رزمنده‌ای که باوجود مجروحیت باز به جبهه برمی‌گشت، سرانجام به قافله شهدا ملحق شد

به گزارش خبرگزاری بسیج گتوند، شهید سرهنگ مقامی در دوم فروردین ۱۳۴۳ در روستای حیدر از توابع بخش عقیلی شهرستان گتوند دیده به جهان گشود. پدرش عبدالمحمد و مادرش مریم خانم نام داشت. او تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت.

این شهید والامقام پسری باهوش و استعداد بود و همیشه مطالعه می‌کرد. او به اعتقادات دینی بسیار اهمیت می‌داد، نمازش را اول وقت می‌خواند و صدای بسیار زیبایی داشت. قرآن را با صوت می‌خواند و آن را بسیار زیبا تفسیر می‌کرد. به نهج‌البلاغه علاقه‌مند بود و مرتب به مطالعه آن می‌پرداخت. به سخنرانی‌ها و کتاب‌های آیت‌الله مطهری نیز علاقه بسیار نشان می‌داد.

روحیه ظلم‌ستیزی یکی از خصایص شهید سرهنگ مقامی بود و همین ویژگی باعث شد به مخالفت با رژیم بپردازد و تا پیروزی انقلاب اسلامی از هیچ کوششی دریغ نکند. پس از انقلاب اسلامی و تشکیل شوراهای اسلامی، به عضویت شورا درآمد.

با شروع جنگ تحمیلی، او به‌عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت و در عملیات‌های زیادی از جمله خیبر، بدر و والفجر ۸ شرکت کرد. چندین بار مجروح شد، ولی با وجود مجروحیت‌ها دوباره به جبهه بازمی‌گشت. سرانجام در سوم بهمن ۱۳۶۵ با سمت معاون فرمانده گردان در شلمچه، در عملیات کربلای ۵، بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید.