نوجوان مخترع ایرانی که مدال‌های لندن، کانادا و سوئیس را به نقشه راه ساخت آینده تبدیل کرد

به گزارش خبرگزاری بسیج، کیمیا آقامحمد، دانش‌آموز و مخترع نوجوان، از جمله استعدادهای دانش‌آموزی است که فعالیت خود را در حوزه فناوری از سن ۸ سالگی با رباتیک و برنامه‌نویسی آغاز کرده و در سال‌های بعد با حضور در رویدادهای علمی و مسابقات اختراعات و نوآوری، موفق به کسب عناوین و مدال‌های مختلف ملی و بین‌المللی شده است.
آقامحمد با اشاره به بخشی از افتخارات خود اظهار داشت: در مسابقات اختراعات موفق به کسب مدال دوم سوئیس، مدال سوم لندن و مدال اول ایکن کانادا شده‌ام و در کنار این عناوین، رتبه‌ها و تقدیرهای متعددی در جشنواره‌های دانش‌آموزی و محورهای مختلف علمی و پژوهشی داشته‌ام.
وی افزود: همچنین در زمینه برنامه‌نویسی، کدنویسی، ساخت سازه‌های خلاق، طراحی کلیپ، وبلاگ‌نویسی، ادبیات، گیاهان دارویی و طرح جابر نیز موفق به کسب رتبه‌های برتر شده‌ام و در حوزه ورزشی نیز در رشته کاراته، مدال‌های کشوری و استانی کسب کرده‌ام.
این مخترع نوجوان درباره آغاز فعالیت خود در حوزه فناوری گفت: از ۸ سالگی وارد دنیای رباتیک و برنامه‌نویسی شدم و به مرور، فعالیت‌هایم را در حوزه‌های مختلف توسعه دادم. امروز در زمینه‌هایی همچون برنامه‌نویسی جاوا، App Inventor، اینترنت اشیا، آردوینو، طراحی PCB با Altium Designer، سالیدورکس، الکترونیک، مکانیک و کار با رباتکس فعالیت دارم.

«سرپناه اوریگامی»؛ اختراعی برای عبور از یک مسئله واقعی
آقامحمد، «سرپناه اوریگامی» را از جمله اختراعات شاخص خود عنوان کرد و گفت: زمانی که روش‌های موجود برای ایجاد سرپناه اضطراری را بررسی کردم، به این فکر افتادم که چگونه می‌توان با استفاده از ریاضیات اوریگامی و فناوری، محدودیت‌های موجود را کاهش داد و سازه‌ای طراحی کرد که بتواند عملکرد متفاوتی داشته باشد.
وی ادامه داد: برای من اختراع زمانی معنا پیدا می‌کند که از یک مسئله واقعی آغاز شود و در نهایت به یک راهکار مهندسی‌شده برسد.
این نوجوان مخترع، فرآیند تبدیل ایده به محصول را دارای چند مرحله دانست و توضیح داد: ابتدا مسئله را تحلیل و ایده‌پردازی می‌کنم، سپس با استفاده از روش‌هایی مانند SCAMPER ساختارهای موجود را به چالش می‌کشم و به دنبال ترکیب فناوری‌ها و راهکارهای جدید هستم.
وی افزود: در مرحله بعد، ایده را به زبان مهندسی ترجمه کرده و سیستم را از نظر کالبد فیزیکی و بخش کنترلی بررسی می‌کنم و سپس با شبیه‌سازی، رفتار مکانیکی و بارهای فیزیکی را مورد آزمایش قرار می‌دهم. پس از آن نیز نوبت ساخت نمونه اولیه و آزمون و خطاست.

