سوزندوزی هنری فراتر از دوخت و نقش
پریسا نارویی، بانوی کارآفرین روستای حصاروییه زاهدان، در گفتگو با خبرنگار بسیج در زاهدان، بیان کرد: مسیر کارآفرینی را از دل علاقه، باور و هنری آغاز کردهام که از کودکی با آن بزرگ شدهام؛ هنری که امروز به امید و اشتغال برای زنان روستا تبدیل شده است.
وی با معرفی خود افزود: ۳۵ سال سن دارم و ساکن یکی از روستاهای شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان هستم. بهعنوان یک زن روستایی، تلاش کردهام با تکیه بر توانمندیهای بومی، نقشی هرچند کوچک در توسعه جامعه و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار داشته باشم.
این بانوی کارآفرین درباره آغاز فعالیت خود تصریح کرد: سوزندوزی را از کودکی و در کنار مادرم آموختم؛ ساعتها کنار دستان هنرمند او مینشستم و با نگاه کردن، صبر و ظرافت این هنر را یاد گرفتم. ابتدا فقط برای دل خودم میدوختم، اما بهتدریج فهمیدم این هنر میتواند برای زنان روستا منبع درآمد، اعتمادبهنفس و امید باشد.
نارویی در تشریح جایگاه سوزندوزی در فرهنگ بلوچ اظهار کرد: سوزندوزی برای ما فقط یک هنر دستی نیست؛ بخشی از هویت ما بلوچهاست. هر نقش و رنگ، داستانی از زندگی، صبوری زنان، مهماننوازی و غیرت مردم این سرزمین را روایت میکند. این هنر در لباسها، پارچهها و حتی در جریان زندگی روزمره ما حضور دارد.
وی ادامه داد: با آموزش و ادامه دادن سوزندوزی، احساس میکنم سهمی در زنده نگه داشتن فرهنگی دارم که ممکن بود به فراموشی سپرده شود. وقتی آثار زنان روستا در نمایشگاهها دیده میشود و مورد توجه قرار میگیرد، حس غرور و دیدهشدن در دل آنها زنده میشود و دیگران نیز با هنر بلوچ آشنا میشوند.
این بانوی بلوچ اهل سنت درباره بازخوردهای اجتماعی فعالیت خود گفت: در ابتدای مسیر، باور کارآفرینی زنانه برای برخی سخت بود و با چالشهایی روبهرو شدم، اما زمانی که دیدند این تلاش فقط برای خودم نیست و برای دیگر زنان روستا هم اثر دارد، نگاهها تغییر کرد. امروز اعتماد و همراهی مردم روستا بزرگترین دلگرمی من است و خانوادهها با امید بیشتری دخترانشان را به این مسیر تشویق میکنند.
نارویی با اشاره به تأثیر این فعالیت بر روحیه دختران روستا بیان کرد: این کار باعث شده بسیاری از دختران احساس کنند میتوانند مستقل باشند و آیندهشان را خودشان بسازند. آنها امروز با امید بیشتری به فردا نگاه میکنند و در کنار تحصیل، هنر را نیز جدی دنبال میکنند.
وی درباره نوآوری در سوزندوزی گفت: در کنار حفظ اصالت دوختهای سنتی، تلاش کردیم سوزندوزی را وارد زندگی امروز کنیم. استفاده از این هنر در محصولاتی مانند کیف، کفش و زیورآلات باعث شد سوزندوزی از قالب لباسهای سنتی فراتر برود و جای خود را در زندگی روزمره باز کند.
این کارآفرین روستایی در تشریح تجربه مدیریت گروهی از زنان افزود: کار کردن در کنار زنان روستا، با همه چالشها، تجربهای شیرین است. گاهی باید انگیزهبخش بود و گاهی فقط شنونده. امروز ما بیشتر از یک گروه کاری هستیم؛ مثل یک خانواده کنار هم ایستادهایم.
نارویی درباره بازار فروش محصولات نیز گفت: محصولات ما از طریق نمایشگاههای محلی و شبکههای اجتماعی به دست مشتریان میرسد و برخی از آنها به شهرهای بزرگتر و حتی خارج از کشور ارسال شده است؛ مسیری که نشان میدهد هنر بلوچ میتواند مخاطب جهانی داشته باشد.
وی در پایان با اشاره به برنامههای آینده خاطرنشان کرد: راهاندازی کارگاهی بزرگتر برای اشتغال زنان بیشتر و آغاز آموزش آنلاین سوزندوزی از برنامههای پیشرو است تا دختران بلوچ، در هر نقطه از ایران، بتوانند از این هنر اصیل درآمد داشته باشند.
این بانوی کارآفرین در سخن پایانی تأکید کرد: باور دارم هر زن روستایی میتواند با دستان خودش آیندهاش را بسازد، اگر فرصت و حمایت داشته باشد. سوزندوزی فقط دوخت نخها نیست؛ دوختن عشق، امید و هویت ما بلوچهاست. با دستانی ساده اما قلبی پر از امید، میتوان آیندهای روشنتر ساخت.
هر طرح و رنگ، داستانی از زندگی زنان است
زینت نارویی، یکی از بانوان همراه در مسیر کارآفرینی روستای حصاروییه، در گفتگو با خبرنگار ما بیان کرد: من از زمانی که شروع به کار کردم، متوجه شدم یک هنر ساده میتواند زندگی ما را تغییر دهد. سوزندوزی برای من فقط دوخت نخها نیست؛ راهی است برای ابراز خلاقیت، صبر و مهارتی که در فرهنگ ما ارزشمند است. هر طرح و رنگ، داستانی از زندگی زنان بلوچ را در خود دارد و ما با دوختن آنها، هویت خود را حفظ میکنیم.
وی درباره تأثیر کار در این مسیر گفت: کار با گروه بانوان روستایی سختیهای خودش را دارد، اما وقتی تلاش و همدلی را میبینیم، همه چیز شیرین میشود. امروز ما نه تنها مهارتهای جدید یاد گرفتهایم، بلکه اعتماد به نفس پیدا کردهایم و احساس میکنیم میتوانیم در زندگی مستقل باشیم و آینده خود را بسازیم.
زینت نارویی افزود: محصولات ما، از لباسها و پارچهها گرفته تا زیورآلات و کیف و کفشهای سوزندوزیشده، به دست مردم میرسد و وقتی میبینیم دیگران از هنر ما لذت میبرند و ارزش آن را میفهمند، انگیزه ما بیشتر میشود. این مسیر باعث شده زنان بیشتری در روستا به این کار علاقهمند شوند و به دنبال استقلال مالی و توسعه مهارتهایشان باشند.
وی در پایان با اشاره به برنامههای آینده گفت: دوست دارم بتوانیم کارگاه بزرگتری ایجاد کنیم و آموزش آنلاین سوزندوزی را هم برای دختران بلوچ در سراسر ایران فراهم کنیم تا آنها نیز فرصت درآمد و پیشرفت پیدا کنند. باور دارم هر زن با دستان خالی و قلبی پر از امید میتواند مسیر خود را بسازد و سهمی در توسعه جامعه داشته باشد.
این تجربه نمونهای ملموس از قدرت کار جمعی، همدلی و اراده زنان روستایی است؛ جایی که هر دوخت، نه تنها نخ و رنگ است، بلکه دوختن امید، عشق و آیندهای روشن برای خانواده و جامعه محسوب میشود.
داستان زنان حصاروییه، یادآوری میکند که با اراده و حمایت مناسب، هیچ محدودیتی برای زنان وجود ندارد و هر قدم کوچک میتواند چراغی برای فردای بهتر باشد.
