اقتصاد؛ توصیه سوم در بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج از یزد، دکتر سرهنگ آزادی نژاد در یادداشتی آورده است :

در رشد اقتصادی، نرخ تغییر تولید ناخالص داخلی واقعی، میانگین سال 2021 بر اساس 184 کشور 5.26 درصد بوده است. بیشترین مقدار مربوط به مالدیو 41.75 درصد و کمترین مقدار مربوط به افغانستان: 20.74- درصد بوده است. کشور ایران در بین کشورها رتبه 89 را دارد و امریکا رتبه 69 ، برزیل رتبه  92و استرالیا 95و کانادا 96 و فرانسه 58و ایتالیا  59 را دارا هستند لازم بذکر است ایران در کشورهای آسیایی رتبه 17 را دارا می باشد.
در خصوص رشد اقتصادی در مجموع  آخرین داده های سه ماهه سوم 2020 رشد اقتصادی 0.22 درصدی را نشان می دهد که نسبت به نرخ رشد 4.12 -درصد در سه ماهه قبل و نسبت به نرخ رشد 10.09- درصد در سه ماهه مشابه سال قبل افزایش داشته است. سری زمانی رشد اقتصادی ایران از سه ماهه دوم 2001 تا سه ماهه سوم 2020 را پوشش میدهد. در این بازه زمانی، متوسط نرخ رشد برای ایران 01/3 درصد بوده است. کمترین نرخ رشد 11.03- درصد در سه ماهه چهارم 2018 ثبت شد در حالی که بالاترین نرخ رشد 16.92 درصد در سه ماهه اول 2017 بود(https://www.theglobaleconomy.com/).
 
                                  تصویر... نمودار رشد اقتصادی در ایران (منبع https://www.theglobaleconomy.com/)
 
                                  تصویر... روند رشد اقتصادی   در ایران (منبع https://www.theglobaleconomy.com/)
مقایسه رشد اقتصادی ایران و امریکا
درصد رشد سالانه تولید ناخالص داخلی به قیمت بازار بر اساس ارز محلی ثابت که، کل بر اساس قیمت های ثابت سال 2015 است که به دلار آمریکا بیان می شود. تولید ناخالص داخلی مجموع ارزش ناخالص اضافه شده توسط همه تولیدکنندگان مقیم در اقتصاد به اضافه هرگونه مالیات بر محصول و منهای یارانه هایی است که در ارزش محصولات لحاظ نشده است. بدون کسر برای استهلاک دارایی های ساخته شده یا برای تخلیه و تخریب منابع طبیعی محاسبه می شود. از ابزار مقایسه کشورها می توان مانند نمودار ذیل کاملاً با استفاده از نمودارهای خطی یا رتبه بندی کشورهای مختلف با انتخاب یک سال خاص، کشورها را در طول زمان مقایسه کرد(منبع https://www.theglobaleconomy.com/) 
                         تصویر... نمودار رشد اقتصادی ایران، امریکا از سال 2000 الی 2020میلادی (منبع https://www.theglobaleconomy.com/)

