روایت عشق بیپایان ملت به جانفدای ایران و میثاقی دوباره با ولایت
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، استان تهران، سه روز است که سیاهپوش یک حماسه است، مصلی امام خمینی (ره)، نه یک فضای مذهبی، بلکه قلب تپنده ملت شده است؛ کانون تپشهای میلیونی که در سوگ رهبری که جانش را فدای آرمان کرد، به لرزه درآمده است، در حالی که آسمان بر این خاک سوگوار است، دریایی از مردم، اقیانوسی از عشق و ارادت را در صحنهای مصلی به نمایش گذاشتهاند؛ وداعی که فراتر از یک مراسم، تجلی میثاق دوباره ملت با ولایت و پیمانی است که با خون و اشک بر سنگ تاریخ حک شده است.
از نخستین ساعات بامداد، جمعیت همچون موجی پایانناپذیر و بیپایان، هر لحظه، هزاران نفر دیگر به این صفوف بیپایان میپیوستند، گویی تماشای این جمعیت، شاهد وقوع یک پدیده است؛ این حضورِ عظیم، شباهت عجیبی به عظمت پیادهروی اربعین حسینی داشت؛ مردمی که با چشمانی خیس و قلبهایی استوار، برای بدرقه کاروان نور گرد هم آمده بودند، در هر گوشهای، از پیرمردی با عصای لرزان تا جوانی پرشور، اشکها بیامان جاری بود و بغضهای فروخورده، فضای مصلی را سنگین کرده بود.
در میان این اقیانوس سوگ، پرچمها و بنرها، زبان گویای مردم بودند، در دست داشتن پرچمهای سهرنگ جمهوری اسلامی ایران در کنار پرچمهای حامل پیام «خونخواه رهبر شهید هستیم»، نشانهای روشن از وحدت ملی و تجدید بیعت با آرمانهای انقلاب بود، این تلاقیِ رنگها و شعارها، پیامی واحد به جهان مخابره میکرد که ما با رفتنِ رهبر، نه تنها فرو نمیریزیم، بلکه بر مسیرِ او استوارتر میشویم.
وداع با رهبر شهید، وداع با پدری بود که تمام عمر، خود را در مسیرِ «مجاهدت بیوقفه» تعریف کرد، او که در برابر استکبار، «نه» قاطع سر داد، در میدان کلمه و بصیرت، راه را برای نسلها روشن کرد، او که همواره در کنارِ مظلومان و مستضعفان ایستاد، عدالت را از قلب خود بر زمین جاری ساخت، این دو روز در مصلی، مردم با ادای احترام به این مجاهدتها، اعلام کردند که «راه مجاهدت» با رفتن ایشان، نه تنها متوقف نمیشود، بلکه با خون شهادت، تمدنی نو خواهد ساخت.
در این میان، سکوت معنایی نداشت. هر بار که موجی از جمعیت نفسی تازه میکشید، طنین شعارهای پرقدرت و کوبنده، فضای مصلی را در مینوردید، این شعارها، تنها کلماتی برای ابراز اندوه نبودند؛ بلکه «بیانیههای سیاسی میلیونی» بودند که از قلب تپنده ملت برمیخاستند، شعارهایی که بر تداوم مسیر و ایستادگی در برابر استکبار تأکید داشتند، گویی هر یک، ضربهای بر قلب دشمنان و میثاقنامهای جاویدان میان ملت و آرمانهای انقلاب بودند.
این حماسه، تنها محدود به مرزهای جغرافیایی ایران نبود؛ بلکه نگاه تمام جهان را به سمت مصلای امام خمینی (ره) دوخته بود، از هر گوشه کره زمین، خبرنگاران و تیمهای خبری رسانههای بزرگ بینالمللی حضور داشتند تا این پدیده اجتماعی و سیاسی را ثبت کنند، قابهای دوربینهای خارجی، از نمایی باز از اقیانوس جمعیت تا نمای نزدیک از اشکهای مردم، گواه بر این واقعیت بود که جهان دریافت که با رفتن یک رهبر، نه یک جریانی فرو میریزد و نه یک آرمان از میان میرود؛ بلکه امروز، ملت ایران در شکوه خود، پیامی برای تمام تاریخ نوشتند.
مراسم وداع با رهبر شهید در مصلی، فراتر از یک یادبود ساده بود؛ این مراسم، نمایش شکوه انسجام اجتماعی و عزم راسخ ملتی بود که راه خود را یافته است. امروز، تهران در سوگ خورشید انقلاب سیاهپوش شده، اما از میان این خاکسترِ غم، شعله بیپایان آرمانهای او در قلبهای میلیونها انسان، روشنی بیشتری خواهد بخشید.
خبرنگار: فاطه بدرلو
انتهای پیام/
