جوان نخبه‌ گیلانی که با تلاوت قرآن سختی‌ها را درهم شکست

به گزارش خبرگزاری بسیج گیلان، در آستانه ماه مبارک رمضان،ماهی که دل‌ها را نرم می‌کند وجان‌هارا به سمت نور می‌کشاند،روایت جوانی از یکی از روستاهای گیلان بیش از همیشه معنا پیدامی‌کند؛جوانی که در میان سختی‌های زندگی روستایی،راه خود را انتخاب کرد وقرآن را چراغ مسیرش ساخت. 

قرآن،کتاب هدایت ونسخه زندگی،اگر در جان انسان بنشیند،او را ازتاریکی‌ها به نور می‌برد.همان حقیقتی که رهبر انقلاب بارها بر آن تأکید دارند:«قرآن کتاب زندگی است؛ اگر با آن مأنوس شویم، جامعه‌مان نورانی می‌شود.»

انتخابی که از دل خاک و باغ چای آغاز شد

روستای امیرهنده امیرسلطان،روستایی آرام باشالیزارها و باغ‌های چای آستانه‌اشرفیه،جایی است که زندگی با بوی خاک،صدای آب وکار روزانه گره خورده است.  

در چنین فضایی،نوجوانی با دستان پینه‌بسته و قلبی روشن،مسیر متفاوتی را انتخاب کرد.  

در یک دست ابزارکار؛ماله، بیل،کلنگ.در دست دیگرگوشی ساده‌ای که تنها پنجره‌اش به تلاوت‌های قرآنی بود.نه کلاس مجهز،نه امکانات شهری،نه حتی یک هندزفری.  

«محمدجواد»آیات را میان خستگی کارروزانه مرور می‌کرد و همین سادگی،همین بی‌پیرایگی،او را به نقطه‌ای رساند که امروز نامش در میان نخبگان قرآنی کشور می‌درخشد.

از یادواره شهدا تا این روایت

آغاز این روایت از یک مراسم بود.وقتی برای یادواره شهدا دعوت شده بودم،صدای قاری جوانی فضای مراسم را پرکرد؛صوتی گرم،دقیق و مجرب.مجری اعلام کرد:این قاری جوان،از همین روستاست.

همین جمله کافی بودتا ذهنم درگیر شود. با خودگفتم:این جوان کیست؟چگونه در چنین فضای ساده و دور از امکانات،به چنین مهارتی رسیده؟!  

همین پرسش،مرا واداشت که او را پیدا کنم و گفت‌وگویی شکل بگیرد که اکنون پیش رو است.

«قرآن»؛کتاب زندگی،نه کتاب مسابقه

محمدجواد جهان دوست درگفتگو با بسیج،گفت:قرآن را برای مدرک وعنوان حفظ نکردم؛قرآن«کتاب زندگی» است.کتابی که در سخت‌ترین روزها،در بی‌پولی،در خستگی کار،در فشار زندگی روستایی،به من امید و آرامش بخشید.  

وی افزود:اگرقرآن در دل انسان جا بگیرد، زندگی مسیر دیگری پیدا می‌کند.قرآن فقط آیه و صوت نیست؛راه است، چراغ است، تکیه‌گاه است.

در جهانی که گاهی حتی به قرآن جسارت می‌شود و آن را می‌سوزانند،با آرامش ادامه داد:قرآن را می‌شود سوزاند،اما نورش را نه. قرآن را می‌شود پاره کرد،اما حقیقتش را نه. قرآن در دل‌هاست،نه فقط در کاغذ.

 جهان دوست متولد۱۳۸۳،با اشاره به اینکه از ۱۲سالگی وارد مسیر حفظ قرآن شده است، گفت:در کمتر از سه سال، به لطف خدا و تلاش اساتیدی چون فلاح‌پور موفق به حفظ کل قرآن شدم.در ترتیل‌خوانی نیز از همین اساتید تقلید می‌کنم.

وی با بیان اینکه عشق به قرآن باعث شد همه سختی‌ها آسان شود،تصریح کرد:تک‌فرزند خانواده ام و پدر و مادر هر دو کشاورزند،سختی مسیر رفت‌وآمد، کار در کنار خانواده و شرایط زندگی روستایی هیچ‌کدام مانع من نشده است.چرا من قرآن راه را برای من باز کرده است.

نخبه قرآنی با تاکید به عمل به آیات قرآن گفت: قرآن را باید در زندگی عملی کنیم؛ اگر هر روز تنها یک صفحه قرآن بخوانیم و در صورت توان آن را حفظ کنیم، اثر و برکتش را در زندگی خواهیم دید.

 وی افزود:در مسابقات دانش‌آموزی سه بار مقام دوم حفظ۲۰ جزء و حفظ کل را کسب کردم.در مسابقات ورزش و جوانان کشور در سال۱۳۹۷ مقام سوم و در مسابقات بسیج کشور در سال ۱۴۰۲ رتبه چهارم و درمسابقات وزارت جهاد کشاورزی در مشهد موفق به کسب مقام دوم شدم

«جهان دوست» همه چیز بویژه شغلش را مدیون قرآن دانست وگفت:دو سال است که به لطف خدا و برکت قرآن،به عنوان نخبه قرآنی در سازمان فراجامشغول خدمت هستم و تاکنون دو مقام برتر در مسابقات فراجا کسب کرده‌ام.

جوانی که قرآن را در زندگی جاری کرد

«محمدجواد»جوانی است که قرآن را نه در آرامش کتابخانه،بلکه در هیاهوی زندگی واقعی حفظ کرد.آیات را با دستان پینه‌بسته،با لباس کار،با خستگی روزهای بلند تابستان و سرمای زمستان‌های شمال مرور کرد. 

برای او قرآن فقط یک برنامه روزانه نبودو نیست،پناهگاه،نفس و ستون زندگی است 

«قرآن»؛نوری که مسیر یک جوان را تغییر داد

قرآن کتابی است که اگر در دل انسان جای بگیرد، زندگی را از سطح عادی به سطحی نورانی و هدفمند ارتقا می‌دهد.قرآن تنها مجموعه‌ای از آیات نیست؛یک نظام تربیتی است که انسان را از اضطراب‌ها،تردیدها و سنگینی روزمرگی نجات می‌دهد و به او قدرت تصمیم‌گیری، آرامش و امید می‌بخشد. 

«جهاندوست» نمونه‌ای زنده از این حقیقت است که اگر آن را بسوزانندیا به آن توهین کنند،در دل‌هایی که با آن زندگی می‌کنند، خاموش نمی‌شود.

نور قرآن خاموش‌نشدنی است؛همان نوری که امروزدر سینه این جوان می‌درخشد و در آستانه ماه مبارک رمضان،یادآور این حقیقت است که هرکس با قرآن زندگی کند،زندگی‌اش رنگی از جنس امید، آرامش و برکت می‌گیرد.