
به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از گناباد، در روزهایی که گاه خبرهای ناخوشایند اقتصادی بر صفحه رسانهها مینشینند، روایت موفقیت جوانانی که با عشق و ایمان، بر قلههای افتخار پرچم ایران را برمیافرازند، روح تازهای در کالبد جامعه میدمد. این بار، نوبت حسین نظامزاده، جوان نخبه از دیار گناباد بخش کاخک است که با دستان هنرمندش، طلای مسابقات کشوری کابینتسازی چوبی را به گردن آویخت.
از کارگاه برق تا اوج نجاری
داستان موفقیت حسین، داستان یک تغییر مسیر و کشف استعداد پنهان است. او که ابتدا در رشته برق ساختمان تحصیل میکرد، به لطف تیزبینی معلمش، آقای روحالله عجم، مسیر زندگیاش برای همیشه تغییر کرد. کارهای برق را زودتر تمام میکردم و به کارگاه چوب میرفتم. انگار دستانم با چوب داستان دیگری برای گفتن داشت. این علاقه ذاتی، چشم تیزبین معلم را به خود جلب کرد و حسین به دنیای پر از عطر چوب و زیباییهای کابینتسازی قدم گذاشت.
پیروزی با طعم ایثار و توکل
حسین که از خانواده شهید است، توکل و توسل را رمز موفقیت خود میداند: پدرم دو روز قبل از اعلام نتایج، به شهید ابراهیم هادی متوسل شدند و از او خواستند که ما را یاری کند.
این ایمان راسخ، همراه با پشتکار مثالزدنی او، نتیجه داد: ابتدا مقام استانی در خراسان رضوی، سپس صعود به مسابقات کشوری در اصفهان و در نهایت، کسب مدال طلا و سهمیه حضور در مسابقات جهانی شانگهای چین.
دغدغههای یک قهرمان ملی
اما پشت این مدال درخشان، روایتی از تلاش فردی و کملطفی نهادهای مسئول نهفته است. حسین از نبود حمایت میگوید: متأسفانه فنی و حرفهای حتی چوب در اختیارمان نمیگذاشت. خودم مجبور بودم با هزینه شخصی چوب بخرم و تمرین کنم.
او امروز نگران تعطیلی مرکز فنی و حرفهای منطقه خود است و امیدوار است مدال طلایش بتواند مانع این تصمیم شود.
آرزوهای چوبی برای آینده
حسین برای مسابقات جهانی برنامههای بزرگی در سر دارد: «آرزو دارم در شانگهای هم برای ایران افتخارآفرینی کنم.» اما رویای نهایی او، راهاندازی یک کارگاه کوچک و ایجاد اشتغال برای دیگر جوانان است. او به جوانان توصیه میکند: اگر به این رشته علاقه دارید، بیدرنگ وارد شوید. کابینتسازی رشتهای پرزحمت اما زیبا و پرسود است.
سخن پایانی؛ قدردانی از یک معلم فرشتهصفت
حسین در پایان، قدردانی خود را از معلم فداکارش بیان میکند: آقای عجم حتی از خودم هم پیگیرتر بود. هرچه از ایشان تشکر کنم، کم است. این مدال، بیشتر از آن که مال من باشد، دستپخت زحمات بیشائبه ایشان است.
جوانان ایران، سرمایههای واقعی این مرز و بوم هستند. داستان حسین نظامزاده به ما یادآوری میکند که با شناسایی و پرورش استعدادها، و فراهم کردن حداقل امکانات، میتوانیم شاهد درخشش چهرههای درخشان در عرصههای ملی و بینالمللی باشیم.
هنرآموزان این رشته به صورت کلی کار با ماشین آلات صنایع چوبی را میآموزند، توانایی ترسیم نقشههای اجرایی مبلمان داخلی و کابینت را به دست میآورند و یاد میگیرند مواد اولیه را برآورد کنند. هنرآموزان این رشته با انواع چوب و فرآوردههای چوبی آشنا میشوند و اطلاعات کافی به دست میآورند و به این ترتیب با تربیت افراد با تجربه در این زمینه میتوانیم از هدر رفتن این مادهی با ارزش در کشورمان جلوگیری کنیم.
یادداشت | فرشاد عالی
یادداشت / حسین زارع
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگهای ۱۲ روزه و رمضان