کاشمر نماد پایداری و خاستگاه خدمت قرآن
به گزارش خبرگزاری بسیج خراسان رضوی از کاشمر، سید عباس صالحی در مراسم هفدهمین رویداد ملی قرآنی ترنم وحی که در سالن سرو کاشمر برگزار شد، اظهار کرد: خدمت به قرآن یک افتخار جاودانه است و باید از همه عزیزانی که در این مسیر گام برداشتهاند سپاسگزار بود.
وی با اشاره به جایگاه تاریخی این منطقه افزود: سرزمین کاشمر، سرزمین سرو و نماد سرسبزی و پایداری است؛ نماد ایران و سرو کاشمر که گفته میشود از دورههای اسطورهای ایران به یادگار مانده، نشانهای از یک مقاومت پایدار است؛ مقاومتی که تجلی آن را در حضور همهجانبه ملت ایران در روزهای اخیر و نیز در امتداد ایام دفاع مقدس مشاهده کردیم.
صالحی بیان کرد: کاشمر یک خاک کوچک نیست؛ این سرزمین نمادی از پایداری هزارانساله است و قرآن کریم نسبت وثیقی با این جهاد، مقاومت و دفاع جانانه دارد.
وی در ادامه با اشاره به شخصیت شهید آیتالله مدرس تصریح کرد: این سرزمین، سرزمین شهید مدرس است، گرچه ایشان از لحاظ جغرافیایی اهل این منطقه نبود، اما پیکر نحیفش که به تقدیر الهی به این خاک آمد، معنای جدیدی به این سرزمین بخشید.
صالحی با بیان اینکه در آستانه سالگرد شهادت شهید مدرس هستیم، اذعان کرد: سالهای ۶۵ یا ۶۶ مقالهای برای مجله حوزه نوشتم و عنوان آن را اسوه امام گذاشتم و با تردید این عنوان را انتخاب کردم، اما بعدها دیدم که درست بود؛ هیچ شخصیتی در زندگی امام خمینی (ره) به اندازه شهید مدرس اثرگذار نبود و امام فرزند معنوی شهید مدرس بود و در روح، علم و عمل از ایشان تأثیر پذیرفت.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین گفت: مجموعه دستنوشتههای شهید مدرس که در سال ۱۳۸۵ منتشر شد، گنجینهای است خواندنی و از روز نوشتههای زندان و سلوک معنوی او تا درسهایی که شبانه برای زندانبان خود بیان میکرد؛ آثاری که هنوز هم برای ما الهامبخش است.
وی با بیان اینکه برداشت من این است که آمدن پیکر شهید مدرس به کاشمر تصادفی نبود، عنوان کرد: این حرکت قدمبهقدم، یک سلوک اجتماعی، سیاسی و معنوی داشت و مردم این شهر در روزگاری که مجلس ترحیم گرفتن آسان نبود، برای او مخفیانه مجلس عزا برگزار کردند و این نشاندهنده پیوند عمیق مردم کاشمر با این شهید بزرگوار است.
صالحی با تبریک به برگزارکنندگان ترنم وحی افزود: این منطقه، یکی از مناطق اصیل قرآنی خراسان است؛ هم در حوزه قرائت، هم حفظ و هم تفسیر و بزرگان این خطه، از جمله آیتالله سعیدی، هر یک در تربیت قرآنی نقش ویژهای داشتهاند.
