کرسیهای آزاداندیشی، نسخه مغفول دانشگاهها برای خنثیسازی طراحی دشمن/کودتای طراحیشده زیر پای ملت له شد/مسجد، مدرسه و دانشگاه، خط مقدم تربیت نسل آینده در برابر جنگ روایتها
به گزارش خبرگزاری بسیج از البرز، متن خطبه حجت السلام والمسلمین رادمرد امام جمعه ماهدشت، مبنی بر تقوا الهی و مسائل شهری و منطقهای، به شرح زیر است:
در عصر مدرن، انسانها با وجود پیشرفتهای شگفتانگیز مادی، بیش از هر زمان دیگری دچار احساس پوچی و گمگشتگی هویتی شدهاند. این معضل جهانی، ریشه در فراموشی «کرامت ذاتی» انسان دارد. ماه مبارک رمضان، فرصتی طلایی برای بازتعریف هویت انسانی و بازیافت آن کرامت گمشدهای است که مقام خلیفةاللهی هر انسانی، طلب میکند.
کرامت انسان از آنجا آغاز میشود که خدای متعال شأنی الهی برای انسان تعریف کرد و وی را شایسته نمایندگی اراده خویش در زمین قرار داد و فرمود: «إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً» (بقره/۳۰)، خلافت الهی یعنی انسان ظرف آگاهی، اختیار و مسئولیت آفریده میشود و توان آن را پیدا میکند که مظهر اسماء الهی شود.
این حقیقت در آیهای فراگیرتر به گونهای دیگر آشکار میشود؛ آنجا که حضرت باری تعالی میفرماید: «وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّیبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِیلًا» (اسراء/۷۰).
خداوند در این آیه همه فرزندان آدم را مورد تکریم قرار میدهد و کرامت را بهعنوان سرمایهای همگانی یاد میفرماید.
تعبیر «بنیآدم» نشان میدهد که اصل کرامت به ایمان، نژاد یا طبقه اجتماعی وابسته نیست بلکه به اصل انسان بودن تعلق گرفته است.
اینکه خداوند انسان را در خشکی و دریا حمل میکند، از روزیهای پاکیزه بهرهمند میسازد و او را بر بسیاری از مخلوقات برتری میدهد تا استعداد تعالی را در او شکوفا کند.
در این چارچوب، کرامت انسانی یک موهبت الهی است که با فطرت او هماهنگ شده و با بندگی خدا معنا پیدا میکند؛ بنابراین هر اندازه انسان به مسیر فطرت نزدیکتر حرکت کند، این گوهر در وجودش درخشانتر جلوه میکند.
اما قرآن در کنار بیان این منزلت، از خطر سقوط نیز هشدار میدهد و میفرماید: «أَفَرَأَیتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ» (جاثیه/۲۳).
هنگامی که انسان هوای نفس را معبود خویش قرار میدهد، در حقیقت از مقام خلافت فاصله میگیرد و کرامت خدادادی خود را در معرض زوال قرار میدهد.
دنیاطلبی، حرص بیمهار بر مال و مقام، و غفلت از هدف آفرینش، انسان را از حقیقت خویش دور میکند و پاسخ پرسش «برای چه آفریده شدهام» را در هیاهوی زندگی پنهان میسازد.
در چنین وضعی، انسان ممکن است از نظر ظاهری پیشرفت کند، اما از درون تهی شود و شأن انسانی خویش را تضعیف کند.
کرامت زمانی پایدار میماند که انسان بندگی خدا را برگزیند و اختیار خود را در مسیر حق به کار گیرد.
ماه رمضان را میتوان عرصهای دانست که خداوند در آن، برنامهای جامع برای بازسازی هویت انسان قرار میدهد و راه بازگشت به کرامت را هموار میکند، قرآن کریم درباره فلسفه روزه میفرماید: «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیکُمُ الصِّیامُ… لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» (بقره/۱۸۳).
غایت وهدف روزه، رسیدن به تقوا معرفی میشود و تقوا همان نیروی درونیِ پاسدار کرامت انسان به شمار میآید.
