۲۵ / مهر / ۱۴۰۵ - 17 October 2026
۱۰:۲۰
کد خبر : 9792016
۱۳:۰۴

۱۴۰۵/۰۷/۲۴

از روزهای سخت کرونا تا مطالبه معیشت؛ روایت پرستاران چناران از ایستادگی در عرصه سلامت

ندارد
پرستاران بیمارستان ثامن‌الائمه (ع) چناران با بازخوانی تجربه سال‌ها خدمت در عرصه سلامت، از دشواری‌های دوران کرونا، انگیزه‌های انسانی ورود به حرفه پرستاری و مطالبات معیشتی این قشر سخن گفتند.

به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی از چناران، هم‌زمان با میلاد حضرت زینب کبری (س) و بزرگداشت روز پرستار، جمعی از پرستاران بیمارستان ثامن‌الائمه (ع) چناران در گفت‌وگویی، از انگیزه‌های ورود به این حرفه، خاطرات ماندگار دوران خدمت، سختی‌های دوران کرونا و مهم‌ترین دغدغه‌های جامعه پرستاری گفتند.

انگیزه خدمت؛ از تجربه شخصی تا انتخاب پرستاری

فریدون زمانی، کارشناس پرستاری بیمارستان چناران با حدود هشت سال سابقه خدمت در اورژانس، درباره انگیزه ورودش به این حرفه اظهار کرد: هدف و انگیزه ما کمک به بیماران است و اینکه بتوانند سلامتی خود را به دست بیاورند و دعای خیری برای ما داشته باشند، بزرگ‌ترین آرزوی ماست. یک ماه پیش از انتخاب رشته، پدرم تصادف کرد و به کما رفت و حدود دو سال پرستاری از او را بر عهده داشتم. همین موضوع باعث شد وارد این حرفه شوم و علاقه به خدمت‌رسانی به مردم، مسیر پرستاری را برایم رقم زد.

وی با یادآوری نخستین روز کاری خود افزود: روز اول، استرس شروع کار را داشتم و با خودم فکر می‌کردم آیا واقعاً می‌توانم هدفی را که در ذهن دارم، در محیط کار اجرا کنم؟ تفاوت میان فضای دانشجویی و محیط عملی کار برای همه ما استرس‌آور بود.

رضا مستعلی، کارشناس پرستاری با ۱۰ سال سابقه کار نیز درباره چگونگی انتخاب این حرفه بیان کرد: در دوران سربازی در بیمارستان ناجا بودم و با توجه به علاقه و تحقیقاتی که برای انتخاب رشته داشتم، خواست خدا بود که در این مسیر قدم بگذارم. روز اول کار استرس داشتم؛ استرس اینکه بتوانم وظایفم را به‌درستی انجام دهم و به بیماران خدمت کنم.

مریم ایازی، کارشناس پرستاری با ۹ سال سابقه کار، نیز با اشاره به روزهای آغاز فعالیت خود گفت: اوایل که وارد محیط کار شدم، خیلی ترسیده بودم؛ چون در بخش اورژانس بیمارستان بودم و با شرایطی ناآشنا مواجه شدم. تفاوت فضای دانشگاهی با شرایط عملی کار، برای همه ما حس ناآشنایی و استرس ایجاد کرده بود.

همدلی، دانش و اخلاق؛ ویژگی‌های پرستار توانمند

رضا امیرزاده، کارشناس پرستاری و مسئول نظارت بر درمان شبکه بهداشت و درمان شهرستان چناران، درباره ویژگی‌های یک پرستار خوب خاطرنشان کرد: پرستار در درجه اول باید حس همدلی، همراهی و درک متقابل داشته باشد و با تکیه بر دانش و تلاش خود، آن‌گونه که شایسته است به بیماران کمک کند. علاوه بر علم، تجربه نیز در این حرفه بسیار مهم است؛ پرستار باید بتواند بیمار، همراه بیمار و شرایط را مدیریت کند و بر کار تخصصی خود تمرکز داشته باشد.

وی با تأکید بر ضرورت به‌روز بودن دانش پرستاران افزود: پرستار باید صبور باشد، همگام با تغییرات علمی و دستورالعمل‌ها پیش برود و اخلاق‌مداری را رعایت کند؛ یعنی بیمار را چنان در نظر بگیرد که گویی اتفاقی برای یکی از عزیزان خودش افتاده است.

روایت روزهای سخت کرونا؛ پرستاری با چشمانی اشکبار

زمانی با یادآوری سخت‌ترین روزهای کاری خود تصریح کرد: شیفت‌های سخت زیادی داشتیم، اما دوران کرونا یکی از دشوارترین دوره‌ها بود. در تیرماه سال ۱۳۹۹، اوضاع وحشتناکی بود؛ در یک شیفت صبح نزدیک به ۲۰ بیمار فوت کردند و ساعت یک ظهر، همه ما در حالی که گریه می‌کردیم، به کار ادامه می‌دادیم. جامعه پرستاری در آن روزها واقعاً زحمت زیادی کشید و با وجود همه مشکلات، تا جایی که توانست به بیماران کمک کرد.

مستعلی نیز درباره لحظات خستگی و فشارهای ناشی از کار پرستاری اظهار کرد: وقتی برای انجام کاری هدف داشته باشی، واقعاً خستگی معنا ندارد و می‌توانی با همان قدرت ادامه بدهی. اما فشاری که از نظر جسمی و روحی احساس کردم، بیشتر با فشار مالی و شرایط زندگی ارتباط داشت؛ زیرا حقوق و مزایای ما به‌درستی پرداخت نمی‌شود. در شیفت شب، با هشت تا ۹ بیمار و حجم کاری بالا فعالیت می‌کنیم، اما آنچه حق ماست، در مقایسه با کارکنان دیگر اجرا نمی‌شود.

نجات یک کودک؛ شیرین‌ترین خاطره دوران خدمت

زمانی با یادآوری یکی از خاطرات شیرین دوران خدمت خود بیان کرد: چند سال پیش، کودکی سکه‌ای را بلعیده بود و مادرش بسیار مضطرب بود. وقتی کودک به اورژانس رسید، به‌سختی نفس می‌کشید و دچار انسداد راه هوایی شده بود. با انجام یک مانور، به لطف خدا سکه از دهانش بیرون آمد و کودک توانست به‌راحتی نفس بکشد. لبخند رضایت مادرش، شیرین‌ترین خاطره من بود.

مطالبه پرستاران؛ معیشت و جبران زحمات دوران کرونا

این کارشناس پرستاری درباره مهم‌ترین خواسته جامعه پرستاری از مسئولان گفت: مسئله ما معیشت پرستاران است؛ موضوعی که به نوعی عقب افتاد و مورد غفلت قرار گرفت. قدردانی از پرستاران در دوران کرونا آن‌گونه که باید انجام نشد و امتیازاتی که انتظار می‌رفت برای این قشر در نظر گرفته شود، متأسفانه محقق نشد. جامعه پرستاری واقعاً جامعه مظلومی است؛ در همه سختی‌ها، از کرونا و همه‌گیری‌ها تا جنگ، پای کار بوده، اما هیچ‌وقت به حق و حقوق خود نرسیده است.

صبر مردم؛ کمک به خدمت‌رسانی بهتر در اورژانس

امیرزاده نیز در توصیه‌ای به مردم اظهار کرد: مردم حق دارند از یک بیمارستان مجهز انتظار خدمات مناسب داشته باشند و در این موضوع تردیدی نیست؛ اما توصیه من این است که صبر و تحمل خود را افزایش دهند و معنای واژه اورژانس را بدانند؛ زیرا اولویت رسیدگی با بیمارانی است که وضعیت وخیم‌تری دارند.

وی افزود: صبر و حوصله مردم، بزرگ‌ترین کمک به کادر درمان است تا بتوانند سریع‌تر و راحت‌تر به بیماران رسیدگی کنند. پرستاری شغلی است که با جان بیمار سروکار دارد و طبیعی است که مردم گاهی عجله داشته باشند؛ اما مراجعه‌کنندگان باید با صبر و حوصله، فرصت انجام وظیفه را به پرستاران بدهند. این، حداقل انتظاری است که از مردم داریم.

ادامه مسیر خدمت با انگیزه کمک به هم‌نوع

زمانی در پایان با اشاره به انگیزه خود برای ادامه فعالیت در حرفه پرستاری خاطرنشان کرد: هدفم در زندگی این بود که تا جایی که می‌توانم به هم‌نوع خود کمک کنم و خدا را شکر، پرستاری این فرصت را برای من فراهم کرد. ان‌شاءالله عمری باقی باشد تا بتوانیم به مردم خدمت کنیم.

پرستاران حاضر در این گفت‌وگو، ضمن تبریک میلاد حضرت زینب کبری (س) و روز پرستار به همکاران خود در سراسر کشور، ابراز امیدواری کردند سفیدپوشان عرصه سلامت همواره موفق و مؤید باشند.

خبر/ امیر اخروی مقدم

تعداد بازدید : 3
کد ویدیو

گزارش خطا
ارسال نظرات شما
captcha
x

عضو کانال روبیکا ما شوید