
به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج درشوشتر، محرم که به شب یازدهم میرسد، دیگر صدای شمشیرها خاموش شده است،اما تازه صدای داغ آغاز میشود.
شام غریبان شب همدردی با کاروانی است که همه چیزش را در راه خدا داد، اما عزتش را نه.
شاید راز ماندگاری این شب همین باشد،اینکه هنوز هم بعد از قرنها دلهای بسیاری در تاریکی شام غریبان خودشان را کنار خیمههای سوخته پیدا میکنند.
کنار غربت حسین کنار صبر زینب و کنار اشکی که هیچگاه برای کربلا پایان ندارد.
شام غریبان، شب سکوت خیمههای سوخته است ،شب نگاههای بیپناه کودکان،شب اشکهای زینب و شب غربت حقیقت در میان هیاهوی تاریخ در عاشورا، بدنها بر خاک افتادند،اما در شام غریبان، دلها شکست،آنجا که کودکی میان خاکستر خیمهها، پدرش را صدا میزد،آنجا که دخترکی با گوشواره خونین دنبال دستی میگشت که دیگر نبود.
روشن کردن شمع مهمترین نماد شام غریبان است، شمع در فرهنگ عاشورایی، تنها یک وسیله روشنایی نیست، نمادی از امید، ایمان و یادآوری رنجهای بازماندگان عاشوراست،مردم شوشتر در سکوتی که این شب حزن اندوز دارد ودرهمهمه ده شب عزاداری برای سرور وسالارشهیدان بودند، در شب شام غریبان را به یاد تنهایی ومظلومیت معصومانه کودکان اسیرشده دشت کربلا شمع های همدری را روشن کردند،این شمعها یادآور کودکانی هستند که پس از آتش گرفتن خیمهها در تاریکی شب سرگردان بودند.
درپایان این یاداشت باید گفت:شام غریبان هر سال میآید تا یادآوری کند که عاشورا تنها در ظهر دهم محرم خلاصه نمیشود، روایت عاشورا از غروب آغاز میشود، از شبی که زنان و کودکان بیپناه ماندند، اما پیام کربلا زنده ماند.