انسانی که به تقوا دست مییابد، از سقوط در ورطه پستی مصون میماند و شأن خدادادی خود را حفظ میکند. ماه رمضان، میدان تربیت درونی انسان است که «روزه» را از سطح امساک ظاهری به مراقبتی همهجانبه ارتقا میدهد.
در همین راستا، حضرت زهرا (علیهاالسلام) با این کلام نورانی به استقبال حقیقت روزه میروند: «ما یصْنَعُ الصّائِمُ بِصِیامِهِ اِذا لَمْ یصُنْ لِسانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوارِحَهُ»؛ روزهدار اگر زبان و گوش و چشم و اندام خود را حفظ نکند، روزهاش چه سودی خواهد داشت؟ (دعائم الاسلام، ج ۱، ص ۲۶۸).
در این بیان نورانی، روزه علاوه بر «ترک خوردن»، «صیانت وجود» در راستای بازیابی کرامت انسان است که با مهار زبان، مهار نگاه، پالایش شنیدن و مراقبت از رفتار تحقق پیدا میکند.
این مسیر را باید تمرین کرد تا بعد ماه رمضان ما شبیه قبل ماه رمضان ما نباشد.
خطبه دوم
ماه رمضان با دو مناسبت رحلت حضرت خدیجه (س) در دهم رمضان و ولادت امام حسن مجتبی (ع) در پانزدهم رمضان، فرصتی برای بازسازی پیوندهای معنوی و خانوادگی با الگوگیری از اهل بیت (ع) است.
عبادت جمعی در خانواده، ریشه در آموزههای دینی دارد و استفاده از ضمیر «ما» در دعاها، بر اهمیت این همبستگی تتکید میکند.
رفتارهای کوچکی مانند افطار و سحر دستهجمعی، گفتوگو درباره ارزشهای دینی، تشویق فرزندان به روزهداری با محبت، و حضور در مسجد، فضای رمضانی خانه را تقویت میکند.
برای غلبه بر فردی شدن رمضان در زندگی مدرن، برنامهریزی برای فعالیتهای مشترک و بهرهگیری از فناوری میتواند مؤثر باشد.
سفره افطار بهترین فرصت برای گفتوگو و صمیمیت است؛ مشروط بر اینکه از تجملگرایی، استفاده بیرویه از تلفن همراه و عجله پرهیز شود.
روزه همچنین تمرینی برای اخلاق خانوادگی، کنترل خشم و پرهیز از غیبت است که انس و الفت را در خانواده و جامعه تقویت میکند.
در عبادتهای فردی و دعاهای مأثور از اهل بیت (ع)، بارها به جای استفاده از ضمیر متکلم وحده از ضمیر متکلم معالغیر استفاده شده است.
برای مثال، در نمازهای یومیه که به صورت فرادا اقامه میشود، سوره حمد را تلاوت میکنیم که از همان ابتدا میخوانیم «إِیاکَ نَعْبُدُ وَإِیاکَ نَسْتَعِینُ»؛ یعنی تنهای تنها تو را عبادت میکنیم و از تو یاری میجوییم، در حالی که میتوانست گفته شود «تنهای تنها من تو را عبادت میکنم».
در آیه «اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» نیز میگوییم ما را به راه راست هدایت فرما.
این خود دلیل محکمی است بر اینکه خداوند متعال و اولیای دین، عبادت و دعای جمعی را برای مؤمنین میپسندند.
اولین مهد تکون این امر مقدس، خانواده است. از نظر قرآن و هم روایات، عبادت جمعی و روزهداری خانوادگی میتواند تأثیر مثبتی در تربیت معنوی اعضای خانواده داشته باشد و موجب تقویت روابط عاطفی و معنوی در بین آنها شود.
در شرایطی که افراد به خاطر کار، تحصیل و زندگی روزمره تحت فشار هستند، ممکن است کمتر به فضایل و ارزشهای معنوی در این ماه توجه کنند.
