
یک مادر جوان که در بحبوحه فشارهای روانی و احساس تنهایی در دوران بارداری، توانِ مادر شدنِ مجدد را در خود نمیدید و در آستانه تصمیم برای سقط جنین قرار داشت، با بهرهگیری از مشاورههای تخصصی و حمایتهای عاطفی طرح «نفس»، نهتنها از این تصمیم منصرف شد، بلکه اکنون تولد فرزندش را نقطه عطفی در بازیابی سلامت روان و استحکام خانوادهاش میداند.
این مادر در گفتگو با ما به ابعاد کمتر دیدهشده این بحران اشاره کرد و گفت: ترس من فقط هزینههای اقتصادی نبود؛ بزرگترین دغدغهام این بود که در تنهایی و با اضطراب شدیدی که داشتم، چطور میتوانم مادر خوبی برای فرزند جدیدم باشم؟ در آن روزهای سخت، احساس میکردم حمایت لازم را ندارم و این ترس از آینده و ناتوانی در مدیریت شرایط، مرا به سمت تصمیم اشتباه سقط سوق داده بود. اما ورود تیم طرح «نفس»، فراتر از هرگونه کمک مادی، به من کمک کرد تا دوباره خودم را پیدا کنم. آنها با جلسات مداوم روانشناسی، ترسهای مرا بدون قضاوت شنیدند و کمک کردند تا با مدیریت اضطراب و بازسازی اعتمادبهنفس، به توانمندی خودم ایمان بیاورم.
وی با تأکید بر اینکه طرح نفس، به جای نگاهِ تکبعدی، سلامت روان مادر را در اولویت قرار داد، افزود: امروز فرزندم نهتنها باری بر دوش من نیست، بلکه حضورش بهترین انگیزه برای عبور از آن روزهای خاکستری است. از بسیج جامعه پزشکی سپاسگزارم که با نگاهی جامع، به دادِ سلامت روانِ خانواده ما رسیدند و اجازه ندادند در لحظات ضعف و ناامیدی، تصمیمی بگیرم که تا آخر عمر حسرتش را بخورم؛ آنها به من آموختند که گاهی برای حفظ یک زندگی، بیش از هر چیز به "شنیده شدن" نیاز داریم.
یادداشت | فرشاد عالی
یادداشت / حسین زارع
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگهای ۱۲ روزه و رمضان