((اعتراضی مسالمت آمیز یا شروعی بر فتنه؟))

امروز با توجه به شرایط اقتصادی و مشکلات و چالش های پیش رو فریاد عدالت خواهی از نابسامانی ها در بازار ارز و اقتصاد کاملا منطقی است امااااا آیا فریاد حق‌طلبی بدون توجه به زمان، بستر و روش، می‌تواند منطق خود را حفظ کند؟

مسلماً نه؛
 اگر قانون و نظم از جامعه ای رخت بربندد لاجرم دچار هرج و مرج و دگرگونی خواهد شد پس حتی در اعتراض های به حق نیز باید از مجاری قانونی بهره برد تا احدی نتواند از آنها به نفع مقاصد شوم خود بهره برداری نماید.

چهل و اندی سال از انقلاب پرفروغ مردم میهن ما به رهبری امامین انقلاب می گذرد، انقلابی که به واقع انفجار نور بود، انقلابی که با کمترین امکانات و در شدیدترین خفقان ها و باوجود نیروهای مزدور و سرکوبگر ساواک پیش رفت و به بار نشست و پس از آن هم در برابر هشت سال جنگ تحمیلی و خصمانه با دست خالی و تنها متکی بر نیروهای الهی و غیبی و غیرت دلاور مردان و زنان سرزمینم حفظ شد. 

اما آیا در این مسیر دشمنان آرام گرفته اند؟ بدیهی است که نه و در هر زمانی مترصد فرصتی بوده اند تا با استفاده از تمام توان و نیروهای خود در داخل و خارج با ایجاد آشوب و اغتشاش، زخم کاری خود را برپیکره ی این نظام وارد کنند و ما را از راه رسیدن به اهداف خود بازدارند؛ البته که این آرزوی محال خود را به گور خواهند برد به فضل الهی ان شاالله 

اما با وجود تمام این خدعه ها و توطئه ها سالهاست که برای حفظ این نظام و انقلاب، خونهای پاک مردم سرزمینم بر زمین ریخته شده تا ریشه های آن را محکمتر از قبل کند و میوه هایش را به ثمر بنشاند. انقلابی که زمینه ساز و بستر جامعه ای مهدوی در آخر الزمان (عج) و الگو و سرآمدی برای جهانیان خواهد بود.

 این روزها نیز، صدای برخی از اعتراض ها در لابلای تحرکات مشکوک و سو استفاده  منافقین، معاندین و دشمنان قسم خورده این کشور و ملت در هم آمیخته میشود و این خود باعث ایجاد آشوب و هرج مرجی بزرگتر از تصور می شود. هرج مرجی که هربار به ریخته شدن خون بیگناهان و شادمانی دشمنان قسم خورده این مرز و بوم در آن سوی آبها می انجامد.

راه نجات در همین نقطه نهفته است: هم مسئولان و هم مردم باید سهم خود را در حفظ تعادل جامعه بشناسند.

اینکه چگونه میتوان هم اعتراض را به گوشهایی که خود را به نشنیدن زده اند، رساند؛ هم مانع جنگ و آشوب داخلی و به دنبال آن وقوع جنگ خارجی و طمع به کشور زیبایمان شد، بحث های مفصل و کارشناسی درست و منطقی می طلبد که در این مقال نمی گنجد. اما از جایگاه یکی از اعضای همین جامعه و بعنوان یک ایرانی می گویم اگر مدیران و سیاست‌گذاران کشور با روحیه‌ای جهادی، بسیجی و مردمی به مطالبات مردم توجه کنند، بسیاری از اعتراض‌ها اصلاً شکل نخواهد گرفت. از سوی دیگر، اگر مردم با نگاهی آگاهانه و تحلیل‌گر، نقشه‌های دشمن را بخوانند، هرگز بازیچه هیجانات القایی نمی‌شوند و نمی‌گذارند انرژی پاک اعتراض، به آشوب آلوده گردد و هرگز بازیگر این صحنه ی از پیش تعیین شده نخواهند شد، بلکه با عزت نفس و اقتدار خود، لبخند موزیانه و خبیثانه را بر چهره ی منحوس این مزدوران تاریخ مصرف گذشته، خشک خواهند کرد و داغ تغییر نظام را بر دل یکایک آنها می گذارند.

انتهای پیام/