«شکست» برای یک مخترع، داده جدید است
آقامحمد با بیان اینکه شکست بخشی از مسیر اختراع است، اظهار داشت: من به شکست به عنوان پایان مسیر نگاه نمی‌کنم؛ شکست برای من یک داده جدید است.
وی ادامه داد: وقتی یک مدار می‌سوزد یا یک کد خطا می‌دهد، به جای کنار گذاشتن پروژه، بررسی می‌کنم مشکل از کجا بوده است؛ آیا ایراد از طراحی، محاسبات یا مواد مورد استفاده بوده است. سپس خطا را مستندسازی کرده و با یک نگاه جدید دوباره به سراغ آزمایش می‌روم.
این مخترع نوجوان، این رویکرد را مشابه تجربه خود در کاراته دانست و گفت: همان‌طور که در کاراته وقتی ضربه‌ای می‌خورم باید بررسی کنم چرا گارد من باز بوده، در مسیر اختراع نیز باید علت شکست یک نمونه را پیدا کنم و از آن برای اصلاح مسیر استفاده کنم.

از مدال‌آوری تا عبور از مرز ایده و محصول
آقامحمد با اشاره به حضور در مسابقات بین‌المللی تصریح کرد: موفقیت در مسابقات لندن، کانادا و سوئیس به من نشان داد که روش من در حل مسئله می‌تواند در سطح بین‌المللی مورد توجه قرار گیرد، اما امروز نگاهم به مسابقات تغییر کرده است.
وی افزود: به اعتقاد من، برای یک مخترع جوان، هدف نباید فقط کسب مدال باشد؛ بلکه باید بتواند از فرصت رویدادهای علمی برای ارتباط با صنعت، جذب سرمایه‌گذار، ایجاد شراکت‌های راهبردی و رساندن ایده به مرحله تولید استفاده کند.
این دانش‌آموز مخترع خاطرنشان کرد: یک مخترع می‌تواند ایده بسیار خوبی داشته باشد، اما اگر امکان ساخت نمونه اولیه وجود نداشته باشد، ایده همچنان روی کاغذ باقی می‌ماند.

محدودیت مالی؛ بزرگ‌ترین مانع ساخت نمونه‌های اولیه
آقامحمد درباره مهم‌ترین چالش پیش روی خود گفت: دفتر من پر از اسکچ‌های فنی و ایده‌های جدید در حوزه مکاترونیک و فناوری اطلاعات است، اما ساخت نمونه فیزیکی بسیاری از این طرح‌ها نیازمند قطعات و تجهیزات تخصصی است که هزینه بالایی دارند.
وی ادامه داد: حتی اگر طراحی و شبیه‌سازی یک پروژه به‌خوبی انجام شده باشد، برای ساخت نخستین نمونه به قطعات واقعی نیاز است و این مسئله برای یک مخترع نوجوان می‌تواند به یک مانع جدی تبدیل شود.
این مخترع نوجوان تأکید کرد: حمایت از نوآوران نباید فقط به اهدای جایزه و تقدیرنامه محدود شود؛ حمایت واقعی یعنی ایجاد پلی میان ایده و صنعت و فراهم کردن زیرساخت‌هایی که مخترع بتواند ایده خود را به نمونه اولیه تبدیل کند.

تجربه‌ای که یک نمایشگاه برای یک نوجوان رقم زد
آقامحمد از حضور خود در نمایشگاهی از سوی پژوهش‌سرای منطقه ۱۳ به عنوان یکی از تجربه‌های اثرگذار مسیر علمی خود یاد کرد و گفت: در این نمایشگاه در مدت یک هفته سه پروژه ارائه کردم و اتفاقاتی افتاد که برایم بسیار ارزشمند بود.
وی افزود: حضور افرادی از یونسکو و توجه آنها به پروژه‌های دانش‌آموزی برایم تجربه مهمی بود. همچنین یک مهندس عمران که در حال ساخت دانشگاه بود، از سازه پل معلق من بازدید کرد و درباره ظرفیت آن در صنعت پل‌سازی صحبت کرد.
این نوجوان مخترع ادامه داد: در پایان نمایشگاه، زمانی که بیشتر افراد مشغول جمع‌آوری پروژه‌های خود بودند، فردی را دیدم و تصمیم گرفتم پروژه‌ام را برای او توضیح بدهم. بعد از گفت‌وگو متوجه شدم ایشان رئیس یک شرکت هستند. این آشنایی بعدها به برگزاری جلسه و پیشنهاد یادگیری PCB و Altium Designer منجر شد و حتی فرصتی برای تدریس یک ساعته در یکی از کلاس‌های مجموعه برایم فراهم شد.
وی این تجربه را یک اتفاق روحیه‌بخش دانست و گفت: گاهی یک ارتباط، یک گفت‌وگو یا یک فرصت می‌تواند مسیر یک نوجوان را تغییر دهد.

