شهادت در منبر
به گزارش خبرگزاری بسیج از آذربایجان شرقی، محمدحسین فخر بناب پنجم تیر ۱۳۱۷ در یک خانواده مذهبی و روحانی در شهر بناب دیده به جهان گشود. از آنجا که والد بزرگوارش علاقه وافری به اهل بیت عصمت و طهادت (ع) داشت نام محمد حسین را برای نوزادش انتخاب کرد و از همان دوران کودکی، آتش عشق به اسلام و اهل بیت (ع) را در جان شیفته او شعله ور ساخت.
بعد از چند سال تحصیل در بناب در سنین نوجوانی برای فراگیری علوم دینی عازم تبریز شد و در مدرسه طالبیه مشغول درس و بحث شد. بعد از دو سال، به شهر مقدس قم عزیمت نمود و پس از سال ها تلمذ نزد اساتید معظم حوزه علمیه قم و ممارست در کسب علوم مختلف و شرکت در دوره خارج فقه، به زادگاه خود مراجعت نمود و در شهرهای مراغه و بناب به تبلیغ احکام نورانی قرآن کمر همت بست.
در سال ۱۳۳۹ از یک خانواده روحانی ازدواج نمود و در سال ۱۳۴۲ به منطقه اذرشهر مهاجرت کرد و در مساجد و محافل دینی این شهر و روستاهای اطراف به اشاعه فرهنگ اسلام و مذهب تشیع مشغول شد.
بیان شیوا و کوبنده اش همچون تیغی برکشیده از نیام، تهدید کننده و رسواگر دشمنان و منافقان و موجب استحکام دین و قوت قلب یاران انقلاب بود.
حضور در انقلاب
در شکل گیری انقلاب و ابلاغ پیام ها و اعلامیه های حضرت امام خمینی (ره) و مفتضح ساختن رژیم طاغوت و اذناب و اقمار آن در منطقه، نقش به سزایی داشت. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و شروع توطئه های دشمنان داخلی و خارجی و خصوصاً غائله خلق مسلمان نوک پیکان مبارزات را به سوی این حرکت نامیمون نشانه گرفت و به دفاع سرسختانه از خط امام و انقلاب پرداخت. از هرگونه فرصت ممکن برای تبلیغ فداکارانه اسلام و انقلاب و شناساندن شخصیت بنیانگذار جمهوری اسلامی و افشای ماهیت پلید و وابسته منافقین و توطئه گران سود جست.
در منصب امامت جمعه
در سال ۱۳۶۰ از طرف شهید محراب حضرت آیت الله سید اسدالله مدنی (رض) امامت جماعت مسجد امام خمینی (ره) آذرشهر و سپس امامت جمعه ممقان را عهده دار شد. با قبول این مسئولیت های الهی، فعالیت های انقلابی او گسترده تر شد و جلوه بیشتری یافت و مبارزات خود را برعلیه منافقین آشکارتر و برنده تر ساخت.
خاطره شیرین سخنرانی هایش در صبح روزهای جمعه در مسجد امام خمینی (ره) آذرشهر و خطبه های شیوایش در جایگاه نمازجمعه ممقان و ذکر مصائب اهل بیت عصمت و طهارت (ع) هنوز در خاطر دوستداران انقلاب و روحانیت باقی است.
این شهید بزرگوار عاشق اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود، نسبت به شخصیت پیامبر گرامی اسلام (ص) عشق می ورزید و در تمامی مصائب و مشکلات به آنان تمسک می جست. عشق اش به پیر و مرشد و رهبرش امام خمینی (ره) وصف ناپذیر بود.
حمایت از دفاع مقدس
با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، سنگر جماعت ایشان در مسجد امام خمینی (ره) آذرشهر مرکز حمایت معنوی و مادی رزمندگان اسلام بود و خود نیز چهار بار در جمع سالکان حریم عشق در جبهه های نور حضور یافت ولی خداوند چنین خواست که او هر چهار مرتبه با سلامتی به وطن خود بازگردد.
شهادت بر بالای منبر
منافقین کوردل که توان شنیدن سخن حق را نداشتند تصمیم گرفتند که ستاره درخشان آسمانی روحانیت را خاموش نمایند ولی آنان کور خوانده بودند.
چراغی را که ایزد برفروزد
هر آنکس پُف کند ریشش بسوزد
منافقین سالها ایشان را تهدید به ترور کردند ولی این تهدیدها عزم آن روحانی بزرگوار را جزم تر نمود. آنان منتظر فرصتی بودند تا دست خود را به خون پاک این خطیب انقلابی و روحانی عاشق خمینی (ره) آلوده سازد.
منافقین با کار گذاشتن مین بر بالای منبر مسجد جامع روستای اخی جهان (که از جمله یادگارهای معنوی آن بزرگوار بود) از توابع آذرشهر، به این نیت پلید خود جامع عمل پوشاندند و برگ سیاه دیگری به کارنامه سراسر ننگین و تیره خود افزودند.
ساعت ۴/۳۵ عصر ۲۶ فروردین ۱۳۶۵ در حالی که این خطیب توانا با چهره ای نورانی آماده تبلیغ احکام نورانی اسلام، ارشاد و راهنمایی مردم بر بالای منبر می شد انفجار مین بر روی منبر موجب جراحت شدید در بدن پاکش شد و دست راستش نیز همچون مولایش حضرت ابوالفضل (ع) قطع شد.
والله اِن قطعتموا یَمینی
انّی اُحامی اَبداً اَن دینی
به دنبال این حادثه پیکر خونین و پاره پاره ایشان به بیمارستان امام خمینی (ره) تبریز منتقل شد و در بیمارستان تلاش پزشکان مؤثر واقع نشد و در اثر شدت جراحات، به دعوت حق لبیک گفت و همچون مولایش، اباعبدالله الحسین (ع) با بدنی پاره پاره به دیدار معبودش شتافت و در دیار جاودانی مأوا گزید.
گزیده ای از وصیت نامه شهید:
توصیه می نمایم به نماز و روزه و خدمت به جمهوری اسلامی و خط مستقیم ولایت فقیه که راه مستمر انبیاء و اولیاء می باشد. توصیه می نمایم که از تمامی گروهک های التقاطی تبرّی نموده و بیزاری نمائید و همیشه در جلسات مذهبی و حسینی (ره) شرکت و در نمازهای جمعه و جماعت حاضر و خدمتکار اسلام و قرآن باشید.
وصیت می نمایم به حیا و امانت و دیانت و احترام به مقدسات الهی و ولایت حضرات اهل بیت (ع)
پیکر پاک آن شهید والامقام در تبریز و آذرشهر و باشکوه فراوان تشییع شد و در گلزار شهدای آذرشهر به خاک سپرده شد.
روحش شاد، روانش آرام و راهش پر رهرو باد.
