هرکس به اندازه توان خود میتواند نقشی در این مسیر داشته باشد/مهمترین ویژگی این شبها همین حضور داوطلبانه مردم است
به گزارش خبرگزاری بسیج گلستان ، خبرنگار خبرگزاری بسیج به گفتگو با آقای سید اسماعیل سید کلبادی از اعضای موکب مستقر در میدان شهرداری گرگان که متولد سال ۱۳۵۰و از کارکنان بازنشسته بانک صادرات است پرداخت که در ادامه آنرا میخوانیم.
هرچند سالها در فضای اداری بانک فعالیت کرده ، اما خودش معتقد است مسیر زندگیاش هیچگاه به میز و صندلی اداره محدود نبوده است.
او با لبخندی آرام از سالهای خدمتش یاد میکند و میگوید: «خیلیها فکر میکنند بعد از بازنشستگی وارد فعالیتهای فرهنگی شدم، اما واقعیت این است که از همان دوران کارم در بانک هم در همین مسیر بودم. حدود هجده سال در روابط عمومی فعالیت کردم و بیشتر برنامههای مذهبی و فرهنگی را پیگیری میکردیم. هر وقت قرار بود کاروانی به مشهد، قم یا مراسم سالگرد امام خمینی(ره) اعزام شود، همکاران را فراخوان میکردیم و برنامه را پیش میبردیم.» به گفته او، فعالیت فرهنگی و مذهبی هیچگاه از زندگی حرفهایاش جدا نبوده است. همان روحیهای که در محیط کار داشت، امروز نیز او را به دل موکب و میان مردم کشانده است.
پس از بازنشستگی، نهتنها از فعالیتهای اجتماعی فاصله نگرفت، بلکه حضورش پررنگتر هم شد. این روزها بیشتر وقت خود را در موکبی میگذراند که با کمک همکاران و دوستانش برپا شده است.
او درباره آغاز فعالیت موکب میگوید: «کسی از جایی دستور نداده بود. خود بچهها احساس کردند باید کاری انجام شود. دور هم جمع شدیم و تصمیم گرفتیم موکب راه بیندازیم. از همان ابتدا هم هدف اصلی، خدمت به مردم بود.» موکب بهتدریج شکل گرفت. تعدادی از کارکنان شاغل بانک، چند نفر از بازنشستگان و گروهی از نیروهای داوطلب کنار هم قرار گرفتند. برخی مسئول آمادهسازی مواد غذایی شدند، بعضی کار پذیرایی را برعهده گرفتند و عدهای نیز هماهنگی امور را انجام میدادند.
سیدکلبادی از همان شبهای نخست حضور گسترده مردم را به یاد میآورد: «روزهای اول تصور نمیکردیم اینهمه استقبال شود. اما مردم خودجوش آمدند. هیچ اجباری در کار نبود. هرکس احساس میکرد باید سهمی در این مسیر داشته باشد.»
او بارها در طول گفتوگو بر واژه «خودجوش» تأکید میکند. از نگاه او، مهمترین ویژگی این شبها همین حضور داوطلبانه مردم است؛ حضوری که نه با بخشنامه و دستور، بلکه با اعتقاد و علاقه شکل گرفته ست.
در میان نیروهای موکب، خانواده او نیز سهم دارند. فرزندانش در برنامهها حضور پیدا میکنند و همسرش در آمادهسازی اقلام مورد نیاز مشارکت دارد. به گفته او، خانواده هیچگاه مانع این فعالیتها نشدهاند و همواره همراهی کردهاند: «پسرهایم گاهی در برنامهها شرکت میکنند و همسرم هم در آمادهسازی وسایل کمک میکند. هیچوقت نگفتهاند چرا اینقدر بیرون از خانه هستی. همیشه همراه بودهاند.»
برای سیدکلبادی، موکب تنها محل توزیع غذا یا نوشیدنی نیست؛ بلکه سنگری برای خدمت است. او معتقد است هرکس به اندازه توان خود میتواند نقشی در این مسیر داشته باشد؛ یکی در صف اول و دیگری در پشت صحنه.
«همه لازم نیست در یک جایگاه باشند. بعضیها در میدان هستند و بعضیها پشت میدان. مهم این است که هرکس وظیفه خودش را انجام دهد.» این نگاه، سالهاست که در زندگی او جریان دارد؛ نگاهی که از محیط بانک آغاز شده و امروز در فضای موکب ادامه پیدا کرده است.
سیدکلبادی در پایان این گفتوگو، با ابراز امتنان ویژه از مسئولان بانک صادرات و رئیس محترم شعبه، از حمایتهای بیدریغ آنان در طول این سالها و بهویژه در راهاندازی و پشتیبانی موکب قدردانی کرد و تأکید نمود که این همراهی، نقش مهمی در تداوم مسیر خدمترسانی داشته است.
انتهای خبر/
