مردم ملایر چشم انتظار اقدام عملی در حوزه سلامت
به گزارش خبرگزاری بسیج از همدان، گنجایش ۱۴۵ تخت بیمارستان تأمیناجتماعی دکتر غرضی ملایر در برابر جمعیت ۱۳۰ هزار نفری بیمهشده، حکایت یک نابرابری آشکار در سلامت استان است.
این بیمارستان که در برخی تخصصها نظیر سونوگرافی، ماهانه فقط ۶ روز خدمات سرپایی ارائه میدهد، خدمات دندانپزشکی هم جوابگوی نیاز مردم نیست و علت آن، باز هم کمبود پزشک متخصص است.
مدیر بیمارستان دکتر غرضی ملایر در مصاحبهای عنوان کرد «دندانپزشک کم داریم و همین موجودی، روزانه فقط ۳۰ نوبت ارائه میدهد»؛ این یعنی از هر ۴ هزار و ۳۰۰ بیمهشده، فقط یک نفر در روز میتواند به خدمات پایهٔ دندانپزشکی دسترسی داشته باشد.
در شهری که هزینههای درمان دندان در بخش خصوصی، برای بسیاری از خانوادههای کارگری و کارمندی قفسه سینه را تنگ میکند، این فقر خدماتی، جز بی توجهی به اقشار ضعیف، تفسیر دیگری ندارد.
برای سونوگرافی نیز ۶ روز در ماه، ۱۵ نوبت در روز یعنی فقط ۹۰ نوبت ماهانه و این به معنای این است که از ۱۳۰ هزار بیمهشده، ماهانه کمتر از ۷ صدم درصد به این خدمت تشخیصی حیاتی دسترسی دارند.
بیمارانی که نیاز به سونوگرافی اورژانسی دارند، ماهها در صف انتظار میمانند یا ناچار هستند با هزینههای سرسامآور مراکز خصوصی، به درمان خود برسند. این، یعنی نادیدهگرفتن عدالت درمانی مورد تأکید رهبر شهید انقلاب.
کمبود تخصصهای حیاتی نیز از دیگر موضوعات است، پزشکان قلب و ارتوپد و سونوگرافی، جوابگوی مراجعین نیست، در حالی که بسیاری از بیماران سرپایی قلبی و ارتوپدی، نیازمند ویزیت مستمر و اقدامات تشخیصی بهموقع هستند. چرا برای این جمعیت عظیم، پزشک ثابت جذب نمیشود؟
سوال اساسی این است، چرا ملایر، بیمارستان بزرگتر یا دومین بیمارستان تأمیناجتماعی را ندارد؟
شهرستانی با ۱۳۰ هزار بیمهشده، بیش از ۳۰۰ هزار جمعیت شهری و روستایی، و موقعیت استراتژیک در غرب استان، بهوضوح نیازمند توسعهٔ زیرساختهای درمانی است.
بیمارستان غرضی با ۱۴۵ تخت، فعلاً پاسخگوی نیازهای پایه است، اما با این حجم مراجعه (روزانه ۱۲۰۰ ویزیت، ماهانه ۸۰۰ عمل جراحی، اشغال ۸۰ درصدی تختها)، احداث بیمارستان جدید یا افزایش ظرفیت بیمارستان موجود، یک مطالبهٔ بحق و غیرقابلانکار است.
مگر نه این است که سازمان تأمیناجتماعی، سالانه میلیاردها تومان از محل حقبیمهٔ کارگران و کارمندان ملایر درآمد دارد؟ چرا سرمایهگذاری مجدد در سلامت همین شهرستان، در اولویت نیست؟
سوال این است؛ پیگیریهای مسئولین شهرستانی برای اخذ مجوز دستگاه MRI، جذب پزشک متخصص ثابت و تخصیص اعتبار برای احداث بیمارستان دوم، به کجا انجامیده است؟
برنامهٔ عملی سازمان تأمیناجتماعی استان برای رفع کمبود پزشک در حوزههای سونوگرافی، دندانپزشکی، قلب و ارتوپدی چیست؟ چرا از ظرفیت نیروهای طرحی و پزشکان جوان بومی برای خدمت در این بیمارستان استفاده نمیشود؟
و سوال نهایی از متولیان کلان سلامت در استان اینکه آیا در افق توسعهٔ بیمارستانهای تأمیناجتماعی همدان، ملایر بهعنوان قطب درمانی غرب استان دیده شده است؟ چه زمانی شاهد کلنگزنی بیمارستانی جدید با ظرفیت بالای ۳۰۰ تخت در این شهرستان خواهیم بود؟
مردم ملایر، در حوزهٔ سلامت گرفتار نوبتهای ماهها و هزینههای کمرشکن خصوصی شدهاند. آنان از مسئولان، غیر از وعدهٔ «ارائهٔ خدمات» چیزی نمیخواهند؛ اجرای همین وعده، نیازمند عزم جدی مسئولان است. مردم ملایر، چشم انتظار اقدام عملی هستند.
انتهای پیام/
