تنبیه متجاوز از عملیات والفجر تا وعده صادق

عملیات والفجر 4 در 27 مهرماه 1362 آغاز شد و 33 روز ادامه پیدا کرد تا نتایج مهمی همچون خارج کردن مریوان از دید دشمن و تسلط بر 13 شهر و روستای عراق را به همراه داشته باشد.

این عملیات با هدف تأمین ارتفاعات شمال و شمال غرب مریوان، پاکسازی بخشی از مناطق اشغالی، انهدام نیرو‌های دشمن در منطقه پنجوین، قطع ارتباط عناصر ضدانقلاب منطقه با منابع پشتیبانی در عراق، خارج کردن شهر‌ها و آبادی‌های مرزی منطقه از برد توپخانه دشمن بعثی و تصرف پیشرفتگی شیلر انجام گرفت.

جمهوری اسلامی ایران در دوران هشت‌سال دفاع مقدس، سه استراتژی یا راهبرد نظامی را در دستور کار خود قرار داد. بر این اساس بهره‌گیری از «راهبرد نظامی تدافعی» موجب شد تا جلوی پیشروی دشمن بعثی در خاک کشورمان گرفته شود و براساس «راهبرد نظامی تهاجمی» نیز بخش‌های زیادی از سرزمین‌های اشغال‌شده کشورمان، از چنگال ارتش بعث عراق خارج شد. همچنین جمهوری اسلامی ایران با بهره‌گیری از راهبرد «تنبیه متجاوز» در پی آن برآمد تا رژیم بعث عراق را از اقدام متجاوزانه‌اش پشیمان کند.
سلسله عملیات‌های «والفجر» که با احتساب عملیات «والفجر مقدماتی» در ۱۱ عملیات انجام شد، از جمله عملیات‌هایی است که در راستای اجرای «راهبرد تنبیه متجاوز» اجرا شد؛ یعنی ما با اجرای این عملیات‌ها توانستیم، با نفوذ به سرزمین‌های عراق، به دشمن بعثی ضرباتی را وارد کنیم و عملیات والفجر۴ نیز بخشی از سلسه عملیات های والفجر می باشد.

بدیهی است دفاع مقدس دوازده روزه در برابر تجاوز رژیم اشغالگر صهیونیستی و  آمریکای جنایتکار به نوعی ادامه عملیات های دفاع مقدس ۸ ساله بوده و همانطور که راهبرد ما در عملیات والفجر ۴  تنبیه متجاوز بود،در دفاع مقدس ۱۲ روزه نیز در قالب عملیات وعده صادق ۳ دشمن متجاوز تنبیه و شکست خورد و این درسی برای دشمنان بود که اراده مقاومت ملت ایران را دست‌کم نگرفته و بدانند فرهنگ دفاع مقدس،یک رویکرد مستمر و همیشگی می باشد. 
 اهمیت تداوم و تقویت فرهنگ دفاع مقدس در نسل‌های بعدی،نمادی از غیرت، استقامت، ایثار و خودباوری ملت ایران است که باید به‌عنوان چراغ راهنمای آینده کشور، زنده نگه داشته شود و تقویت این فرهنگ، به معنای افزایش قدرت دفاعی و دستیابی به برکات روزافزون برای نظام در ابعاد گوناگون خواهد بود.