نبود زیرساخت، برندسازی و صنایع تبدیلی؛ زخم کهنه اقتصاد انجیر پلدختراست/دلالان سود می‌برند، باغداران زیان می‌کنند

به گزارش خبرگزاری بسیج لرستان، حجت‌الاسلام والمسلمین غلامرضا حاجیوند، امام جمعه پلدختر، در خطبه‌های نماز جمعه این هفته  اظهار کرد:با برخورداری از حدود ۲ هزار و ۵۰۰ هکتار باغ انجیر در شهرستان‌های پلدختر و معمولان، یکی از مهم‌ترین قطب‌های تولید انجیر سیاه کشور به شمار می‌رود؛ ظرفیتی که هر سال با برداشت ۴۵ تا ۶۰ هزار تن محصول، می‌تواند موتور محرک اقتصاد منطقه باشد، اما نبود زیرساخت‌های لازم موجب شده است سود اصلی این چرخه اقتصادی به جای باغداران، نصیب واسطه‌ها و دلالان شود.

وی با انتقاد از وضعیت بازار و نبود برنامه‌ریزی برای محصول راهبردی انجیر، خواستار ورود جدی مسئولان برای رفع مشکلات این بخش شد.

قطب تولید انجیر؛ اما بدون بازار سامان‌یافته

امام جمعه پلدختر با اشاره به اینکه حدود ۸۰۰ هکتار از باغ‌های انجیر در پلدختر و بخش عمده آن در معمولان قرار دارد، گفت: میانگین برداشت در هر هکتار بین ۲۰ تا ۲۵ تن است و در مدت 2 تا سه ماه، ده‌ها هزار تن انجیر وارد بازار می‌شود، اما با وجود این حجم تولید، هیچ سازوکار منسجم و رسمی برای عرضه محصول وجود ندارد.

وی، تصریح کرد: امروز تمام فرآیند فروش بر دوش مردم است؛ باغداران یا محصول خود را در باغ به دلالان می‌فروشند، یا در کنار جاده عرضه می‌کنند و یا به صورت شخصی آن را به شهرهای دیگر می‌برند؛ روشی که نه در شأن تولیدکننده است و نه در شأن ظرفیت اقتصادی شهرستان.

سقوط قیمت در باغ؛ جهش قیمت در بازار

حجت الاسلام حاجی وند با انتقاد از اختلاف فاحش قیمت انجیر در مبدأ و مقصد ، یادآورشد: قیمت انجیر که تا حدود ۱۲۰ هزار تومان نیز رسیده بود، اکنون به حدود ۵۰ هزار تومان در هر کیلوگرم کاهش یافته است؛ در حالی که همین محصول در خرم‌آباد با قیمتی نزدیک به سه برابر به فروش می‌رسد.

وی ، افزود: باغداری که یک سال برای تولید محصول زحمت کشیده، تنها یک‌سوم سود واقعی را دریافت می‌کند و بخش عمده ارزش افزوده نصیب واسطه‌هایی می‌شود که هیچ نقشی در تولید نداشته‌اند؛ موضوعی که نیازمند بازنگری اساسی در نظام بازاررسانی محصولات کشاورزی است.

نبود میدان عرضه رسمی؛ حلقه مفقوده اقتصاد انجیر

امام جمعه پلدختر ایجاد مرکز رسمی عرضه انجیر را یکی از نیازهای اساسی شهرستان دانست و گفت: پلدختر به بازاری تخصصی برای قیمت‌گذاری، عرضه مستقیم و ارتباط باغداران با خریداران داخلی و خارجی نیاز دارد تا تولیدکنندگان مجبور نباشند محصول خود را با کمترین قیمت و در کوتاه‌ترین زمان به فروش برسانند.

به گفته وی، نبود چنین مرکزی موجب شده است با افزایش حجم برداشت، باغداران ناچار به فروش اجباری شوند و فرصت چانه‌زنی برای قیمت مناسب را از دست بدهند.

ماندگاری ۷۲ ساعته؛ نبود سردخانه، عامل فروش اجباری

حجت الاسلام حاجی وند به فسادپذیری بالای انجیراشاره کرد و یادآورشد: این محصول حداکثر تا ۷۲ ساعت قابلیت نگهداری دارد و در نبود سردخانه‌های استاندارد، باغداران چاره‌ای جز فروش فوری محصول با قیمت پایین ندارند.

وی تأکید کرد :ایجاد زیرساخت‌های نگهداری و توسعه سردخانه‌ها می‌تواند از افت قیمت در فصل برداشت جلوگیری کرده و امکان عرضه محصول در زمان مناسب را فراهم کند.

برندی که هنوز شناخته نشده است

امام جمعه پلدختر با انتقاد از ضعف در معرفی ظرفیت‌های شهرستان ، گفت: با وجود اینکه پلدختر قطب انجیر سیاه کشور است، هنوز «انجیر پلدختر» به عنوان یک برند ملی در ذهن مصرف‌کنندگان شناخته نشده است.

وی افزود: برگزاری جشنواره‌های تخصصی، فعالیت رسانه‌ها، تبلیغات هدفمند و معرفی ظرفیت‌های تولیدی می‌تواند جایگاه این محصول را در بازارهای داخلی و خارجی ارتقا دهد.

خام‌فروشی؛ فرصت‌سوزی برای اقتصاد شهرستان

حجت الاسلام حاجی وند،خام‌فروشی را یکی دیگر از چالش‌های جدی این محصول دانست و یادآورشد: از انجیر بیش از ۲۰ فرآورده شامل انجیر خشک، شیره، مربا، پودر انجیر، شیرینی و سایر محصولات غذایی قابل تولید است، اما بخش عمده محصول بدون هیچ‌گونه فرآوری به فروش می‌رسد.

وی خاطرنشان کرد: هرچند تعدادی واحد صنایع خانگی در این حوزه فعالیت می‌کنند، اما این ظرفیت پاسخگوی حجم تولید شهرستان نیست و توسعه صنایع تبدیلی می‌تواند ارزش افزوده قابل توجهی برای اقتصاد منطقه ایجاد کند.

مطالبه‌ای که سال‌ها روی زمین مانده است

سخنان امام جمعه پلدختر در حالی مطرح می‌شود که مشکلات زیرساختی بخش کشاورزی، به‌ویژه در حوزه انجیر، سال‌هاست از مطالبات اصلی باغداران این شهرستان است. نبود بازار تخصصی، سردخانه، صنایع تبدیلی، برندسازی و برنامه مشخص برای صادرات،

موجب شده است محصولی که می‌تواند یکی از مزیت‌های رقابتی لرستان باشد، همچنان با کمترین ارزش افزوده از دست تولیدکننده خارج شود.

اکنون این پرسش مطرح است که تا چه زمانی قرار است سهم باغداران از این ظرفیت عظیم، تنها زحمت تولید باشد و سود اصلی به جیب واسطه‌ها و دلالان سرازیر شود.

خبرنگار- مهرابی

انتهای پیام/