دوستداشتنیترین بازیگر سینما که رهبری در روزهای سخت، حالش را پرسید
هفته اردبیل، امسال با غمی بزرگ برای این دیار آغاز شد اکبر عبدی، هنرمند نامداری که اصالتاً از روستای آقا باقر اردبیل بود، در ۶۵ سالگی دار فانی را وداع گفت او در روزهای سخت بستری، از لطف ویژه رهبر شهید انقلاب گفت که دو بار جویای احوالش شده بودند؛ دلگرمیای که لبخند را بر لبان این بازیگر محبوب نشاند.
خبرگزاری بسیج اردبیل: آیا تابهحال برایتان پیشآمده که لبخند بر لبان کودکتان، شما را به یاد خاطرهای شیرین از یک بازیگر بیندازد؟ اکبر عبدی، همان مردی که با نقشهای ماندگارش، خانههای بسیاری را پر از خنده کرد، اینک در میان ما نیست. او که اصالتاً به روستای آقا باقر اردبیل بازمیگردد، در هفتهای که به نام زادگاه پدریاش مزین است، از دنیا رفت تا یاد و خاطرهاش برای همیشه در دل هموطنانش، بهویژه اردبیلیها، زنده بماند.
تولدی در تهران، ریشهای در اردبیل
اکبر عبدی، چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران دیده به جهان گشود پدری اردبیلی از روستای آقا باقر و مادری تهرانی داشت این تبار اردبیلی، همواره مایه افتخار او بود و در میان اهالی هنر، به «آقا باقر» شهرت یافت.
آغاز یک مسیر درخشان
عبدی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۸ با نمایشهای آماتوری آغاز کرد و با حضور در مجموعه «مثل آباد» (۱۳۶۰) پا به عرصه تلویزیون گذاشت. اما این مجموعه تلویزیونی «بازم مدرسهام دیر شد» بود که نام او را بر سر زبانها انداخت و او را به چهرهای محبوب در میان کودکان و نوجوانان تبدیل کرد.
سینمای ایران با عبدی شناخته شد
ورود اکبر عبدی به سینما، نقطه عطفی در کارنامه هنری این بازیگر بود او نخستین فیلم سینمایی خود را سال ۱۳۶۳ با «جنجال بزرگ» تجربه کرد، اما این بازی در «اجارهنشینها» ساخته داریوش مهرجویی بود که او را بهعنوان یک کمدین تراز اول مطرح کرد.نقشآفرینی درخشان عبدی در فیلم ماندگار «مادر» ساخته علی حاتمی، در کنار اسطورههایی چون عزتالله انتظامی، یکی از شاهکارهای بازیگری او محسوب میشود. او برای ایفای این نقش، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از هشتمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. همچنین بازی او در فیلمهایی چون «آدمبرفی»، «دلشدگان»، «ای ایران»، «اخراجیها» و «گراند سینما»، تنوع و توانمندی کمنظیر این هنرمند را به نمایش گذاشت.
برادری که تا ابد در دلش ماند؛ روایتی از عشق و ایثار
پشتصحنههای پر از خنده و شادیهایی که اکبر عبدی برای مخاطبانش آفرید، قصهای تلخ و عمیق نهفته است؛ قصه عشق بیپایان او به برادر شهیدش، اصغر. عبدی در برنامه تلویزیونی «بعضیها» با چشمانی پر از اشک از روزهای سخت و ماندگار زندگیاش گفت؛ روزهایی که نه روی صحنه سینما که در دل یکخانه سوگوار رقم خورد.او روایت کرد: «وقتی برادرم اصغر به شهادت رسید، خودم او را غسل دادم و دو روز در خانهنگهداری کردم تا فامیل از شهرستان برسند.» این جمله کوتاه، حکایت از برادری دارد که تا آخرین لحظه در کنار پیکر مطهر برادرش ایستاد و با دستان خود، وداعی عاشقانه با او رقم زد. عبدی ادامه داد: «وقتی برادرم را خاک میکردند، با خودم میگفتم حالا باید مرا خاک کنند من برای خودم قبر خریده بودم.» و این گونه بود که مرگ برادر، او را سالها در اندوهی عمیق فروبرد؛ چنانکه گفت: «بعد از شهادت اصغر، چهار سال کار نکردم قندم بالا رفت انگار به ته رسیده بودم.»
