التیام زخمهای جنگ با پیوندهای عاطفی؛ نقش پررنگ جهادگران در تقویت تابآوری اجتماعی
وی افزود: از منظر جامعهشناختی، ارائه رایگان و سریع این خدمات، «ارزشِ مبادله» را در فضای جنگی از بین برده و «ارزشِ همدلی» را جایگزین آن کرد. تخلیه اثاثیه منازل خسارتدیده توسط جهادگران و بسیجیان، صرفاً جابجاییِ اشیاء نبود، بلکه در واقع حفظِ «حرمتِ حریمِ خصوصی» یک خانواده در آستانه فروپاشیِ ناشی از جنگ بود. این گروهها با حضور در بطن خانههای آسیبدیده، عملاً مرز میان «امدادگر» و «اعضای خانواده» را از بین بردند که همین موضوع، تابآوریِ جامعه در برابر شوکهای جنگی را به شکل چشمگیری افزایش داد.
این جامعهشناس خاطرنشان کرد: در نهایت، این اقداماتِ جهادی در آن مقطع زمانی، به مثابه یک «چسبِ اجتماعی» عمل کرد که بافتِ محلات را در برابر فروپاشیِ ناشی از وحشتِ جنگ حفظ نمود. وقتی خدماتِ حیاتی به صورتِ رایگان و توسط همسایگان یا نیروهای داوطلب انجام میشود، مردم نه تنها از نظر فیزیکی سرپناه خود را بازمییابند، بلکه از نظر روحی نیز این پیام را دریافت میکنند که بخشی از یک کلِ بزرگتر و حامی هستند. این همان عنصری است که مانع از کوچِ اجباری و تضعیف روحیه در جبهه داخلیِ جنگ میشود.