نرخ بیکاری بر اساس کشور و آخرین داده ها
نرخ بیکاری به عنوان تعداد افرادی که شغل ندارند و به طور فعال به دنبال یک نفر به عنوان درصد نیروی کار هستند تعریف می شود. نیروی کار شامل افراد شاغل و بیکار می شود. توجه داشته باشید که این دسته بندی ها شامل کارگران به اصطلاح دلسرد نمی شود. اینها افرادی هستند که می توانند کار کنند و می خواهند کار کنند اما فعالانه به دنبال آن نیستند زیرا معتقدند نمی توانند شغلی پیدا کنند. از این رو، در کنار بیکاری، نگاه به اشتغال نیز برای ارزیابی سلامت بازار کار مفید است.
نرخ بیکاری شامل سه جزء است: بیکاری ساختاری که با کاهش برخی از بخش‌های اقتصاد و گسترش برخی دیگر ایجاد می‌شود. بیکاری اصطکاکی که افرادی را که به دلایل شخصی در بین مشاغل قرار دارند گرفتار می کند. و بیکاری ادواری که با چرخه تجاری مرتبط است. هرچه بازار کار از نظر استخدام و اخراج و تعیین دستمزد انعطاف‌پذیرتر باشد، دو مولفه اول نرخ بیکاری کاهش می‌یابد.
 بر اساس تعریف؛ نرخ بیکاری نشاندهنده سهم نیروی کاری است که بدون کار اما در دسترس و جویای کار است. برای این شاخص، داده‌هایی را برای ایران از سه ماهه دوم 2014 تا سه ماهه اول 2022 ارائه می‌کنیم. میانگین ارزش ایران در آن دوره 10.99 درصد با حداقل 8.8 درصد در سه ماهه دوم 2021 و حداکثر 12.7 درصد در سه ماهه چهارم 2016 بوده است.
 
                                      نمودار نرخ بیکاری در ایران (منبع https://www.theglobaleconomy.com/)

