جنگ روانی از میدان نظامی به ذهن مردم منتقل شده است

خوش‌چشم در جمع مردم گرگان در میدان وحدت با اشاره به رفت‌وآمد مقام‌ها و میانجی‌های کشورهای منطقه، از جمله قطر، پاکستان و عمان، اظهار کرد: ایران آویزان مذاکره نیست و رفت‌وآمد این کشورها را باید در چارچوب انتقال پیام میان طرف‌های درگیر تفسیر کرد.

وی گفت: هرگاه تنش افزایش پیدا می‌کند، ورود برخی کشورهای منطقه برای انتقال پیام به ایران یا آمریکا بر بازار نفت نیز اثر می‌گذارد و افزود که از این مرحله به بعد باید انتظار تشدید جنگ روانی را داشت.

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل یکی از محورهای این جنگ روانی را تلاش برای کوچک‌نمایی ظرفیت‌های قدرت ایران دانست و گفت: دشمن تلاش می‌کند عناصر قدرت ایران را به عنوان عناصر ضعف معرفی کند.

به گفته خوش‌چشم، تنگه هرمز یکی از نمونه‌های این موضوع است؛ جایی که به اعتقاد وی، بحث صرفاً بر سر حجم نفت عبوری نیست، بلکه اهمیت اصلی آن در ظرفیت ایران برای اثرگذاری بر معادلات اقتصادی و انرژی منطقه و جهان قرار دارد.

وی در ادامه به نقش متحدان منطقه‌ای ایران اشاره کرد و درباره انصارالله یمن گفت: در طول جنگ، بارها روایت شکست و نابودی این گروه در رسانه‌ها مطرح شد، اما این روایت، از نگاه او، با آنچه در میدان رخ داده متفاوت بوده است.

خوش‌چشم همچنین به نمونه‌هایی از روایت‌های رسانه‌ای درباره حملات پهپادی  به مکه و تلاش برای نسبت دادن آن به انصارالله اشاره کرد و این موارد را بخشی از جنگ ادراکی و رسانه‌ای علیه افکار عمومی دانست.

خیابان؛ بخش دیگری از میدان تقابل

اما بخش قابل توجه سخنان خوش‌چشم در گرگان به نقش مردم اختصاص داشت؛ مردمی که به گفته وی، حضورشان در خیابان صرفاً یک کنش اجتماعی نیست، بلکه در شرایط بحران به بخشی از معادله قدرت تبدیل می‌شود.

وی با اشاره به روزهای نخست جنگ گفت: حضور مردم از روزهای دوم و سوم باعث شد دشمن نتواند وارد خیابان‌ها شود و شرایطی مشابه کودتای ۲۸ مرداد ایجاد کند.

خوش‌چشم این حضور را بخشی از مرحله تاب‌آوری جامعه توصیف کرد و افزود:  حضور فیزیکی مردم، برخلاف فعالیت در شبکه‌های اجتماعی، پیام مستقیمی برای داخل و خارج از کشور دارد.

وی گفت: پرچم ملی در دست مردم می‌تواند نشانه دفاع از کشور باشد و پرچم قرمز نیز برای بخشی از حاضران نماد خون‌خواهی و ادامه مسیر انتقام تلقی می‌شود.

وی در عین حال تأکید کرد:  انتقام را نباید صرفاً یک واکنش احساسی دانست، این مسئله می‌تواند به یک درد مشترک تبدیل شود؛ به‌گونه‌ای که حتی افرادی با گرایش‌های سیاسی و اعتقادی متفاوت، هنگامی که احساس کنند به کشور و حیثیت ملی آنها تعرض شده است، در کنار یکدیگر قرار گیرند.

روایتی از تماشای خیابان ایران در خارج

خوش‌چشم در ادامه برای توضیح اهمیت این حضور به بازتاب تصاویر تجمعات مردم ایران در رسانه‌های خارجی اشاره کرد و گفت در یکی از شبکه‌های تلویزیونی آلمان، تصاویر حرکت مردم به سمت تجمع در شرایط بمباران پخش شده است.

وی افزود: مردم در حالی که در نزدیکی آنها انفجار رخ داده بود، برای لحظاتی روی زمین افتادند، اما دوباره بلند شدند و مسیر خود را به سمت تجمع ادامه دادند.

به گفته خوش‌چشم، چنین تصاویری برای مخاطب خارجی پرسش‌برانگیز است؛ اینکه چرا مردم پس از وقوع حمله، به جای ترک محل، دوباره به سمت تجمع حرکت می‌کنند.

وی این رفتار را نتیجه بخشی از فرهنگ تاریخی و اجتماعی جامعه ایران دانست و گفت دفاع از سرزمین و حفظ انسجام ملی، موضوعی نیست که تنها به یک جریان سیاسی یا گروه اجتماعی محدود شود.

تاب‌آوری؛ روایتی که از مرزهای ایران عبور کرده است

خوش‌چشم همچنین در سخنان خود به نقل از دیداری میان عباس عراقچی و ولادیمیر پوتین، مدعی شد که رئیس‌جمهور روسیه دو موضوع را درباره ایران شگفت‌آور دانسته است؛ نخست مقاومت ساختار نظامی ایران در برابر ضربات اولیه و دوم ماندن مردم در صحنه پس از بمباران.
خوش‌چشم در پایان، جامعه را به چراغی در تاریکی تشبیه کرد و گفت مردم با ادامه حضور خود می‌توانند مسیر را برای دیگران روشن کنند.

انتهای خبر/