حجتالاسلام کهساری: لغزشگاههای مدیریتی از حب مقام تا خشونت/ مدیر باید «ترجمه عملی عدل» باشد
به گزارش خبرنگار بسیج، حجتالاسلاموالمسلمین رضا کهساری در جلسه شورای دانشگاههای آزاد استان سمنان که در واحد دانشگاهی شاهرود برگزار شد، به تبیین ویژگیهای مدیریتی از منظر معارف دینی پرداخت و عوامل کمککننده به تصمیمگیری صحیح مدیران را تشریح کرد.
وی با اشاره به مفهوم «لغزشهای مدیریتی» گفت: مدیری که در مسیر خود حرکت میکند ممکن است با خطراتی مواجه شود که آسیب اخلاقی و معرفتی و گاهی رفتاری و ساختاری به همراه دارد. در منابع دینی، مدیریت، ترجمه عملی عدل است؛ عدل یعنی هر چیزی در جای خود قرار گرفتن و هر کسی به حق خود رسیدن. خلاف این مسیر، هم لغزش است و هم خلاف عدل الهی.
کهساری، ظلم به خود، ظلم به خانواده، خودخواهی، سوءنیت و لغزشهای درونی و رفتاری را از جمله این آسیبها برشمرد و تأکید کرد: یکی از مهمترین لغزشگاههای اخلاقی مدیریت، از دست دادن اخلاص است. تمام کارهای ارزشمند باید برای رضای خدا باشد. گزارشدهی به مدیر بالاتر ضرورت دارد، اما باید کارهای خفیفی میان خود و خدا داشت و اخلاص را حفظ کرد. مثلاً حل مشکل یک دانشجو یا کارمند، نیازی به اعلام همگانی ندارد. قرآن میفرماید بندگان خدا مأمور نشدند مگر اینکه خدا را از روی اخلاص عبادت کنند و خدمت به خلق هم عبادت است، چون انسان را به خدا نزدیک میکند.
رئیس نهاد رهبری در دانشگاههای استان سمنان، حب مقام را یکی دیگر از آفات مدیریتی دانست و تصریح کرد: حب مقام حد و مرزی نمیشناسد و انسان را بیوقفه به دنبال رده بالاتر میکشاند. آخرت از آن کسانی است که قصد علو و حب مقام ندارند. نمونه کامل این ویژگی، مقام معظم رهبری است که سه مسئولیت امامجمعهای، ریاستجمهوری و رهبری را نه از روی طلب، بلکه به تکلیف و توصیه امام (ره) پذیرفتند. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: اگر کسی دنبال پست برود، خدا او را به خودش واگذار میکند.
کهساری همچنین تندخویی و طعنه زدن به زیردستان را آفت مدیریت خواند و ضعف در نظارت بر زیرمجموعه را از نکات منفی مدیران دانست و گفت: مدیر قوی، کسی است که هم خود کار میکند و هم نظارت دارد.
وی سپردن مسئولیت به افراد ناشایست، بیتوجهی به نیازهای مردم، مشورتگریزی و تکروی و همچنین خشونت مدیریتی و بدزبانی را از دیگر لغزشگاههای مدیریتی برشمرد.
در پایان، حجتالاسلام کهساری با تقدیر از حضور مردم در تجمعات شبانه تأکید کرد: اکنون زمینهای فراهم شده که زن، مرد، کودک، پیر، جوان، مسئول و غیرمسئول در خط مقدم مبارزه و در کف میدان حاضر باشند و این حضور باید هر روز گستردهتر شود.
