«ریشه‌ها در برابر طوفان»؛ درختکاری، پیام امید ملت ایران
به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از مشهدمقدس، سید محمدحسین طالبیان کارشناس ارتباطات و روابط عمومی در یادداشتی با عنوان «ریشه‌ها در برابر طوفان» به تبیین نقش کنش‌های اجتماعی و ارتباطی در تقویت امید و انسجام ملی در شرایط بحران پرداخت.
در ابتدای این یادداشت آمده است:
مردم در همه شهرها و روستاها با کمک یکدیگر و با همکاری و هماهنگی دستگاه‌های مربوطه، از روز طبیعت تا پایان بهار خصوصاً روزهای فروردین ماه به کاشت درختان مُثمِر و نیز مراقبتهای بعدی مورد نیاز اقدام کنند.
✍🏼 آیة الله سید مجتبی حسینی خامنه ای
در روزهای سختی که کشورمان درگیر یک جنگ تحمیلی تمام عیار است و شرایطی بحرانی بر جامعه سایه افکنده است، افکار عمومی بیش از هر زمان دیگری آماج ناگواری و فشارهای فرساینده قرار دارد.
در چنین کارزاری که تزریق فرسودگی، خط مقدم جنگ روانی را تشکیل می‌دهد، رسالت نهاد روابط عمومی و متخصصان حوزه ارتباطات، از اطلاع‌رسانی صرف اخبار جنگ فراتر رفته و به طراحی سازوکارهایی برای حفظ امید اجتماعی گره می‌خورد.
جامعه ایرانی- اسلامی امروز در کنار ساخت و پرداخت کلمات و شعارهایی مقاوم مقابل دشمن، نیازمند کنش‌هایی است که بذر مقاومت، زندگی و اراده را به صورت عینی و ملموس در دل خود زنده نگه دارد.
کاشت نهال، در نگاه نخست یک کنش زیست محیطی به نظر می رسد اما در این روزها، فرو بردن ریشه‌های یک نهال در دل خاک، در کنار پذیرفتن واقعیات جنگ و مقاومت در برابر تجاوز دشمن، خلق همبستگی و مخابره‌ی این پیام روشن به جهانیان است که: ملتی که در اوج طوفان می‌کارد، ملتی است که برای ماندن و ساختن فردا اراده کرده است.
کاشت نهال به مثابه کنش ارتباطی
در دانش ارتباطات، هر عملی که بتواند معنایی را از فرستنده به گیرنده منتقل کند، یک پیام محسوب می‌شود. در دوران جنگ و بحران، ابزارهای ارتباطی و رسانه‌ها عموماً درگیر بازنمایی دفاع و تقابل هستند.
در این میان، کاشت نهال در دل خاک یک کنش ارتباطی نمادین است. پیام این کنش، صریح و بدون نیاز به رمزگشایی پیچیده است: *«ما به آینده باور داریم»*. هنگامی که یک شهروند ایرانی در بحبوحه‌ی جنگ نهالی می‌کارد، در واقع دو پیام را می رساند:
نخست، به جامعه‌ی داخلی؛ تا نشان دهد که اراده‌ی معطوف به زندگی در این سرزمین همچنان کار می کند و جنگ نتوانسته است رویای فردایی آباد را از درون ما بگیرد.
دوم، به افکار عمومی بین‌المللی؛ تصویری از ملتی که یک دستش در کار دفاع از کیان خود است و دست دیگرش در کارِ آبادانی و کاشتن برای آیندگان این آب و خاک.
این اقدام ارتباطی اثبات خلاقیت و ابتکار عمل ایرانی در برابر تصویرسازی‌هایی است که سعی دارند ایران را کشوری ویران یا منفعل نشان دهند.
گذار از روابط عمومی کلامی به روابط عمومی اقدام‌محور
یکی از چالش‌های بزرگ روابط عمومی‌ها در زمان بحران‌های ملی، پدیده‌ای به نام تورم کلمات یا بی‌حسی مخاطب نسبت به بیانیه کلامی است. جامعه مخاطب ایرانی که درگیر فشارهایی عینی و ملموس است، در کنار مصرف بیانیه و سخنرانی به عنوان تولیدات کلامی درباره‌ی امید و مقاومت، به دنبال کنشگری مؤثر در این عرصه است. روابط عمومی دستگاه های مختلف می توانند با فراهم نمودن بستر "پویش کاشت نهال و درخت کاری" و دعوت از عموم مردم، ضمن ابراز همراهی و همدردی با هم وطنان و فراهم آوردن زمینه مشارکت عمومی و تجربه ای مردمی در این عمل خداپسندانه و امیدآفرین، تصویر مطلوب از عملکرد آن دستگاه را نیز در ذهن مخاطب بهبود ببخشند.
اقدام روابط عمومی در راستای مشارکت اجتماعی
بحران‌های طولانی‌مدت مانند جنگ، ممکن است منجر به احساس تنهایی و انزوا در جامعه شود. افراد ممکن است احساس کنند که در برابر هجوم اخبار و اتفاقات، بی‌دفاع و تنها هستند. یکی از رسالت‌های کلیدی روابط عمومی در این دوران، ترمیم نقاط اجتماعی آسیب‌دیده و خلق بهانه‌هایی برای «با هم بودن» است.
پویش درختکاری همگانی، بستری برای احیای مشارکت اجتماعی فراهم می‌کند. این رویداد، افراد را از طبقات، سنین و دیدگاه‌های مختلف گرد هم می‌آورد و وقتی مردم شانه به شانه یکدیگر برای ساخت آینده ایران تلاش می‌کنند، حس تعلق به این سرزمین را نیز در درون خود تقویت می کنند.
وظیفه روابط عمومی در اینجا، تسهیل این گردهمایی‌ها و بازتاب رسانه‌ای این تعلق و همبستگی است. دیدن تصاویر هم‌وطنانی که با لبخند و امید، نهال‌هایی را به نام آینده، به نام مقاومت و با یاد عزیزان شهیدشان می‌کارند، حس سهیم بودن در فردای ایران را در مخاطب زنده و بیدار می‌کند.
این مشارکت اجتماعی، انسجام ملی را که مهم‌ترین سلاح یک کشور در دوران جنگ است، به صورت طبیعی و با همت مردم تقویت می‌کند.
این نهال‌های کوچک که امروز با دست‌های امیدوار ملت ایران کاشته می‌شوند، فردا ریشه می‌دوانند، تنه ستبر می‌کنند و به درختانی بدل می‌شوند که سایه‌شان، گواه روشنی بر روزهای سخت مقاومت و پیروزی خواهد بود. این، رساترین پیام ملتی است که ریشه در خاک دارد و نگاهش، استوار و روشن، به سوی فرداست.
یادداشت | فرشاد عالی
۵۲ مدال؛ وقتی سرمایه انسانی از سرمایه مالی جلو می‌زند
یادداشت / حسین زارع
شکست حصر آبادان؛ از حماسه مقاومت تا نصرت در برابر محاصره‌های نوین
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگ‌های ۱۲ روزه و رمضان