عبدی از شب آخر عمر برادرش چنین یادکرد که اصغر با او شوخیای تلخ کرده و پرسیده بود: «یکی از قبرهایت را برای من گذاشتهای دیگر؟» و او در پاسخ گفته بود: «اصغر، این حرفها را نزن.» اما صبح روز بعد، وقتی همسرش پریشان از خواب بیدار شد و گفت اصغر برای خوردن دارو بلند نمیشود، عبدی فهمید که برادرش شب قبل، خداحافظی کرده بود او با بغض گفت: «اصغر دیشب خداحافظی کرد، مگر نمیدانی؟» اصغر در ۳۷ سالگی به شهادت رسید و زن و بچهاش را به اکبر سپرد عبدی با افتخار میگفت: «از برادرم دو پسر مانده که بنده افتخار نوکریشان را دارم.» او همواره از برادرش با عشق یاد میکرد و هر برفی که میبارید، یاد اصغر در دلش زنده میشد: «گاهی که برف میآید، میگویم اصغرمان سردش میشود و تنهاست، کاش پیش او بودم.» عبدی در این گفتوگوی صمیمانه، از تأملات عمیق خود درباره مرگ نیز سخن گفت: «من به مرگ فکر میکنم. وقتی بمیرم، آن طرف یا میروم بهشت یا جهنم یا بین این دو هستم؟ عیبی ندارد، میگذرد. اما میدانم بعد از مرگم، حال چند نفر بد میشود اولین کسی که دق میکند، مادرم است، بعد دخترم.» این اعتراف صادقانه، تصویر دیگری از اکبر عبدی را نشان میدهد؛ انسانی عمیق، عاطفی و دلبسته به خانواده که در پس چهره کمدیاش، جهانی از احساس و درد نهفته بود.
لطف رهبری؛ خاطرای ماندگار در روزهای سخت
در روزهای پایانی زندگی این هنرمند، اتفاقی رخ داد که نشان از جایگاه ویژه او نزد نظام و رهبری داشت. اکبر عبدی در گفتوگویی صمیمانه از روزهای بستریاش در بیمارستان چنین روایت کرده بود: «در بیمارستان که بودم، آقا دو بار حال من را پرسیده و ابراز لطف کرده بودند.» این دلگرمی و توجه رهبر معظم انقلاب، در سختترین روزهای حیات این بازیگر، لبخندی بر لبهایش نشاند و او را در مسیر درمان امیدوارتر کرد. این روایت، نهتنها جایگاه فرهنگی و هنری اکبر عبدی را نشان میدهد، بلکه بیانگر پیوند عمیق هنرمندان متعهد با آرمانهای انقلاب اسلامی است.
ترکیبی از طنز و جدیت
آنچه اکبر عبدی را از دیگر بازیگران متمایز میکرد، تواناییاش در ایفای نقشهای متفاوت، از کمدی تا جدی و حتی ایفای نقش زنان بود. این ویژگی او را به «مرد هزار چهره سینمای ایران» تبدیل کرد در عرصه تلویزیون نیز مجموعههایی چون «محله بهداشت»، «امام علی (ع)» و «در چشم باد» از جمله آثار ماندگار او هستند.
افتخاراتی که ماندگار شد
اکبر عبدی طی بیش از چهار دهه فعالیت، جوایز متعددی از جمله دو سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر و نشان درجه یک فرهنگ و هنر را از آن خود کرد.همواره بهعنوان یکی از محبوبترین چهرههای سینمای ایران شناخته میشد نام او برای همیشه با خاطره جمعی چند نسل از ایرانیان پیوند خورده است.اکبر عبدی، آقا باقر اردبیلی، در ۶۵ سالگی دار فانی را وداع گفت، اما هنر و یادش در تاریخ سینمای ایران جاودانه باقی خواهد ماند. هفته اردبیل، امسال با غمی سنگین برای این دیار همراه است؛ غم ازدستدادن یکی از مفاخر خود را که باهنر خود، شادی را به خانههای ایرانیان هدیه کرد و در واپسین روزهای حیاتش، مهر رهبری را نیز پاسداشت روحش شاد و یادش گرامی.
ارسال نظرات شما