با توجه به مشغلههای زندگی ماشینی، توجه به امور معنوی، زندگی ما و فرزندانمان را واکسینه کرده و کیفیت آن را از لحاظ مادی و معنوی بالا میبرد. برای اصلاح این روند، خانوادهها میتوانند:
- برای انجام فعالیتهای مشترک مانند افطار، دعا و نماز برنامهریزی کرده و کارهای خود را با ساعات این برنامهها تنظیم کنند.
-از فناوریهای موجود، مانند گروههای آنلاین برای به اشتراک گذاشتن تجربیات و معارف دینی استفاده کنند.
- به برنامه افطار و سحر با مدیریت فرزندان یا والدین جذابیت ببخشند.
- زمان سحر یا افطار را در مکانهای خاصی مانند خانه پدربزرگ و مادربزرگ بگذرانند.
- پیادهروی دستهجمعی در طبیعت، بازدید از نمایشگاههای قرآنی، زیارتگاهها و پارکها را در برنامه قرار دهند.
- با ترویج سفرههای ساده و مشترک رمضانی در میان فامیل، از بار اقتصادی این ضیافتها بکاهند.
- مشارکت دادن کودکان در فعالیتها از طریق دادن مسئولیت، احساس تعلق را در آنها تقویت کند.
برای ایجاد فضای رمضانی در خانه، میتوان این اقدامات را انجام داد:
- تخصیص زمان مشخص برای عبادت، دعا و نماز.
- تشویق فرزندان به روزهداری با محبت و بدون اجبار، بهگونهای که تغییر اخلاق والدین در این ماه، فرزندان را مشتاق کند.
- آشپزی مشترک و تهیه افطار با همکاری اعضای خانواده.
- گفتوگو درباره ارزشها و تأثیرات روحانی روزه.
- برگزاری سنتهایی، چون سحری و افطار دستهجمعی.
- حضور در مساجد برای اقامه حداقل یک وعده نماز جماعت خانوادگی.
- اختصاص زمان به مطالعه و بحث درباره داستانهای قرآنی و احادیث مربوط به رمضان.
- تماشای برنامههای مذهبی، شرکت در مراسمهای رمضانی یا یک شب تجمع دورهمی برای ذکر و دعا.
- یادگیری احکام و آموزههای مربوط به روزه.
- مناسبسازی فضای خانه برای جشن رمضان.
- برگزاری مسابقههای معنوی مثل قرآنخوانی بین فرزندان.
- ایجاد عادات سالم غذایی در ایام رمضان.
- تشکیل حلقههای دعا یا حضور در مراسم معنوی همراه با خانواده.
این رفتارهای کوچک میتوانند به تربیت نسلی با اعتقادات قوی و اخلاقیات نیکو منجر شوند و حس همبستگی و ارتباط عاطفی بین اعضای خانواده را تقویت کنند که در شرایط امروز جامعه به شدت به رفتارهای ارزشمند نیاز داریم.
امروز روز امور تربیتی هم هست که جا دارد از عزیزانی که در این عرصه مجاهدانه فعال هستند قدرشناسی کنم، اما یک تذکر هم لازم است که حوزه امور تربیتی که در مدارس ما تعبیر میشود دچار ضعف شده، آموزش و پرورش ما باید بازنگری جدی در این حوزه داشته باشد، دانش آموز ما علاوه بر این تحت تاثیر فضای مجازی است، تحت تاثیر معلم خود هم است، اگر در پرداختن به حوزه معلمین و روند ارتقاء اندیشه و تفکر دینی و انقلابی و حوزههای معرفتی آنان خللی ایجاد شود، تربیت نسل آینده ما هم دچار چالش جدی خواهد شد، دانش آموز الان ما نسلی با ویژگیهای منحصر به فردی هستند که اگر فضای گفتوگو برای آنان فراهم شود و مسائل دینی و انقلابی را به صورت منطقی با استفاده از اخلاق مناسب گفتوگو با نوجوان و جوان مطرح کنیم.
