گسترش گروههای جهادی؛ مطالبهای که هفت سال بعد تکرار شد
به گزارش خبرگزاری بسیج از فارس، محمدرضا غلامی، عضو هیئت رئیسه مجمع جهادگران استان فارس در یادداشتی که در اختیار این رسانه گذاشت، نوشت: انتصاب حجتالاسلاموالمسلمین حسین طائب به ریاست سازمان بسیج مستضعفین، فرصت مناسبی است برای بازخوانی یک مطالبه مهم که با فاصله هفت سال، در دو حکم مورد تأکید قرار گرفته است: گسترش گروههای جهادی. مشروح این یادداشت بدین شرح است:
در تیرماه 1398، رهبر شهید انقلاب در حکم انتصاب شهید سردار غلامرضا سلیمانی، «گسترش گروههای جهادی» را در شمار مطالبات خود از رئیس سازمان بسیج قرار دادند. چند هفته بعد، در 11 مرداد همان سال نیز در فرمان 9 بندی خطاب به گروههای جهادی، بر تقویت این حرکت مردمی و استفاده از ظرفیت جهادگران برای خدمت به مردم تأکید شد. اکنون، پس از هفت سال، رهبر جدید انقلاب همین مطالبه را در حکم رئیس جدید سازمان بسیج دوباره مورد تأکید قرار دادهاند؛ این بار در کنار گسترش بسیج اقشار و محلات و توسعه خدمات اجتماعی اثربخش با محوریت مسجد.
تکرار این مطالبه در دو حکم، آن هم در دو مقطع متفاوت، نشان میدهد که گسترش گروههای جهادی یک برنامه مقطعی یا مناسبتی نیست. در این سالها گروههای بسیاری شکل گرفته و خدمات ارزشمندی ارائه کردهاند، اما هنوز بخش قابل توجهی از ظرفیت مردمی کشور وارد این عرصه نشده است. بنابراین، امروز بیش از آنکه فقط به تقویت گروههای موجود نیاز داشته باشیم، باید برای شکلگیری و رشد گروههای جدید در سراسر کشور برنامه داشته باشیم.
جنگ 12روزه و جنگ رمضان نیز بخش دیگری از این ظرفیت را آشکار کرد. در این مقاطع، افراد و مجموعههایی که شاید در روزهای عادی عنوان «گروه جهادی» نداشتند، در میدان حاضر شدند و مسئولیت پذیرفتند. این حضور نشان داد که آمادگی مردم برای خدمت، بسیار فراتر از ساختارهای شناختهشده است. این ظرفیت نباید فقط برای روزهای بحران باقی بماند؛ باید آن را شناسایی، آموزش و سازماندهی کرد تا در روزهای عادی نیز در خدمت مردم و حل مسائل جامعه باشد.
این حرکت میتواند از هر نقطهای که انگیزه و ظرفیت خدمت در آن شکل میگیرد آغاز شود؛ مساجد، محلات، روستاها، دانشگاهها، مدارس، هیئتها، تشکلهای مردمی و مجموعههای تخصصی همگی میتوانند زمینه شکلگیری گروههای جهادی باشند. مهم این است که این انگیزهها شناسایی و درست هدایت شوند و گروههای شکلگرفته، با آموزش، تجربه، پشتیبانی و دسترسی به ظرفیتهای تخصصی، به مجموعههایی توانمند تبدیل شوند که مسائل واقعی محیط خود را بشناسند و برای حل آنها مسئولیت بپذیرند.
اما گسترش گروهها زمانی ارزشمند است که به خدمات اجتماعی اثربخش منجر شود. تعداد گروهها به تنهایی معیار موفقیت نیست. یک گروه جهادی باید مسئله را درست تشخیص دهد، از ظرفیت تخصصی استفاده کند، راهحل مناسب پیدا کند و نتیجه کارش در زندگی مردم دیده شود. باید از «انجام کار» به سمت حل مسئله حرکت کنیم و کیفیت و ماندگاری خدمت را در کنار گستردگی آن ببینیم.
از این منظر، میتوان برای دوره جدید یک مسیر روشن در نظر گرفت: شناسایی ظرفیتهای مردمی، شکلدهی گروههای جدید، آموزش و توانمندسازی، پیوند دادن گروهها با ظرفیتهای محلی و تخصصی و در نهایت سنجش میزان اثربخشی خدمات. این مسیر هم ادامه همان مطالبهای است که هفت سال پیش مطرح شد و هم پاسخی به تأکید امروز بر خدمات اجتماعی اثربخش.
اگر این نگاه به یک برنامه جدی تبدیل شود، «گسترش گروههای جهادی» دیگر صرفاً به معنای افزایش تعداد گروهها نخواهد بود؛ بلکه به معنای گسترش توان مردم برای خدمت، افزایش قدرت حل مسائل و شکلگیری شبکهای گسترده از گروههای توانمند و اثرگذار خواهد بود؛ شبکهای که ثمره آن باید بیش از هر چیز، در زندگی مردم دیده شود.
انتهای پیام/