 
                                           روند بیکاری در ایران (منبع https://www.theglobaleconomy.com/)
دستاوردهای اقتصادی
اقتصاد ایران و وضعیت اقتصادی مردم با انقلاب اسلامی به‌طور کلی متحول گردید. هرچند هم اکنون به دلایلی کشور با مشکلات اقتصادی و از جمله به دلیل تحریم‌ها و فشارهای خارجی دست‌ و پنجه نرم می‌کند، لکن وضیعت اقتصادی ایران و میزان برخورداری مردم در حوزه‌های گوناگون با دوران قبل از انقلاب بسیار متفاوت است. پس از انقلاب اسلامی مجموعه‌ای از نهادهای انقلابی با هدف رفع فقر و محرومیت به‌ویژه از مناطق روستایی و شهرهای کوچک تشکیل گردید و هر یک از نهادها در ایجاد تحول در وضعیت اقتصادی مردم وکشور نقش مؤثری ایفاء کردند. جهاد سازندگی، بنیاد مسکن، کمیته امداد حضرت امام خمینی(ره) نمونه‌هایی از این نهادها می‌باشند. با انقلاب اسلامی، بسیاری از شاخص‌های زندگی در ایران به دلیل دستاوردهای اقتصادی و خدمات‌رسانی جمهوری اسلامی بر اساس سیاست پیشرفت و عدالت تغییر کرد. شاخص‌های زیر می‏توانند تا حدودی نمایشگر این تحول باشد:
الف) قبل از انقلاب به دلیل نابودی کشاورزی سنتی ایران، بسیاری از نیازمندی‌های روزانه مردم از قبیل مرغ از فرانسه، گوشت از استرالیا، تخم‌مرغ از رژیم صهیونیستی، سیب از لبنان، مواد لبنی از دانمارک و... وارد می‌شد. بر اساس آمار در رژیم گذشته کشور تنها قادر بود غذای 33 روز را در داخل تهیه کند. اکنون با توجه به 2 برابر شدن جمعیت، کشور می‏تواند غذای 300 روز را در داخل تهیه نماید و با روندهای موجود در آینده به 100 درصد خواهد رسید.
ب) تعداد مرگ و میر کودکان از 111 نفر در 1000 به 26 نفر کاهش یافته و امید به زندگی از 58 به 72 سال افزایش یافته است. این شاخص نشان‌دهنده میزان تحول در نظام سلامت و افزایش میزان خدمات درمان، بهداشت و پیشگیری است.
ج) استفاده از برق و انرژی یکی از شاخص‌های مهم پیشرفت و رفاه است. در حالی که تعداد مشترکین برق در سال 57 رقم 3399000 بود و بسیاری از روستاهای کشور فاقد برق بودند، تعداد مشترکین برق در سال 1392 از مرز 29 میلیون گذشته و پیش‌بینی می‌شود تا پایان سال به مرز 30 میلیون برسد. این تعداد مشترکین نشان‌دهنده توانایی کشور در صنعت برق وگسترش شبکه سراسری توزیع برق است. شبکه سراسری توزیع برق ایران، فاصله زمین تا ماه را به صورت 40 برابری پوشش می‌دهد. هم‌ اکنون میزان تولید برق در ایران به‌گونه‌ای است که در مقاطعی از سال به کشورهای همسایه برق صادر می‌شود.
د) گاز طبیعی هم اکنون در جهان به عنوان انرژی برتر محسوب می‌شود. ایران با داشتن 28/3 تریلیون متر مکعب ذخایر گاز طبیعی به عنوان دومین دارنده ذخایر شناخته شده جهان بعد از روسیه قرار دارد. با وجود این، رتبه گازی ایران در جهان، تا سال 1357 تنها تعداد 51 هزار خانوار ایرانی از نعمت گاز طبیعی برخوردار بودند و این رقم هم‌ اکنون از مرز 14 میلیون خانوار گذشته است. اکنون بسیاری از روستاهای ایران هم علاوه بر شهرها از نعمت گاز برخوردارند.
ح) خطوط ریلی و راه‌آهن در هر کشور، نقش مهمی در پیشرفت و توسعه دارد. از سال 1291 هجری شمسی که اولین سوت قطار در ایران به صدا درآمد تا سال 1357 حدود 4/565 کیلومتر خطوط ریلی در ایران ساخته شد. اکنون ایران نزدیک به 10000 کیلومتر خطوط ریلی دارد و این عدد براساس سند چشم‌اندازی باید به 15000 کیلومتر برسد. به عبارتی متوسط سالانه احداث راه‌آهن در ایران قبل از انقلاب 80 کیلومتر بوده و این عدد بعد از انقلاب به 168 کیلومتر افزایش یافته است.
ت) قبل از انقلاب عمدتاً با کمک شرکت‌های خارجی کم‌تر از 25 درصد داروی مورد نیاز در داخل کشور تولید می‌شد و از طرفی نیز بسیاری از بیماران برای معالجه به خارج از کشور اعزام می‌شوند، اکنون با تکیه بر توان داخلی بیش از 96 درصد داروهای مورد نیاز در داخل کشور تولید می‌شود و جمهوری اسلامی ایران نیز به یکی از صادرکنندگان دارو تبدیل شده است.
ی) طی 121 سال فعالیت تلگراف و تلفن در ایران قبل از انقلاب، تا سال 1357 تعداد مشترکین تلفن ثابت به 850 هزار و 800 نفر رسید و تنها 312 روستای کشور دارای ارتباط مخابراتی بود. طی سال‏های پس از انقلاب در عرصه برخورداری مردم از نعمت مخابرات و خطوط تلفن ثابت و همراه، آمارهای رسمی نشان‌دهنده یک تحول بزرگ در این عرصه است. تعداد خط تلفن ثابت از 850800 مشترک به بیش از 30 میلیون افزایش پیدا کرده است. تلفن‌های همگانی از تعداد 4294 دستگاه در سال 1357 به 26400 افزایش یافته است. اکنون بیش از 45000000 مشترک تلفن همراه در کشور وجود دارد و با توسعه شبکه فیبر نوری در کشور، امروز نزدیک به 30 میلیون کاربر اینترنتی در ایران فعال است.
هـ) بررسی‌ها در شاخص‌های توسعه شبکه آب‌رسانی، شبکه راه‌های کشور، تعداد خودروهای سواری در کشور، حجم مسافرت‌های داخلی و خارجی، سرانه مصرف، درآمد سرانه و... همگی از افزایش‌های قابل توجه نسبت به قبل از انقلاب داشته و از بهبود وضعیت زندگی مردم حکایت می‌کند.