مطمئنا پذیرش مطالب هم وجود دارد. باید کار کرد، بابد با برنامه عمل کرد، حوزههای علمیه ما، فعالین فرهنگی ما در این خصوص برایشان واجب است با توانمند کردن خودشان در محتوا و مهارت وارد فضای گفتوگو محور با دانش آموزان شوند تا انشاءالله توطئههای دشمنان و خناسان و منافقان حاضر در صفوف مومنین نقشهها شوم اختلاف افکنشان نقش بر آب شود.
مساجد ما یک فصل دیگر در عرصه تربیت میتواند باز کند و نقش مکمل برای تربیت آغاز شده در مدارس باشد که لازم است عزیزان من در مساجد از عالم تا امناء و خادم و نمازگزار باید تجدیدنظر کرد در فعالیتها، باید فضای گفتوگو با نوجوانان در مساجد شکل گیرد، دین شرعی بر گردن امام و امناء و نمازگزاران است اگر در مسیر تربیت دینی نوجوانان قدم نگذارند یا خدای نکرده مانع شوند، برخی اوقات خبرهایی به ما میرسد در فلان مسجد با نوجوان چه برخوردی داشتند و باعث رفتن او از مسجد شده، من مسئول در مسجد باید فضای مسجد را فضای تربیتی کنم تا نوجوانی که اگر هم با آداب مسجد آشنا نیست، در آن فضای تربیتی یاد بگیرد، نه اینکه در مسجدی شاهد دعوای بزرگترها باشد در خصوص مسائل پیش پا افتادهای مثل جا و میکروفن و سایر مسائل، این چه فضای تربیتی باشد؟!
برخوردها خشن و با عصبانیت، بنظر میرسد توصیه شود به همچو افرادی که نمازشان را در منزل بخوانند، بنفع اسلام و انقلاب است، داریم ضد دین تربیت میکنیم با این رفتارها، باید فکری برداریم، از تصمیماتی که متضمن تاثیر گذاری یک فرد باشد، باید دست برداریم، اگر کسی در تصمیم گیری برنامهها و جهت گیری فعالیتها مسجد جوری عمل میکند که فضای انحصار در تصمیم گیری ایجاد میکند، حرکت او مضر است و باید امام مسجد علاوه بر تغییر مسیر مدیریت خود، جلوی این رفتارها را باید بگیرد، مسجد ملک طلق کسی نیست، ساختاری برای آن تعریف شد باید طبق آن عمل کرد تا مسجد برگردد به همان مسیر که سنگر باشد، الان آن هویت باید با تاسف بگویم با عملکرد برخی خدشه دار شده، ان شاءالله خدا ما را موفق بدارد تا خالصانه برای او قدم برداریم و رضای او را در گفتار و عملکرد خودمان در نظر بگیریم.
در ایام شاهد اتفاقاتی بودیم و هستیم که در امتداد طراحی همان نقشه آمریکایی – صهیونیستی است، راهبرد انشقاق و جدایی در جامعه را با شدت و حدت دنبال میکنند.
در برخی دانشگاهها اتفاقات و تجمعاتی رخ داد که نشان از تاثیر گذاری جنگ روایتها و تبلیغاتی دشمنان در برخی افرا دارد و این را در شعارها و رفتارهای برخی دانشجونماها میتوان مشاهده کرد، نسخه مقابل طراحی دشمن، برگزاری کرسیها آزاد اندیشی است که مسئولان دانشگاهی ما غافل بودند و انجام ندادند، فضای گفتوگو و تضارب آراء به تعبیر رهبر معظم انقلاب، حق را نشان میدهد، بله آن شخص معاند را قوه قضائیه باید متناسب با رفتارش با وی قاطع برخورد کند، کسی مصونیت قضایی ندارد که هر کاری بخواهد بکند، طراحی دشمن را پیش ببرد، بعد بیاییم بگوئیم دانشجوست، پزشک است، روزنامه نگار است، خلاف قانون، خلاف قانون است، در هر قشری بخواهد باشد، مردم ما از یک طراحی و توطئه کودتا سربلند خارج شدند، سطح طراحی و اقدامات الان که انسان به سطح دستگیریها داخل نسبت به برخی افراد و اقدامات میدانی گروهکها معاند و اعترافات آنان الان با شکست مواجه شدند، نوع ورود دستگاههای اطلاعاتی برخی کشورها، این را بخوبی نشان میدهد.
