صدای قدمهای عشق؛ وقتی چذابه نفس میکشد
حال و هوای مرز چذابه در این روزها، فراتر از یک جابجایی جمعیت است، این یک پدیده فرامذهبی و انسانی است که در آن، مرزهای جغرافیایی معنای خود را از دست داده و جای خود را به مرزهای معنوی دادهاند.
صدای مکرر «لبیک یا حسین» از میان جمعیت، گویی لرزهای بر جان هر ناظری میاندازد و فضای مرزی را از سکوت همیشگی به همهمهای مقدس تبدیل کرده است.
در ورودی اصلی مرز چذابه، تابلو خوشآمدگویی به زائران، گویی نه یک تابلوی راهنما بلکه آغوش باز میهن است، زائرانی که از مناطق مختلف کشور و از کشورهای همسایه با چهرههایی خسته اما چشمانی درخشان به این مرز میرسند، در واقع حاملان پیامی از صلح و وفاداری به ارزشهای اصیل اسلامی هستند.
پایانه مرزی چذابه به واقع تصویری زنده از مدیریت بحران و سازماندهی لجستیکی است، از مدیریت ترافیک پیادهروی گرفته تا استقرار ایستگاههای کنترل سلامت، همگی با دقت بالا چیده شدهاند تا این سیل عظیم انسانی با کمترین آسیب، به مقصد خود برسد، نیروهای خدماتی و امنیتی در اینجا نه به عنوان مامور بلکه به عنوان خادمان زائران ظاهر میشوند.
