جنوب همه‌ی ایران است 

به گزارش خبرگزاری بسیج گیلان، معصومه عطری:بعضی فاصله‌ها تنها روی نقشه‌ها خانه کرده‌اند، نه روی دل‌ها. امشب در میان اجتماع رشت، با برافراشتن پرده « جنوب همه‌ی ایران است»، شمال و جنوب را از هم تشخیص نمی‌دهم. انگار همه آمده‌اند با یک نام، یک داغ و یک قلب تپنده. کیلومترها فاصله میان ساحل خزر و کرانه‌های خلیج فارس، امشب در میدان رشت رنگ باخته و به وحدتی بی‌بدیل بدل شده است.ذهنم از میان جمعیت مردم خونگرم رشت بی‌اختیار به جنوب پرواز می‌کند؛ به مردمی که روزی دست میهمان شهرشان را با گرمای دل‌شان فشردند. به آن روزها که با نان و خرما و ماهی از من پذیرایی کردند و با حنا بستن بر دست‌هایم، ثابت کردند که میهمان برایشان غریبه نیست. آن روزها در کنار آب‌های نیلگون خلیج فارس، لبخندهایی شکوفا شد که هرگز از حافظه‌ام پاک نخواهد شد.

رشت همنوا با جنوب و همه جای ایران است 

امشب هرچند از دستان گرم جنوبی دورم، اما دلم همان‌جا کنار خلیج فارس ایستاده است. به حتم می دانم اجتماعی که در میدان های مختلف برپا می شود تنها مکانش متفاوت است اما همه ی مردم ایران در یک زمان (شب) هم صدا و همدل می‌شوند تا برای ایران سربلند فریاد آزادی و اقتدار سردهند.

چشم برهم زدنی با صدای مردی که زیر لب دعا می‌خواند به خود آمدم و با خود گفتم همه جای ایران عزیز بویژه جنوب عزیز چون روزهای پر آشوبی را می گذراند.هر تصویری از این اجتماع روایت ها دارد؛ تصویر مادری که اشک‌هایش را از فرزندش پنهان می‌کند و جوانی که پرچم را محکم در دست گرفته است. بی‌شک همین لحظه، در جنوب نیز دل‌هایی با همین حال، با همین اشک و با همین دعا گرد هم آمده‌اند نه برای خود، برای ایران سربلند.

آری این روزها بیش از همیشه دریافته‌ام که ایران را فقط جاده‌ها به هم وصل نکرده‌اند؛ آنچه این سرزمین را استوار نگه داشته، دلی است که در روزهای سخت، فاصله را فراموش می‌کند. 

در میادین، کسی از لهجه دیگری نمی‌پرسد و کسی شهر همدیگر را نمی‌جوید. همه فقط یکدیگر را هم‌وطن صدا می‌کنند. همین برای کنار هم ماندن کافی است تا در برابر تجاوز دشمن، یک‌صدا فریاد شویم. بادی که پرچم‌ها را در رشت به حرکت درمی‌آورد، همان نسیمی است که از روی آب‌های جنوب گذشته است.

با فریاد های از جنس غرور و برخاستن عطر چای موکب‌ها،خاطره بوی دریا در ذهنم گره می‌خورد و دلم آرام زمزمه می‌کند: بعضی پیوندها را نه زمان از میان می‌برد و نه فاصله. امشب احساس می‌کنم جنوب فقط یک جغرافیا نیست؛ جنوب، بخشی از قلب من و تمام مردم این سرزمین است.

«راز ماندگاری»ایستادن زیر یک پرچم است 

وقتی جنوب اکنون زخمی تهاجم دشمن است، اما مقتدر ایستاده یعنی زیر یک پرچم ماندن، جمع شدن و چه زیباست که مردم این سرزمین هنوز بلدند کنار هم بایستند؛ یکی در کنار خزر و دیگری در خط مقدم خلیج فارس. راز ماندگاری ایران همین است؛ سرزمینی که هرگاه داغی بر دلش می‌نشیند، دل‌هایش از هر سوی وطن، به هم نزدیک‌تر می‌شوند و در کنار یکدیگر، سدی از عشق و مقاومت می‌سازند.