آموزش؛ بخشی از مسیر یک مخترع
آقامحمد تنها به یادگیری برای خود اکتفا نکرده و مدتی نیز به عنوان مربی فعالیت کرده است.
وی گفت: برای تأمین هزینه‌های کلاس‌های رباتیک و برنامه‌نویسی، حدود دو سال به عنوان مربی فعالیت کردم و در پایان نیز لوح تقدیر مربیگری دریافت کردم.
این دانش‌آموز مخترع افزود: معتقدم وقتی دانشی را یاد می‌گیریم، انتقال آن به دیگران نیز بخشی از مسیر رشد است.

روزهای یک نوجوان که با ایده و فناوری می‌گذرد
آقامحمد درباره برنامه روزانه خود اظهار داشت: روزم با تمرینات کاراته و آمادگی ذهنی آغاز می‌شود و بخش اصلی روز را به یادگیری برنامه‌نویسی، ساخت پروژه‌های رباتیک و توسعه مهارت‌های فنی اختصاص می‌دهم.
وی افزود: در کنار فعالیت‌های تخصصی، دروس پایه هشتم و برخی مباحث پایه نهم را دنبال می‌کنم و در پایان روز نیز برای ارتقای سطح زبان انگلیسی مطالعه می‌کنم.
«ارزش مخترع به تعداد ایده‌هایش نیست»
این نوجوان مخترع درباره آینده خود گفت: دفترچه‌ام پر از ایده‌های جدید در حوزه مکاترونیک و فناوری اطلاعات است، اما در حال حاضر تمرکزم را روی به ثمر رساندن همین اختراع گذاشته‌ام.
وی خاطرنشان کرد: ارزش یک مخترع به تعداد ایده‌های او نیست؛ به تعداد ایده‌هایی است که توانسته آنها را به محصول تبدیل کند.
آقامحمد همچنین استفاده از هوش مصنوعی را عاملی برای سرعت بخشیدن به فرآیند تحقیق و توسعه دانست و گفت: فناوری‌های جدید می‌توانند بخشی از فرآیند طراحی و تحقیق را سریع‌تر کنند و فرصت بیشتری برای تمرکز بر توسعه پروژه‌ها در اختیار مخترع قرار دهند.

مطالبه یک مخترع نوجوان؛ «پل میان ایده و صنعت»
وی در پایان با تأکید بر ضرورت حمایت هدفمند از استعدادهای دانش‌آموزی اظهار داشت: امروز به جای حمایت صرفاً مسابقه‌ای، نیازمند ایجاد ارتباط میان مخترعان جوان و مجموعه‌های صنعتی هستیم تا ایده‌هایی که از نظر علمی قابلیت رشد دارند، بتوانند مسیر ساخت نمونه اولیه، آزمایش و تولید را طی کنند.
آقامحمد گفت: مدال‌های بین‌المللی ارزشمند هستند، اما هدف نهایی من این است که یک ایده از دفتر طراحی خارج شود، به نمونه واقعی تبدیل شود و در نهایت بتواند مسئله‌ای از جامعه را حل کند.
او آینده را متعلق به نوجوانانی دانست که در کنار درس، مهارت، تجربه، خلاقیت و حل مسئله را جدی می‌گیرند و افزود: برای ساختن آینده، باید از امروز یاد گرفت، تجربه کرد، شکست خورد، دوباره ساخت و تا رسیدن به نتیجه ادامه داد.