بسیج، سپر مردم در طوفان حوادث

در تاریخ پرفراز و نشیب انقلاب اسلامی، هرگاه دشمنان با محاسبات غلط، امنیت و آرامش ملت را هدف قرار داده‌اند، حضور بی‌مزد و منت نیروهای مردمی، معادلات آنان را برهم زده است. حوادث اخیر در «جنگ تحمیلی ۱۲ روزه» و ایام «جنگ رمضان»، نماد بارزی از بروز دوباره روحیه جهادی و تبلور فرهنگ دفاع مقدس در نسل‌های جدید بود. این یادداشت، تحلیلی است بر چرایی و چگونگیِ نقش‌آفرینی بسیجیان و جهادگرانی که در سخت‌ترین شرایط، به جای ایستادن و تماشا، خود را «سپر» مردم کردند و در میدان‌های نبردِ امنیتی و امدادی، حماسه‌ای ماندگار آفریدند.

در جبهه امنیت، جنگ ۱۲ روزه با هدف ایجاد بی‌ثباتی و ناامنی در کلان‌شهرها آغاز شده بود. دشمنان با بهره‌گیری از عناصر نفوذی و جریان‌های ضدانقلاب، در پی القای حس ناامنی بودند؛ اما حضور هوشمندانه، به‌موقع و گسترده بسیجیان در قالب گشت‌های پیاده، موتوری و برپایی تورهای ایست و بازرسی در نقاط حساس شهر، تمام نقشه‌های آنان را نقش بر آب کرد. این اقداماتِ دقیقِ امنیتی، نه‌تنها راه را بر هرگونه اقدام ضدامنیتی بست، بلکه آرامشی پایدار را برای شهروندان به ارمغان آورد و به دشمن ثابت کرد که بسیج در هر شرایطی، بازوی قدرتمند امنیت عمومی و حامی مردم است.

در سوی دیگر میدان، یعنی در ایام جنگ رمضان، اولویت نیروهای جهادی بر کاهش آلام مردم و پشتیبانی از آسیب‌دیدگان متمرکز شد. در شرایطی که برخی خانواده‌های کم‌برخوردار در فشار مضاعف ناشی از شرایط جنگی قرار داشتند، «کمک‌های همدلانه معیشتی» در قالب نهضت کمک‌های مؤمنانه به راه افتاد. بسیجیان با شناسایی دقیق نیازمندان، بدون کوچک‌ترین تکلف یا انتظار، توزیع بسته‌های معیشتی و اقلام ضروری را بر عهده گرفتند تا ثابت کنند که فرهنگ «ایثار» نه تنها در جبهه‌های نظامی، بلکه در کف خیابان‌های شهر و در خانه‌های مردم، همچنان زنده و پویاست.

یکی از ملموس‌ترین و درخشان‌ترین جلوه‌های این کارنامه جهادی، عملکرد نیروها در میدان «آواربرداری و انتقال اسباب و اثاثیه» منازل آسیب‌دیده بود. در لحظاتی که خانواده‌ها در شوک آسیب‌های ناشی از حملات بودند، گروه‌های جهادی با حضور سریع در صحنه، نه تنها عملیات امداد و نجات را پیش بردند، بلکه با دقت و امانت‌داری، اسباب و اثاثیه منازل را از خطر تخریب بیشتر یا سرقت مصون نگه داشتند. این اقدام، بیش از آنکه یک فعالیت فیزیکی باشد، نمایشِ «غیرت دینی و ملی» بود؛ نشان دادن اینکه بسیجی، حافظِ خانه، اموال و ناموس مردم است و این بارِ سنگین را با اشتیاق به دوش می‌کشد.

در نهایت، آنچه در این دو مقطع تاریخی مشاهده شد، تداوم همان «فناوری راهیان نور» و فرهنگ دفاع مقدس بود که نسل به نسل منتقل شده است. بسیجیان و جهادگران نشان دادند که در میدانِ عمل، «بسیج» یک نهادِ صرفاً نظامی نیست، بلکه مجموعه‌ای چابک و چندمنظوره است که در امنیت، معیشت و امداد، تکیه‌گاه اصلی ملت است. این خدمات بی‌مزد و منت، پیوند قلبی مردم و نیروهای انقلابی را عمیق‌تر کرد و به جهانیان مخابره کرد که هرگاه ملت ایران با وحدت و هم‌صدایی تحت لوای فرهنگ بسیجی عمل کند، هیچ تهدیدی یارای مقابله با این قدرتِ عظیم مردمی را نخواهد داشت.