در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری بسیج کرمان، صدیقه برایینژاد، مدیر پرستاری بیمارستان شهید بهشتی و کارشناس ارشد پرستاری، از سالها تجربه خدمت در مناطق محروم و اردوهای جهادی سخن گفت؛ روایتی صمیمی از دلِ پرستاری که از دوران دانشجویی دلبستهی کارهای عامالمنفعه بوده است.
وی که مادر دو دختر است، با تبریک روز پرستار به همه همکارانش، گفت: کمک به همنوعان، آرامشی به دل انسان میدهد که با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.

برایینژاد از نخستین تجربههای جهادی خود در شهرستان چابهار یاد کرد؛ جایی که محرومیتهای شدید، او را به سمت خدمترسانی بیمنت کشاند. از همان روزهای اول، دیدن لبخند مردم محروم، انگیزهای شد برای ادامه راه.
وی از چالشهای اردوهای جهادی نیز گفت: در برخی روستاها حتی آب آشامیدنی وجود ندارد. لهجه و زبان محلی هم گاهی ارتباط با مردم را سخت میکند. فقر آموزشی و نبود امکانات درمانی، دردهای بزرگیست که با حضور جهادگران کمی التیام مییابد.
برایینژاد که با اکثر اردوهای جهادی برای تأمین نیروی پرستار و پزشک همکاری دارد، خاصترین تجربهاش را خدمت در موکب پلیس راه ماهان میداند؛ جایی که زائران امام حسین (ع) از جنوب استان و سیستان و بلوچستان برای پیادهروی اربعین عبور میکنند. سال گذشته چند بیمار بدحال ایرانی و پاکستانی داشتیم که با رسیدگی و اعزام به موقع، همه بهبود پیدا کردند. با پیگیریهای مرحوم دکتر حسن کاظمزاده، دو کودک پاکستانی به سلامت به کشورشان بازگشتند.

وی معتقد است حضور گروههای جهادی در مناطق محروم، نقشی حیاتی در سلامت مردم دارد. نبود پزشک متخصص باعث شده مردم برای درمانهای ساده، به افراد غیرحرفهای مراجعه کنند و دچار عفونتهای خطرناک شوند.
برایینژاد تفاوت کار پرستاری در مراکز درمانی و اردوهای جهادی را اینگونه توصیف میکند: در بیمارستانها همهچیز طبق استاندارد و با تجهیزات کامل انجام میشود، اما در اردوهای جهادی با کمترین امکانات، باید خدمات اولیه را ارائه دهیم و بیماران خاص را برای درمان تخصصی پیگیری کنیم.
وی در پایان، با اشاره به اینکه تاکنون توفیق خدمت در کربلا را نداشته، گفت: خدمت به زائران در مسیر همایش اربعین، افتخاریست که نصیبم شده، اما اعتقاد دارم نیت مهم است واینکه مسیر خدمت همان است.