یادداشتی بر فیلم مجنون به بهانه اکران خصوصی در سینما تربیت قم
دیدن فیلم مجنون در جمع پیشکسوتان، فرماندهان و همرزمان شهید زینالدین تجربهای بود فراتر از یک تماشای ساده. این فیلم با روایت خود، ما را به فضای جبههها و روزهایی میبرد که رزمندگان لشکر ۱۷ علیبنابیطالب(ع) با ایمان و عشق قدم در راهی گذاشتند که پایانش یا پیروزی بود یا شهادت.
مجنون فیلمی است که شعار نمیدهد، بلکه با زبانی صمیمی از جوانانی میگوید که زندگی عادی داشتند اما در لحظههای سخت، بزرگ شدند و به قهرمانان واقعی تبدیل شدند. حضور و یاد شهید مهدی زینالدین در این روایت، مثل چراغی است که مسیر داستان را روشن میکند و به آن عمق بیشتری میبخشد.
از نظر هنری هم، فیلم با تصاویر و موسیقی دلنشینش توانسته حس و حال جبهه را زنده کند؛ طوری که تماشاگر نه فقط بیننده، بلکه همراه رزمندگان میشود. مهمتر از همه، فیلم این سؤال را در دل ما زنده میکند که: ما امروز چهقدر ادامهدهنده راه آن عزیزان هستیم؟
امروز تماشای این فیلم در کنار پیشکسوتان و همرزمان شهدا، حس خاصی داشت؛ اشکها و لبخندهایشان به ما یادآوری کرد که دفاع مقدس فقط یک خاطره نیست، بلکه میراثی زنده است که همچنان جریان دارد. مجنون در حقیقت روایت دلدادگی است؛ روایتی از عاشقانی که عقل دنیایی آنها را مجنون میدید، اما دلهایشان سرشار از یقین و ایمان بود.
انتهای پیام/
