به گزارش خبرگزاری بسیج استان خراسان رضوی، فریبا کیانی، کارشناس و پژوهشگر رسانه و ارتباطات در یادداشتی نوشت:
آنچه امروز در مدارس جمهوری آذربایجان بر سر دختران محجبه و معلمان زن میگذرد، فراتر از اختلاف بر سر حجاب و پوشش است چون ۹۵ درصد جمعیت جمهوری آذربایجان مسلمان هستند و قانونی برای منع حجاب در مدارس ندارند، پس این مناقشه، آزمونی برای سنجش نسبت میان آزادی وجدان، حق آموزش و ادعای دفاع از حقوق زنان است.
در صورتی که حجاب نه نشانه ضعف، بلکه جلوهای از ایمان، عزت و اقتدار آگاهانه است و هیچ محدودیتی قادر به از بین بردن آن نخواهد بود اما گزارشهای منتشرشده از باکو حاکی از آن است که از ورود دانشآموزان محجبه به کلاس درس و شماری از معلمان زن جلوگیری شده است.
چرا سازمان ملل حقوق بشر و مدعیانی که دم از آزادی و حقوق زنان می زنند در مقابل این اتفاق که به یقین ناقض آزادی میباشد، سکوت می کنند ؟ پس این یک دعوای ساده حجاب و مدرسه نیست بلکه حذف یک هویت خاص و باورهای دینی است چون حجاب، زبان مشترک مسلمانان و همبستگی ، عهدی ناگسستنی است. پس سوال مطرح می شود ، آیا حق انتخاب پوشش و برخورداری از آموزش، هنگامی که پای زنان مسلمان در میان است از همان اعتبار حقوقی برخوردار است که در دیگر پروندههای تبعیض جنسیتی مطالبه میشود؟
دفاع از حقوق زنان، اگر به دفاع گزینشی از زنانی محدود شود که سبک زندگی و باورشان با سلیقه نهادهای مدعی حقوق بشر سازگار است ، دیگر دفاعی فراگیر و اصولی نیست. زن مسلمان نیز حق دارد بدون آنکه برای اثبات شایستگی علمی و حرفهای خود ناچار به انکار باور و اعتقاداتش شود، دانشآموز، معلم و عضو فعال جامعه باقی بماند.
چگونه است که همه ادعیان از یهود و مسیحیت و ..می توانند آزادانه به آیین خود عمل کنند و مردان با کلاه قرمز و دختران و زنان با پوشش انتخابی خود وارد مدارس و دانشگاهها شوند اما دانشآموزان و معلمان مسلمان آذربایجان که سالها با حجاب وارد مدرسه میشدند اکنون نتوانند با روسری و پوشش اختیاری وارد مدرسه شوند و این ظلم ثابت می کند که اگر حجاب بی اثر بود در کشوری که اکثر آنها مسلمان هستند برای برداشتنش تلاش نمی کردند و این برنامه ریزی آمریکا و اسرائیل در جمهوری آذربایجان برای رسیدن به اهداف ناکامشان است و می خواهند با این توطئه که پشت این قانون نانوشته قرار دارد، اجازه ندهند دختران مسلمان و باحجاب آذربایجانی وارد دبیرستانها، دانشگاهها و مدارس شوند و از تحصیل دانشآموزان باحجاب جلوگیری شود .
در چنین شرایطی، روایت دختران و معلمانی که پشت در مدرسه میمانند ، باید با دقت و راستیآزمایی بازتاب یابد نه در هیاهوی تبلیغاتی گم شود و نه به ابزاری برای تشدید تنش تبدیل گردد.
هیچ دختری نباید برای ورود به کلاس درس، میان آینده تحصیلی و باور دینی خود یکی را انتخاب کند. اگر دفاع از حقوق زنان به معنای دفاع از کرامت، آزادی و فرصت برابر است، این اصول باید درباره زنان مسلمان نیز بیاستثنا اجرا شوند. امروز، پرسش از دولت آذربایجان درباره ضرورت و تناسب این محدودیتها، به همان اندازه اهمیت دارد که پرسش از نهادهای بینالمللی درباره مسئولیتشان در برابر حقوق دختران و زنان.
✍️فریبا کیانی
کارشناس و پژوهشگر رسانه و ارتباطات
یادداشت | فرشاد عالی
یادداشت / حسین زارع
یادداشت| روایتی از حماسه جهادی بسیجیان در جنگهای ۱۲ روزه و رمضان