انتظار است. جامعهای که گرفتار چنددستگی و نزاعهای داخلی باشد، نمیتواند میزبان عدالت جهانی شود. وحدت اقوام و مذاهب در ایران اسلامی، جلوهای روشن از تمرین زندگی مهدوی است.
انتظار فرج در گام دوم انقلاب اسلامی، به معنای حرکت، اصلاح، تربیت نسل جدید، تولید علم، تقویت اقتصاد، جهاد فرهنگی و پاسداری از وحدت ملی است. اگر این ابعاد در زندگی فردی و اجتماعی ما جاری شود، جامعهای پویا، امیدوار و آماده ظهور خواهیم داشت و نشان خواهیم داد که منتظر واقعی هستیم.
خبرنگار: علی اکبریساجد
انتهای پیام/
