نسل‌کشی سیستماتیک در فلسطین؛ وقتی مدعیان حقوق بشر به تماشای کشتار فرشتگان نشسته‌اند
به گزارش خبرگزاری بسیج از ریگان، حسین دانش در یادداشتی نوشت: تاریخ معاصر جهان مملو از رخدادهای تلخ و تاریکی است که هر یک به نوبه خود وجدان بشری را به چالش کشیده‌اند، اما در این میان، رنج و محنت مداوم ملت فلسطین به عنوان عمیق‌ترین زخم بر پیکر عدالت جهانی خودنمایی می‌کند. در این میان، نام‌گذاری روزی به نام «نسل‌کشی کودکان و زنان فلسطینی»، یادآور یکی از هولناک‌ترین فجایع انسانی است که در برابر چشمان به ظاهر بیدار اما در واقع خفته جهانیان در حال وقوع است. این روز نه تنها گرامیداشت یاد و خاطره قربانیان بی‌گناه است، بلکه فریادی بلند علیه سکوت مرگبار نهادهای بین‌المللی در برابر ظلمی سیستماتیک و عریان به شمار می‌رود.
زنان و کودکان، به عنوان آسیب‌پذیرترین اقشار هر جامعه، همواره بیشترین بهای جنگ‌ها و تجاوزات را پرداخت کرده‌اند؛ اما در باریکه غزه و دیگر اراضی اشغالی فلسطین، این تراژدی ابعادی فراتر از تصور به خود گرفته است. حملات هدفمند و بی‌رحمانه رژیم اشغالگر قدس به منازل مسکونی، مدارس، بیمارستان‌ها و پناهگاه‌ها، نشان‌دهنده سیاستی عمداً طراحی‌شده برای نابودی نسل آینده و از هم گسیختن بنیان‌های حیات اجتماعی در این سرزمین است. آمار بالای کودکان شهید و مجروح، سند رسوایی مدعیان دروغین حقوق بشر در غرب است که با توجیهات گوناگون، شریک جرم این جنایات هولناک هستند.
پدیده تلخ و دردناک «کودکان نسل‌کشی» در فلسطین اشغالی، مفهوم دوران کودکی را به تمامی دگرگون کرده است. کودکی که باید در جهانِ بازی، آموزش و رویاپردازی معنا یابد، در فلسطین با صدای بمب، آوارهای خانه پدری، از دست دادن والدین و سوءتغذیه شدید تعریف می‌شود. بسیاری از نوزادان فلسطینی پیش از آنکه گامی استوار در این دنیا بردارند یا طعم امنیت را بچشند، قربانی محاصره ظالمانه و بمب‌های شیمیایی ممنوعه شده‌اند. این کودکان مظلوم، بی‌آنکه گناهی مرتکب شده باشند، تاوان مقاومتِ حق‌طلبانه پدران و مادران خویش را با جانِ کوچک خود می‌پردازند.
در کنار کودکان، زنان فلسطینی نیز نقشی فراتر از مادران معمولی ایفا می‌کنند؛ آنان ستون‌های استوار مقاومت و پایداری در خانه‌هایی هستند که هر لحظه ممکن است به گورستان تبدیل شوند. زن فلسطینی در عین حال که سوگوار فرزند، همسر یا برادر شهید خود است، باید مامن و پناهگاهی امن برای فرزندان باقی‌مانده باشد. او با دست‌های خالی، آب و نان را از میان آوارها فراهم می‌کند و با ایمانی راسخ، روایت حقیقتِ ظلم و مقاومت را به نسل‌های بعدی منتقل می‌سازد. این رنج مضاعف، زنان فلسطین را به نمادهای زنده صبر، ایثار و شجاعت در عصر حاضر مبدل کرده است.
یکی از ابعاد دردناک این نسل‌کشی، فروپاشی کامل سیستم بهداشت و درمان و محرومیت زنان باردار و نوزادان از ابتدایی‌ترین امکانات پزشکی است. بمباران زایشگاه‌ها، ممانعت از ورود دارو و تجهیزات حیاتی، و انجام عمل‌های جراحی روی کودکان بدون داروی بی‌حسی، تصاویری از قرن بیست و یکم به نمایش گذاشته که گویی از تاریک‌ترین اعصار تاریخ بشر بیرون آمده‌اند. این اقدامات سیستماتیک نشان می‌دهد که هدف، نه صرفاً نابودی نظامی، بلکه محوِ کامل نشانه‌های زندگی، امید و استمرار نسل در فلسطین است تا شاید آرمان آزادی‌خواهی این ملت در میان دود و باروت فراموش شود.
با این همه، آن چه بیش از خشونت عریان اشغالگران مایه تاسف و انزجار است، رویکرد دوگانه و استاندارد دوگانه مجامع بین‌المللی و رسانه‌های جریان اصلی غربی است. در حالی که فجایع کوچک‌تر در نقاط دیگر جهان بلافاصله موجی از همبستگی جهانی و قطعنامه‌های فوری را به دنبال دارد، کشتار سیستماتیک کودکان و زنان در فلسطین اغلب با واژه‌پردازی‌های خنثی، سکوت مرگبار و قطعنامه‌های وتوشده مواجه می‌شود. این انفعال شرم‌آور نه تنها مشروعیت سازمان‌های بین‌المللی را به شدت زیر سوال برده، بلکه به جنایتکاران مصونیت بخشیده تا به جنایات خود با وقاحتی بیشتر ادامه دهند.
با وجود تمام این رنج‌ها و ویرانی‌ها، خونِ پاک کودکان و پایداری آهنین زنان فلسطینی، چراغ راهی برای بیداری وجدان‌های پاک در سراسر جهان شده است. امروز شاهد موج بی‌سابقه‌ای از اعتراضات مردمی، دانشجویی و روشنفکری در اقصی نقاط جهان، حتی در قلب کشورهای غربی حامی اسرائیل هستیم که خواستار پایان دادن به این نسل‌کشی آشکارند. این همبستگی جهانی گواهی می‌دهد که رنج فلسطین دیگر یک مسئله منطقه‌ای نیست، بلکه محک جدی برای سنجش انسانیت، عدالت‌طلبی و کرامت انسانی در مقیاس جهانی است.
در نهایت، گرامیداشت روز نسل‌کشی کودکان و زنان فلسطینی، دعوتنامه‌ای است به یادآوری این حقیقت تلخ که سکوت در برابر ظلم، به معنای همراهی با ظالم است. ما در هر کجای جهان که باشیم، وظیفه داریم صدای مظلومیت این فرشتگان پرکشیده و زنان مقاوم باشیم و نگذاریم دستگاه‌های پروپاگاندا، روایتِ حق‌طلبی این ملت را تحریف یا مخدوش کنند. فلسطین قطعا زنده خواهد ماند، چرا که خون کودکان شهید و استقامت مادران داغ‌دیده، تضمین‌کننده پیروزی نهایی حقیقت بر تاریکی خواهد بود؛ و روز حسابرسی از جنایتکاران، دیر یا زود فرا خواهد رسید.
انتهای خبر/ د
یادداشت | فرشاد عالی
۵۲ مدال؛ وقتی سرمایه انسانی از سرمایه مالی جلو می‌زند
یادداشت / حسین زارع
شکست حصر آبادان؛ از حماسه مقاومت تا نصرت در برابر محاصره‌های نوین
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگ‌های ۱۲ روزه و رمضان