حضرت آقا در دیدار مردم تبریز فرمودند: عزیزان من! آنچه اتّفاق افتاد، یک «کودتا» بود که شکست خورد. اینجور نبود که فرض کنیم یک عدّه جوان یا غیر جوان در یک جایی عصبانی شدند، حرکتی کردند، اقدامی کردند، اعتراضی کردند یا اغتشاشی کردند؛ نه، بیش از این حرفها بود؛ کودتا بود، منتها این کودتا زیر پای ملّت ایران له شد. این افتخار شما مردم است که شر را از سر این انقلاب دور کردید با کمک و مدد خدای متعال و توجهات خاصه حضرت ولیعصر (عج) که البته وقتی کامل دور میشود که از شر آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی دنیا خلاص شود.
الان هم مذاکراتی در حال انجام است که با اقتدار در حال انجام است که متفاوت از فضای آن برجام نافرجام است، اینجا فضای غالب مذاکره از روی اقتدار با حفظ خط قرمز هاست نه مانند برجام که وزیر امور خارجه وقت اعتراف کرد ما از خط قرمزها عبور کردیم، چون فضای توجهات سیاسی و جناحی غالب بود و بر هر شکلی خواستند کار را جلو ببرند که البته الان با عبرت از برجام باید جلو رفت، اگر توافقی رخ داد در عرصه عمل مانند برجام نباید جو زده شد و قبل از انجام تعهدات توسط طرف مقابل برویم تعهدات خودمان را اجرایی کنیم.
آمریکا اساسا قابل اعتماد نیست و باید بگونهای پیش برد که لشکرکشی فانتزی الان آمریکا را هم در فضای بین الملل با شکست روبهرو کند، آمریکا الان مخصوصا ترامپ نیاز ویژهای به توافق دارد تا بعد آن اعلام پیروزی کند که من بودم که پیروز شدم الان هم به دروغ میگوید من ۸ جنگ بزرگ در جهان را فیصله دادم و من ناجی دنیا هستم.
آمریکا بخواهد غلطی بکند، چنان ضرب شستی به او نشان خواهیم داد که دیگر ناوی برای برگشت به آمریکا نداشته باشد.
ایران همدل پویشی است برای کمک به تامین جهیزیه برای نوعروسان نیازمند و تامین پوشاک نوروزی برای کودکان نیازمند در سطح کشور برگزار میشود، شما مردم عزیز هم در این امر خیر در این جمعههای ماه مبارک رمضان مشارک فعال داشته باشید تا این مهم به خوبی رقم بخورد.
یک تذکر هم به دستگاهها و ادارات خدمات رسان بدهم، خدمت رسانی به مردم با تحمیل برخی هزینههای گزاف سنخیتی ندارد، نام دستگاه و اداره را تغییر بدیم به اداره درآمدزا، نه خدمت رسان، برای هر کار کوچکی که مردم دارند که شما بخواهید هزینه را هم از مردم دریافت کنید که چه نیازی به شماست، خودشان هزینه میدهند به شخصی بیاید انجام دهد.
برخی اوقات با برخورد بد و نا متعارف با مردم برخورد کردن، باید در رفتارها و روندهای کاری تغییر ایجاد کرد و الا انسان مجبور میشود با جزئیات بیشتر وارد بحث شود.
دستگاههای نظارتی و امنیتی باید در این حوزهها هم فعال باشند، الان شرایط آن نیست که هزینههای سنگین به مردم وارد کرد با این سختی معیشتی، برخی خانوادهها مراجعه میکنند درآمد ماهیانه اش را اگر کامل بدهد تازه بخشی از هزینه اینها را باید پرداخت کند، پس چطور تامین معیشت و مایحتاج کند.
هر کسی چنین تصمیمی را اعمال میکند باید تجدیدنظر کند از نمایندگان محترم مجلس میخواهیم در این بخش ورود جدی بکنند و با وظیفه نظارتی خود سامانی به این حوزهها هم بدهند.
