خونخواهی امری تمدنی، فطری، شرعی، عقلانی و حقوقی
قرارگاه آدمکشان جهانی به سرکردگی رژیمهای امریکا و صهیونی در نهم اسفندماه پارسال جنگی را ضد جمهوری اسلامی راه انداختند که همه خطوط قرمز سیاسی، دیپلماسی، امنیتی، اخلاقی و ... را زیر پا گذاشت. ترور منجر به شهادت امام خامنهای رهبر حکیم انقلاب اسلامی در صدر جنایتهای دشمن در جنگ تحمیلی سوم ضد ایران است.
امام مجاهد شهید نه فقط یک مقام رسمی بلکه به عنوان یک مرجع عالیقدر تقلید، بالاترین عنوان مذهبی جهان اسلام را دارا بودند.
این شهادت در گفتمان انقلاب اسلامی نه یک رخداد تلخ و گذرا که با هویت جمعی و حیثیت ملی ایرانیان درهم تنیده است. پاسخ به این جنایت ضد بشری با گذر از دایره احساسات فردی به موضوعی حاکمیتی مورد حمایت مردم در قالب یک راهبرد تمدنی قابل تحلیل است. دشمن با به شهادت رساندن رهبر فرزانه صرفا اقدامی جنایتکارانه و تاکتیکی مرتکب نشد بلکه راهبردی برای بلعیدن نظام اسلامی و تحقیرهویت ملی بود.
خونخواهی امام شهید ضرورتی عقلانی و هوشمندانه در مسیر بازدارندگی از کیان کشور است که طبعا در قالب صبر راهبری در زمان، مکان و نحوه مناسب با محاسباتی دقیق بمرحله اجرا در خواهد امد. اقدام به خونخواهی فقط خالی کردن احساس خشم در قبال عاملان یا امران جنایت نیست بلکه امری فطری، شرعی، عقلانی و حقوقی است.
رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت ایت الله سید مجتبی خامنهای در پیامی که بمناسبت تشییع و تدفین معمار شهید " ایران قوی " داشتند تصریح کردند که "عهد میبندیم که انتقام خون پاک شما و همهی شهیدان این دو جنگ را از قاتلین جنایتکار و بیآبرو بگیریم. این انتقام، خواست ملّت ما است و بهطور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیلشان موجود است، آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد. آنها باید بدانند که این امر، متوقّف بر وجود شخص من یا سایر مسئولان نیست. ما باشیم یا نباشیم، این مطلب محقّق خواهد شد و بزودی آحادی از آزادگان در سراسر دنیا هر یک بخشی از این مأموریت الهی را انجام خواهند داد. "
پیگیری و اجرای این امر مبتنی بر دفاع مشروع هم هست که به عنوان مهمترین و قدیمیترین قواعد حقوق بین الملل یعنی " حق ذاتی " برای دولتها به رسمیت شناخته شده است. ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد به دولتها اجازه میدهد در صورت وقوع حمله مسلحانه تا زمانی که شورای امنیت اقدامات لازم برای حفظ صلح و امنیت بین الملل به عمل نیاورد از حق دفاع مشروع فردی و جمعی استفاده کند.
افزون بر این گامی برای جلوگیری از عادی سازی ترور رهبران در عرصه بین الملل است، زیرا اگر کشوری که مرتکب ترور رهبر کشور دیگری شده، مجازات نشود ممکن است این امر به رویهای خطرناک در نظام بین الملل تبدیل و امنیت همه کشورها را به مخاطره بیندازد. بنابر این خونخواهی، یک دفاع مشروع و اقدام پیشگیرانه در برابر تهدید سیستماتیک رژیمهای یاغی امریکایی – صهیونی است.
بنابر این انچه در قالب بیرقهای خونخواهی در اجتماعات بیعت شبانه مردمی در هر کوی و برزن ایران زمین طی افزون بر ۶ ماه گذشته به اهتراز در امده صرفا درخواست یک اقدام نظامی نیست بلکه یک مطالبه پایدار فرهنگی و نیازمند استمرار گفتمان سازی مردمی است. گفتمانی که گرچه در پیام رهبر شجاع " امری قطعی " است، اما " ابهام در چگونگی " دارد تا محاسبات دشمن را بهم بریزد.
دکتر حسن عابدینی
